SA/Rz 1992/02

SA/Rz 1992/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-10-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jacek Surmacz /przewodniczący/
Kazimierz Włoch /sprawozdawca/
Maria Piórkowska
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 40, art. 276 § 2 w związku z art. 39
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant sekr. sądowy T. Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 21 paździrnika2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi "A" S.A. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie opłaty manipulacyjnej dodatkowej - oddala skargę -
Uzasadnienie
W dniu 27 czerwca 2001r. Oddział Celny przyjął Powiadomienie "A." S.A. w Sanoku o dostarczeniu do miejsca uznanego i zamiarze objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towaru wprowadzonego na polski obszar celny na podstawie noty tranzytowej T2 Nr 01472 z dnia 25 czerwca 2001 r. W powiadomieniu określono ilość, rodzaj i wartość towaru tj.: CALOXOL CP-2- tlenek wapnia - 9856 kg o wartości 5039,38 EUR oraz MULTISPERSE ETBBG-80P i MULTISPERSE E-2BEC-70P- przyspieszacz wulkanizacji kauczuków- 295 kg o wartości 1456,50 EUR.
Organ celny podjął decyzję o zatrzymaniu towaru w miejscu uznanym do chwili dokonania kontroli celnej. W dniu 27 czerwca 2001r. przeprowadzono rewizję celną towaru i stwierdzono różnicę pomiędzy towarem wskazanym w powiadomieniu a ujawnionym w postaci preparatu chemicznego MULTISPERSE KDK 1-65 w ilości 20 kg.
Z tego względu postanowieniem z dnia (...) czerwca 2001r. (...) Dyrektor Urzędu Celnego wszczął postępowanie celne w sprawie ujawnienia w wyniku rewizji celnej nadwyżki towaru.
Spółka w piśmie z dnia 29 czerwca 2001r. czerwca wyjaśniła, że nie stosowała przedmiotowego preparatu a także nie zamawiała go i nie był dla niej przeznaczony, na dowód czego przedstawiła fax dostawcy - eksportera firmy "B", iż towar nie był dla niej przeznaczony.
Decyzją z dnia [...] lipca 2001r. Dyrektor Urzędu Celnego wymierzył "A." S.A. w S.opłatę manipulacyjną dodatkową w kwocie 7622,70 zł tj. w wysokości wartości ujawnionej nadwyżki towaru.
Jako podstawę do wymierzenia opłaty manipulacyjnej organ I instancji powołał art. 276 § 2 w związku z art. 39 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.)
Od przedmiotowej decyzji pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie, w którym domagając się jej uchylenia zarzucił naruszenie art. 39 i 276 § 2 Kodeksu celnego- przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj. ustalenie i przyjęcie, że skarżąca ponosi winę za powstanie różnicy pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym i jej należało wymierzyć opłatę manipulacyjną dodatkową oraz art. 122 i 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) - zwanej dalej Ordynacją podatkową w związku z art. 262 Kodeksu celnego, przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego.
W wyniku rozpoznania odwołania decyzją z dnia (...) lipca 2002r. Nr (...) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art.276 §2 Kodeksu celnego w wypadku ujawnienia różnicy pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku rewizji celnej, to od osoby która wprowadziła towar na polski obszar celny lub od osoby która przejęła odpowiedzialność, pobiera się opłatę manipulacyjną, której wymierzenie jest obligatoryjne.
Z przepisu tego nie wynika obowiązek organów celnych do badania z jakiego powodu doszło do powstania różnicy pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym. Wymierzenie opłaty manipulacyjnej nie jest uzależnione od winy osoby wprowadzającej towar na polski obszar celny lub tej która przejęła odpowiedzialność za towar po jego wprowadzeniu.
Decydującym momentem dla określenia granic tej odpowiedzialności jest chwila dokonania rewizji celnej, w wyniku której wykryto nieprawidłowości i odpowiedzialna jest osoba która przejęła odpowiedzialność za towar i przedstawiła go organowi celnemu.
W rozpatrywanej sprawie Spółka przejmując towar wprowadzony na polski obszar celny stała się odpowiedzialna za niego po jego wprowadzeniu . Zgodnie z pozwoleniem nr Pu/ROl/IM/100000/000001/2000 Spółka korzystała z uprawnienia do upraszczania czynności przy objęciu towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. Procedura uproszczona opiera się na zasadzie szczególnego zaufania organów celnych, wobec podmiotu który uzyskał pozwolenie na jej stosowanie. Dlatego od takiego podmiotu można wymagać szczególnej staranności w wykonywaniu obowiązków celnych.. Możliwa była weryfikacja ilości towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu w trybie art. 40 §1 Kodeksu celnego, a z wnioskiem o jej przeprowadzenie mogła zgodnie z art. 39 Kodeksu celnego wystąpić osoba która wprowadziła towar na polski obszar celny lub skarżąca która przejęła odpowiedzialność za towar. Skorzystanie przez Spółkę z powyższej możliwości pozwoliłoby uniknąć naruszenia przepisów a tym samym odpowiedzialności.
Na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej pełnomocnik Spółki wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania.
W skardze zarzucono naruszenie prawa materialnego postaci art. 39 i 276 §2 Kodeksu celnego - przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj. przez ustalenie i przyjęcie, że skarżąca ponosi winę za powstanie różnicy pomiędzy towarem przedstawionym i ujawnionym, wobec czego jej należało wymierzyć opłatę manipulacyjną dodatkową oraz naruszenie przepisów postępowania które miało wpływ na wynik sprawy w postaci art. 122 i 210 Ordynacji podatkowej, przez nie podjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjne w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p. s. a.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 p. s. a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Bezsporne jest, że importowany towar na polski obszar celny wprowadził przewoźnik tj. firma "C" na podstawie noty tranzytowej T2 Nr 01472 z dnia 25 marca 2001r.
Zgodnie z art. 39 Kodeksu celnego po wprowadzeniu towaru na polski obszar celny przez przewoźnika, odpowiedzialność za niego przejęła skarżąca Spółka. Bezsporne jest również, że skarżąca przedstawiła importowany towar organowi celnemu w dniu 27 czerwca 2001r. Już po przedstawieniu towaru przeprowadzono rewizję celną, która wykazała różnicę pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym, tj. stwierdzono nadwyżkę w postaci preparatu chemicznego MULTISPERSE K- DK 1-65 w ilości 20 kg. Skarżąca przedstawiła faks eksportera tj. firmy B. z dnia 2 lipca 2001r., z którego wynika, że przedmiotowy preparat chemiczny nie był przeznaczony dla Spółki a załadowany został z przesyłką dla skarżącej na skutek nieporozumienia.
Fakt przyznania się niejako do winy przez eksportera, nie ma jednak dla sprawy żadnego znaczenia. Art. 276 § 2 w związku z art. 39 Kodeksu celnego w ogóle nie dopuszczą odpowiedzialności eksportera w przypadku stwierdzenia różnicy pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym. Powyższe przepisy nie upoważniają organów celnych do badania w jakich okolicznościach i z jakich przyczyn doszło do powstania różnicy pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym i nie uzależniają odpowiedzialności za powstałą różnicę od wystąpienia winy osoby, która wprowadziła towar na polski obszar celny oraz tej która przejęła odpowiedzialność za towar po jego wprowadzeniu, jak również nie ustanawiają wyraźnych kryteriów wyboru pomiędzy tymi dwoma podmiotami osoby do obciążenia opłatą manipulacyjną dodatkową.
Wobec braku wyodrębnienia takich wyraźnych kryteriów w tym przedmiocie, w pełni zasadna jest teza organu odwoławczego, że dla ustalenia granic tej odpowiedzialności miarodajny jest moment dokonania rewizji celnej towaru, w wyniku której wykryto nieprawidłowości.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca przejęła towar po wprowadzeniu go na polski obszar celny oraz przejęła odpowiedzialność za niego, jak również przedstawiła towar organowi celnemu a wszystko to nastąpiło przed dokonaniem rewizji celnej.
W tej sytuacji nie sposób było przyjąć, że organy celne wymierzając Spółce opłatę manipulacyjną dodatkową z powodu stwierdzenia różnicy pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym naruszyły prawo materialne łub procesowe. Gołosłowny jest zarzut Spółki, iż nie miała ona możliwości weryfikacji stanu towaru określonego w dokumentach przez eksportera z rzeczywistym stanem przesyłki.
Przedmiotowa weryfikacja mogła nastąpić w trybie art.40 §1 Kodeksu celnego na wniosek skarżącej zgłoszony organowi celnemu przed dokonaniem rewizji celnej, co pozwoliłoby Spółce uniknąć odpowiedzialności.
Z uwagi na powyższe skarga jako bezzasadna podlegała w oparciu o art.151 p.s.a. oddaleniu.