SA/Rz 200/02

SA/Rz 200/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-04-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna /sprawozdawca/
Robert Sawuła
Ryszard Bryk /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Kombatanci
Skarżony organ
Wojewoda
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk Sędzia WSA Robert Sawuła AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr/ Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. i W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
SA/Rz 200/02
U z a s a d n i e n i e
Przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 roku utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatowego nr [...] z dnia [...] października 2001 roku zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca S. M. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego oraz na przełożenie – przebudowę przyłącza gazowego na działce nr ew. 172/4 położonej przy ul. K. w J.
Podstawę prawną decyzji stanowi art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane.
W motywach zaskarżonej decyzji organ naprowadził, że decyzja Starosty Powiatowego wydana została po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 22.12.1999 roku, w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Burmistrza Gminy [...] w dniu [...] grudnia 1997 roku obejmującej budowę budynku gospodarczego na działce nr ew. 172/4. Do wniosku z dnia 22 grudnia 1999 roku o pozwolenie na budowę oraz przełożenie gazociągu ,inwestor wykazał się prawem do dysponowania w/w działką na cele budowlane i przedłożył projekt budowlany wraz z niezbędnymi uzgodnieniami wymaganymi przepisami szczególnymi.
Przed wydaniem decyzji organ I instancji dokonał sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z Miejscowym Planem Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy i Miasta z 2 marca 1992 roku . Zgodnie z w/w planem, projektowana budowa jest usytuowana w terenie oznaczonym symbolem 1 MRj przeznaczonym na adaptacje i rozbudowę zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej oraz lokalizacji wbudowanych lub wolno stojących usług lub rzemiosła o małej uciążliwości. Stwierdzono również, że decyzja organu I instancji o pozwoleniu na budowę nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich , ani przepisów techniczno – budowlanych lub Polskich Norm. Nadto projekt zagospodarowania działki nr ew. 172/4 został opracowany na podstawie aktualnej mapy służącej do celów projektowych przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa.
Odwołanie od decyzji wnieśli właściciele sąsiednich działek 155/4 i 187 – G. i W. K. podnosząc, że:
1) zaskarżona decyzja nie została poprzedzona zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego i skarżący nie mieli możliwości zapoznania się z wnioskiem inwestora i zgłoszenia ewentualnych uwag,
2) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu straciła ważność przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę,
3) nie została rozstrzygnięta sprawa granicy pomiędzy działkami 172/4 i 187, a mapa stanowiąca załącznik do decyzji jest wadliwa,
4) w zaskarżonej decyzji nie podano odległości pomiędzy projektowanym budynkiem gospodarczym, a granicą działek,
5) nie podano odległości pomiędzy istniejącym na działce inwestorów budynkiem gospodarczym, a budynkiem projektowanym,
6) nie podano, w jakiej odległości od granicy działek i projektowanego budynku gospodarczego przebiegać ma nowy odcinek gazociągu,
7) w księdze wieczystej Kw [...] działka 172/4 stanowi współwłasność S. M. i jej męża W. Tymczasem decyzja wymienia jedynie S. M., z pominięciem W., co stanowi naruszenie prawa,
8) odwołujący się nie zgadzają się z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą nakazania rozbiórki istniejącego na działce inwestorów budynku gospodarczego.
Wymienioną na wstępie decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 roku Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty, a na zarzuty podniesione w odwołaniu odpowiedział następująco:
1) zarzut pierwszy jest nieprawdziwy, bowiem organ I instancji pismem z dnia 24 lipca 2001 roku powiadomił zainteresowane strony o możliwości zapoznania się z uzupełnionymi przez inwestora aktami sprawy, z czego odwołujący skorzystali, przedstawiając swoje stanowisko w piśmie z dnia 6 sierpnia 2001 roku,
2) S. M. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę przed upływem terminu ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zatem zarzut jest nietrafny,
3) i 4) projekt zagospodarowania działki 172/4 opracowany został na nowej mapie geodezyjnej wydanej przez Starostę, z klauzulą, że może służyć do celów projektowych. W trakcie postępowania poinformowano skarżących, że do przeprowadzenia postępowania rozgraniczającego konieczne jest złożenie przez nich wniosku do Burmistrza Gminy, zatem zarzut jest nietrafny,
5) zarzut jest nieprawdziwy, bowiem projektant podał odległości pomiędzy istniejącym budynkiem i projektowanym /1,60 m /,
6) zarzut jest nieprawdziwy, bowiem z projektu zagospodarowania działki 172/4 wynika, że nowy odcinek gazociągu zaprojektowano 3,50 m od granicy z działką nr 187 i 1,50 m od projektowanego budynku. Podane odległości są wystarczające do geodezyjnego wytyczenia trasy projektowanego gazociągu na terenie działki nr 172/4,
7) zarzut jest nietrafny, bowiem W. M. udzielił żonie- S.M. pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę,
8) zarzut jest nietrafny, bowiem odnosi się do istniejącego na działce 172/4 garażu. W niniejszym postępowaniu organ nie jest kompetentny do zajęcia stanowiska w sprawie samowoli budowlanej.
Odnośnie ostatniego zarzutu, w aktach sprawy znajduje się decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].08.2001 roku odmawiająca rozbiórki garażu o wymiarach 3,30 m x 5,22 m wybudowanego na działce inwestorów, oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...].10.2001 roku .
Podsumowując – organ II instancji uznał, że brak jest podstaw prawnych do uchylenia zaskarżonej decyzji . Zarzuty odwołujących się są nieprawdziwe i nietrafne, a projekt budowlany posiada niezbędne opracowania i uzgodnienia wynikające z przepisów art. 33, 34 i 36 ustawy Prawo Budowlane.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli G. i W. K. zarzucając, że :
1) zaskarżona decyzja powołuje się na wniosek z dnia 22 grudnia 1999 r. /[...]/. Pierwsza decyzja w sprawie – S. K. z dnia [...].02.2000 r. była wydana na wniosek z 28.01.2001 r., zarejestrowany pod nr [...] /dowód – decyzja i zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 28.01.2000 r./,
2) decyzja Burmistrza Gminy o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. dotyczy tylko budynku gospodarczego, dlatego przebudowa przyłącza gazowego jest niezgodna z prawem,
3) granica pomiędzy działką skarżących i inwestorów nie została geodezyjnie ustalona w terenie,
4) funkcja budynku nie została jednoznacznie określona w decyzji. Skarżący wprawdzie otrzymali pismo z dnia 14 lutego 2000 roku informujące o funkcji budynku, lecz w ich ocenie nie ma ona mocy prawnej,
5) decyzja w pkt 6 stwierdza, że podane odległości nowego odcinka gazociągu od granicy skarżących są wystarczające do geodezyjnego wytyczenia trasy projektowanego gazociągu na terenie działki 172/4. Skarżący zarzucają, że granica nie jest prawnie ustalona,
6) brak jest w aktach administracyjnych zawiadomień wysyłanych w toku postępowania dla W. M.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że zarzuty skarżących podniesione były w odwołaniu od decyzji organu I instancji i zostały wzięte pod uwagę przy wydaniu decyzji organu II instancji.
W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w piśmie z dnia 8 marca 2004 roku skarżący podtrzymali zarzuty skargi a ponadto zarzucili, że inwestor wybudował bez zezwolenia, na linii rurociągu kanalizacyjnego budynek gospodarczy, który użytkuje jako garaż. Dodatkowo, na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2004 roku skarżąca G. K. podniosła, że inwestorzy usytuowali w przedmiotowym budynku okno od strony jej działki, co nie było przewidziane w projekcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone /a do takich należy niniejsza sprawa/ podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przez rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta jest wykonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przedmiotem oceny w rozpatrywanej sprawie pozostaje legalność decyzji Wojewody nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] października 2001 roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia S. M. pozwolenia na budowę wraz z przełożeniem – przebudową przyłącza gazowego na działce ew. nr 172/4 położonej w J. przy ul. K.
Powołane przez przepisy art. 28, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku stanowiące podstawę prawną decyzji regulują postępowanie poprzedzające rozpoczęcie robót budowlanych. Można je rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Do wniosku o wydanie decyzji inwestor zobowiązany jest przedstawić projekt zagospodarowania działki, projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami wymaganymi przez przepisy szczególne, dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Z akt sprawy wynika /k.54 akt/, że wnioskiem z dnia 22 grudnia 1999 roku skierowanym do Starosty Powiatowego, S. M. zwróciła się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego, wolnostojącego wraz z przełożeniem gazociągu na działce o nr ew. 172/4 w J., ul. K. Do wniosku dołączyła projekt budowlany zawierający projekt zagospodarowania działki wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej , pozytywną opinią Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej nr [...], zgodą Zakładu Gazowniczego Rozdzielnia gazu K. na przebudowę gazociągu oraz decyzją Starosty Powiatowego zezwalającą na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej użytku rolnego o pow. 0,0049 ha z przeznaczeniem pod budowę budynku gospodarczego. Nadto, zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo Budowlane, inwestorka przedłożyła decyzję Burmistrza Gminy ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z terminem ważności do dnia 31 grudnia 1999 roku a także zawiadomienie Sądu Rejonowego w K. Wydział Ksiąg Wieczystych dotyczące wpisu do Kw [...] na potwierdzenie prawa do dysponowania terenem na cele budowlane. Wpis dotyczy małżonków S. i W. M., dlatego W. M. w pisemnym oświadczeniu upoważnił żonę do działania również w jego imieniu w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę.
W związku z dwukrotnym uchylaniem decyzji Starosty Powiatowego w przedmiocie pozwolenia na budowę przez Wojewodę z powodu konieczności uzupełnienia materiału dowodowego w znacznej części, wezwano inwestorów do uzupełnienia dokumentacji projektowej poprzez opracowanie projektu zagospodarowania działki na kopii aktualnej mapy i dostosowanie projektu budowlanego do wymogów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 3 listopada 1998 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.
W wyniku zmiany w projekcie zagospodarowania działki ustalono ,że projektowany budynek gospodarczy zlokalizowany zostanie w odległości 5,10 m od granicy działki nr 187 stanowiącej własność G. i W. K. Kwestionujący przebieg granicy G.W. K. nie podali swojej wersji przebiegu granicy, a także, mimo pouczenia przez organ I instancji co do trybu przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego – nie podjęli w tym celu żadnych działań. W tej sytuacji organ ustalił przebieg granicy na podstawie mapy sporządzonej przez uprawniony do tego organ.
Oceniając zarzuty skargi, Sąd uznał je za bezzasadne.
Skarżący, jako pierwszy zarzut podnoszą, że obie decyzje – organów I i II instancji mylnie przyjęły, że wniosek o nr [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przez S. M. złożony został w dniu 22 grudnia 1999 roku .Podnoszą oni, że właściwą datą złożenia wniosku nr [...] był dzień 28.01.2001 r.
Jak wynika z akt sprawy /k.54 akt sprawy I instancji/, na wniosku S. M. widnieje prezentata Starostwa Powiatowego – Kancelaria Ogólna z daty 22 grudzień 1999 roku. Na wniosku umieszczono adnotację, że w dniu 27 grudnia 1999 roku wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia, co, jak wynika z drugiej adnotacji – nastąpiło w dniu 28 stycznia 2000 roku. Po uzupełnieniu przez inwestorkę dokumentacji, organ wszczął postępowanie w dniu 28.01.2000 roku., powiadamiając o tym strony. Zawiadomienie /k.55 akt sprawy/ nosi nr [...], co świadczy o zarejestrowaniu wniosku w 1999 roku. Należy zatem przyjąć, że datą złożenia wniosku był dzień 22.12.1999 roku, natomiast datą wszczęcia postępowania jest dzień 28.01.2000 roku. Wniosek wpłynął więc do organu przed datą upływu ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,, czyli przed dniem 31 grudnia 1999 roku. Takie stanowisko zajął organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku inwestora nr [...] z dnia 22.12.1999 r. Zarzut skarżących dotyczący tej kwestii nie znajduje więc potwierdzenia w aktach sprawy.
Skarga zarzuca, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy tylko budynku gospodarczego, zatem pozwolenie na przełożenie – przebudowę przyłącza gazowego jest niezgodne z prawem.
Przepis art. 39 ust. 2 pkt.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że nie wymagają ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu roboty budowlane polegające na modernizacji, remoncie lub montażu, przebudowie oraz zmianie przeznaczenia budynku lub jego części, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Skoro więc roboty budowlane polegać miały na zmianie przebiegu odcinka istniejącego gazociągu na działce inwestora, nie wymagały one ustalenia w drodze decyzji administracyjnej. Zwłaszcza, że Zakład Gazowniczy J. Rozdzielnia Gazu K. wyraził zgodę na przełożenie gazociągu na koszt inwestora w miejsce pozakolizyjne pod warunkiem opracowania projektu technicznego na przełożenie, uzgodnienia projektu w ZUDP – K. i uzyskania decyzji na budowę. Warunki te zostały przez inwestorów spełnione, a dodać należy, że decyzja o warunkach zabudowy... została wydana zgodnie z prawem, co potwierdził wyrok NSA z dnia 14 lipca 1999 roku sygn. SA/Rz 277/98 .
Kolejnym zarzutem skargi jest to, że granica pomiędzy działką G. W. K. i S. W. M. nie została geodezyjnie ustalona w terenie. Skarżący zarzucają, że mapy opracowywane na potrzeby niniejszego postępowania zawierały błędy, co podważa wiarygodność kolejnego opracowania.
W ocenie Sądu aktualne opracowanie geodezyjne nie budzi zastrzeżeń. Pismami z dnia 21.08.2001 r., 31.08.2001 r. i 24.09.2001 roku Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego wyjaśnił skarżącym, że różnica w mapach zasadniczych spowodowana była błędem w pomiarze ich budynku. Projekt zagospodarowania działki inwestorów opracowany został po dokonaniu pomiarów uzupełniających na nowej mapie, która posiada klauzulę, że może służyć do celów projektowych. Pouczono też skarżących, że organem właściwym do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego jest Burmistrz Gminy. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący złożyli odpowiedni wniosek do tego organu, dlatego zarzut nie ustalenia granicy jest bezzasadny.
Skarżący zarzucają nadto, że zaskarżona decyzja nie zawiera stwierdzenia, jaka jest funkcja projektowanego budynku. Starosta pismem z dnia 14 lutego 2000 roku skierowanym do skarżących wyjaśnił, że budynek gospodarczy jest to obiekt służący do przechowywania różnego sprzętu celem zaspokajania potrzeb inwestora, a nie służący do prowadzenia działalności produkcyjnej, usługowej, handlowej, mieszkaniowej, garażowej lub wykorzystywany jako pomieszczenie inwentarskie. Zdaniem Sądu, zawarte w decyzji określenie budynku jako "gospodarczego" jest wystarczające dla scharakteryzowania rodzaju inwestycji.
Skarżący zarzucają też, że odległość nowego odcinka gazociągu od projektowanego budynku oraz od granicy ich działki, która nie jest prawnie ustalona, narusza ich prywatne dobra.
Jak wynika z projektu zagospodarowania działki, projektowany odcinek rurociągu gazowego na działce inwestorów jest bardziej oddalony od granicy działki skarżących niż przed przebudową /k. 44 projektu budowlanego – egz. 3/, w odległości 3,50 od granicy z działką nr ew. 187 i 1,50 od projektowanego budynku. Jeżeli więc trasa gazociągu przed przebudową nie budziła obaw skarżących, to tym bardziej jego przebieg w dalszej odległości od ich posesji nie powinien budzić zastrzeżeń. Należy też dodać, że przebudowa gazociągu została pozytywnie uzgodniona przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej.
Odnośnie kolejnego zarzutu skargi, jakim jest pominięcie w postępowaniu administracyjnym współwłaściciela działki , na której ma być realizowana inwestycja, to należy podnieść, że W. M. dwukrotnie – w dniu 29.02.2000 roku i 14.07.2001 roku /k.48 i k.119 akt sprawy/ wyraził pisemnie zgodę na wybudowanie przez jego żonę budynku gospodarczego, a także udzielił jej pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie o uzyskanie pozwolenia na budowę.
Zarzuty podniesione przez skarżących w postępowaniu sądowym dotyczą realizacji inwestycji przez inwestorów, a zatem nie mają wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, której przedmiotem jest pozwolenie na budowę. Ewentualne zastrzeżenia odnośnie realizacji budowy mogą być przedmiotem oceny organów nadzoru budowlanego.
Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji utrzymującej decyzję organu I instancji Sąd doszedł do przekonania, że oba orzeczenia podjęte w tej sprawie odpowiadają prawu. Inwestor wykonał wszystkie obowiązki nałożone przez przepisy ustawy – Prawo Budowlane, by uzyskać pozwolenie na budowę zamierzonej inwestycji.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/ uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł jak w sentencji.