SA/Rz 1888/02

SA/Rz 1888/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-10-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski
Joanna Zdrzałka
Ryszard Bryk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 i 2, art. 21
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
§ 12 ust. 1, § 46 ust. 1, § 47 ust. 3
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Dz.U. 1991 nr 107 poz 464
art. 63
Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 28, art. 61 § 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2001 nr 80 poz 872
art. 31 ust. 1
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie NSA Jerzy Solarski AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala
Uzasadnienie
SA/Rz 1888/02
U Z A S A D N I E N I E
Przedmiotem skargi K. S. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].07.2002 r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].06.2002 r., Nr [...] wprowadzającą zmiany w operacie ewidencji gruntów wsi B. odnośnie działki nr 1826/1.
Wskazaną decyzję organ odwoławczy wydał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 20 ust. 1 i 2, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne /jednolity tekst Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086/ oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz. U. Nr 38, poz. 454/.
W motywach decyzji organ II instancji przytoczył, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie z zakresu ewidencji gruntów zostało wszczęte przez Starostę Powiatowego na wniosek K. S., która żądała wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów wsi B. zmiany dotyczącej osoby właściciela działki nr 1826/1 zgodnie z aktem własności ziemi z dnia 27.05.1976 r., Nr [...].
Organ I instancji uwzględnił ten wniosek i decyzją z dnia [...].06.2002 r. wprowadził do operatu ewidencji gruntów wsi B. następującą zmianę:
- w rejestrze gruntów wsi B. wykreślił jednostkę rejestrową nr 477 utworzoną na rzecz władających działką nr 1826/1 o pow. 0,04 ha /Ps III/ w 2/3 części K. S. s. W. i S. i w 1/3 części S. S. s. W. i J.,
- w jednostce rejestrowej nr 387 utworzonej na rzecz S. S. s. W. i J. dopisał działkę nr 1826/1 o pow. 0,04 ha /Ps III/.
W odwołaniu K. S. zarzucił, że na podstawie aktu własności ziemi z dnia 1.09.1975 r., Nr [...] stał się właścicielem działki nr 1158/1 o pow. 21a 18m2 w skład której wchodziła przedmiotowa droga o szerokości 1,6m, zaś umową z dnia 19.09.1976 r. dokupił przylegający do tej drogi pas gruntu o szerokości 1m o pow. 1,3 ara od J. P.
Rozpatrując odwołanie organ II instancji ustalił, że podczas kompleksowych uwłaszczeń wsi B., Naczelnik Gminy aktem własności ziemi Nr [...] z dnia 27.05.1976 r. stwierdził, że S. S. /mąż wnioskodawczyni/ stał się z mocy samego prawa właścicielem m. innymi działki nr 1826. W latach 1979-1980 na bazie mapy zasadniczej w skali 1:2000 dokonano odnowienia ewidencji gruntów wsi B. Podczas prac związanych z odnowieniem ewidencji dokonano pomiaru istniejących na gruncie dwóch nieruchomości i oznaczono je numerami 1826/1 /droga/ i nr 1826/2. Działkę nr 1826/1 odłączono od nowej jednostki rejestrowej nr 477 i wykazano we władaniu K. S. w 2/3 części i S. S. w 1/3 części. Akt własności ziemi z dnia 27.05.1976 r. przedstawiony przez wnioskodawczynię stwierdza własność całej działki nr 1826 na rzecz jej męża S. S.
Oznacza to, że zapis w ewidencji gruntów odnoszący się do działek nr 1826/1 i nr 1826/2 był niezgodny ze stanem prawnym wynikającym z powyższego aktu własności ziemi.
K. S. stosownie do aktu własności ziemi z dnia 1.09.1975 r., Nr [...] jest właścicielem działki nr 1825 /bez drogi dz. nr 1826/1/. Działka nr 1826 odpowiadała dawnej parceli gruntowej nr 1158/2, która była wykazana w księdze wieczystej nr [...] na rzecz J. i W. S. /rodzice S. S./.
Art. 63 ustawy z dnia 19.10.1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz. U. Nr 107, poz. 467/ stanowi, że ostateczne decyzje uwłaszczeniowe stały się niepodważalne i nie podlegają kontroli w żadnym postępowaniu. Skoro zapis w ewidencji gruntów był niezgodny z aktem własności ziemi, zatem organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji. Przedłożone przez K. S. kopie dokumentów, które były sporządzone przed wydaniem aktu własności ziemi na działkę nr 1826, mogą ewentualnie stanowić dowody w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądem powszechnym.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie, skarżący K. S. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jej uchylenie i zarzucił, iż narusza ona przepisy wskazane w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. rozwijając zarzuty wyjaśnił, iż utworzenie i ukazanie w ewidencji gruntów działki nr 1826/1 /droga dojazdowa/ ujawniło stan faktyczny i prawny tej nieruchomości.
Regulacja ta została wykonana z urzędu przez organ państwowy na podstawie źródłowych dokumentów. Od czasu tej regulacji upłynęło około 25 lat i nikt do tego czasu nie kwestionował zasadności utworzenia tej jednostki rejestrowej jak i podstaw prawnych jej utworzenia.
Wykreślenie jednostki rejestrowej nr 477 /działka 1826/1/ i dopisanie do jednostki rejestrowej nr 387 /dz. 1826/2/ na rzecz S. S. zwiększa powierzchnię tej działki o 0,04 ha do wielkości 0,21 ha, co jest niezgodne z aktem własności ziemi z dnia 27.05.1976 r. Nr [...], który opiewa na 0,17 ha.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i powtórzył argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga K. S. nie ma uzasadnionych podstaw prawnych.
Tytułem wprowadzenia należy nawiązać do art. 2 pkt 8 i art. 20 ust. 1 i 2 i 21 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm./, z których to przepisów wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest to urzędowy zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, stanowiącej podstawę do planowania gospodarczego, przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami. Zakres informacji dotyczący gruntów obejmuje: ich położenie, granice, powierzchnię, rodzaje użytków gruntowych, ich klas gleboznawczych, właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i miejsce zamieszkania lub siedziby w/w osób, wpisy do rejestru zabytków.
Z powołanych przepisów wynika, że w sprawach z zakresu ewidencji gruntów, nie mogą być rozstrzygane jakiekolwiek kwestie związane z tytułem własności gruntów.
Stosownie do § 12 ust. 1 i 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów /Dz. U. Nr 38, poz. 454/, dalej jako rozporządzenie, dane dotyczące właścicieli nieruchomości uwidacznia się w ewidencji tylko na podstawie:
1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych,
2) prawomocnych orzeczeń sądowych,
3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości,
4) ostatecznych decyzji administracyjnych,
5) dyspozycji zawartych w aktach notarialnych.
Z przedłożonego przez wnioskodawczynię ostatecznego aktu własności ziemi z dnia 27.05.1976 r., Nr [...] wydanego przez Naczelnika Gminy wynika, że działka nr 1826 został uwłaszczony S. S. Wskazana działka odpowiada dawnej parceli gruntowej nr 1158/2, której współwłaścicielami byli rodzice S. S., co wynika z odpisu księgi wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w R. – Wydział Ksiąg Wieczystych /K. 3 oraz kopia mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 K. 4 akt administracyjnych/.
W trakcie odnowienia ewidencji gruntów /1979-80/ bez podstawy prawnej podzielono działkę 1826 na działki 1826/1 i 1826/2, co ilustruje kopia mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 /K. 5 akt administracyjnych/. Po podziale działkę nr 1826/1 wpisano na rzecz władających K. S. w 2/3 części i S. S. w 1/3 części /wypis z rejestru gruntów K. 26 akt administracyjnych/. Taki zapis nie jest zgodny z tytułem własności, jakim jest w/w akt własności ziemi. W takim stanie rzeczy wprowadzona zmiana doprowadza do aktualizacji operatu ewidencyjnego do stanu wynikającego z aktualnego tytułu własności.
Wnioskodawczyni K. S. /wdowa po S. S. była uprawniona do złożenia wniosku o wprowadzenie przedmiotowej zmiany do ewidencji gruntów /§ 46 ust. 1 rozporządzenia/.
Zarzuty skarżącego podniesione w skardze i w piśmie procesowym z dnia 19.10.2004 r. /K. 21 akt sądowych/ nie mają uzasadnionych podstaw prawnych.
Po wejściu w życie art. 63 ustawy z dnia 19.10.1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustawy /Dz. U. Nr 107, poz. 464/, czyli po dniu 1.01.1992 r. ostateczne akty własności ziemi wydane w trybie ustawy z dnia 26.10.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych /Dz. U. Nr 27, poz. 250 ze zm./ nie mogą być wzruszone w postępowaniu administracyjnym, jak również sądowym, czyli stały się niepodważalne.
W takim stanie rzeczy kwestia kto był posiadaczem samoistnym spornego gruntu /drogi/ przed dniem 4.11.1971 r., nie ma obecnie żadnego znaczenia w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, wojewódzkie sądy administracyjne kontrolują zaskarżone akty administracyjne pod względem zgodności z prawem.
Organ wszczynając postępowanie administracyjne o jakim mowa w § 47 ust. 3 rozporządzenia, stosownie do art. 61 § 4 K.p.a. obowiązany był ustalić osoby, którym przysługiwał przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.p.a.
Skarżący w piśmie procesowym z dnia 19.10.2004 r. zarzucił, że współwłaścicielem domu usytuowanego na działce nr 1825 stanowiącej jego własność była również jego żona /zmarła w dniu 29.05.2002 r./, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, ani też jej następcy prawni /dzieci/. Przedmiotem sporu był tylko tytuł własności do działki nr 1826/1.
W dacie wszczęcia postępowania administracyjnego w ewidencji gruntów jako osoby współwładające tą działką figurowały skarżący i S. S.
W dziale II księgi wieczystej Nr [...], obejmującej działkę nr 1158/1, obecnie 1825 jest wpisany K. S. W takim stanie rzeczy organ I instancji, opierając się na stosownych wpisach w rejestrze ewidencji gruntów i księdze wieczystej prawidłowo ustalił strony postępowania.
Warto też wyjaśnić, że przedmiotem sprawy nie były spory związane z działką nr 1825 /granice, powierzchnia/, przeto zdaniem Sądu właściciele nieruchomości sąsiednich /w stosunku do działki nr 1826/1/ nie mieli interesu prawnego lub obowiązku w tej sprawie.
Zaskarżoną decyzję z dnia [...].07.2002 r. podpisał wz. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego J. Ż, Z-ca Dyrektora Wydziału [...] Urzędu Wojewódzkiego.
Wymienionemu Wojewoda powierzył z dniem 3.12.2001 r. wykonywanie zadań wchodzących w zakres stanowiska Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /K. 19 akt sądowych/.
Kierowników zespolonych służb, w tym wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego powołuje i odwołuje właściwy wojewoda, co wynika z art. 31 ust. 1 ustawy Administracja rządowa w województwie /Dz. U. z 2001 r., Nr 80, poz. 872/. W takim stanie rzeczy wojewoda może zdaniem Sądu powierzyć pracownikowi urzędu wojewódzkiego pełnienie funkcji kierownika zespolonej służby.
W związku z tym Sąd przyjął, iż J. Ż. w okresie pełnienia tej funkcji był uprawniony do podpisywania decyzji jako Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.