SA/Rz 1773/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2004-10-12
NSAAdministracyjneŚredniawsa
doręczenieterminodwołaniekpasąd administracyjnycelnykara pieniężnaspółka z o.o.przewóz towarów

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Dyrektora Izby Celnej o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, uznając doręczenie decyzji kierowcy za wadliwe.

Sprawa dotyczyła skargi Spółki z o.o. "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, które stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Spółka argumentowała, że decyzja została doręczona kierowcy, który nie był przedstawicielem uprawnionym do odbioru korespondencji. Sąd uznał, że doręczenie pisma jednostce organizacyjnej powinno nastąpić w jej siedzibie do rąk osób uprawnionych, a doręczenie kierowcy poza siedzibą było wadliwe. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę Spółki z o.o. "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2002r., które stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2002r. nakładającej na spółkę karę pieniężną. Organ celny uznał, że decyzja została prawidłowo doręczona przedstawicielowi osoby wykonującej transport w dniu 5 marca 2002r., a odwołanie złożono z uchybieniem terminu. Skarżąca spółka podniosła, że kierowca, któremu doręczono decyzję, nie był przedstawicielem osoby prawnej upoważnionym do odbioru korespondencji. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia, stwierdził, że zgodnie z art. 54 kpa, pisma jednostkom organizacyjnym doręcza się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych. Doręczenie decyzji kierowcy poza siedzibą spółki zostało uznane za wadliwe, niezależnie od kwestii, czy kierowca był przedstawicielem. Sąd podkreślił, że pełnomocnictwa nie można domniemywać i musi ono spełniać wymogi formalne. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, doręczenie decyzji jednostce organizacyjnej powinno nastąpić w jej siedzibie do rąk osób uprawnionych. Doręczenie kierowcy poza siedzibą jest wadliwe.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 54 kpa, zgodnie z którym pisma jednostkom organizacyjnym doręcza się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych. Podkreślono, że pełnomocnictwa nie można domniemywać i musi ono spełniać wymogi formalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (17)

Główne

k.p.a. art. 54

Kodeks postępowania administracyjnego

Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 134

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 39

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 40 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 30 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 97 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1 i 2

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 132

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 142 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit a

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 211

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 212 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów art. 3

Argumenty

Skuteczne argumenty

Doręczenie decyzji administracyjnej kierowcy poza siedzibą spółki jest wadliwe. Jednostkom organizacyjnym pisma doręcza się w siedzibie do rąk osób uprawnionych.

Odrzucone argumenty

Kierowca był osobą uprawnioną do odbioru korespondencji jako przedstawiciel spółki. Przewóz towarów odbywał się na podstawie Konwencji ADR, która reguluje odpowiedzialność przewoźnika.

Godne uwagi sformułowania

doręczenia dla Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jaką jest skarżąca, a która stanowi jednostkę organizacyjną w rozumieniu art. 54 kpa, winne być dokonywane w jej siedzibie do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Wadliwości takiego doręczenia nie zmienia spór między stronami czy kierowca był uprawniony do odbioru korespondencji jako przedstawiciel skarżącej gdyż tę kwestię reguluje przepis art. 30 § 3 kpa stanowiąc, że strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych przedstawicieli ustawowych lub statutowych. pełnomocnictwa nie można domniemywać, winno spełniać określone wymogi formalne w przedmiocie zakresu jakiego dotyczy, jak również winno być ustanowione przez osoby uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu jednostki organizacyjnej.

Skład orzekający

Maria Piórkowska

przewodniczący sprawozdawca

Bożena Wieczorska

członek

Małgorzata Niedobylska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawidłowego doręczania pism procesowych jednostkom organizacyjnym, w szczególności w kontekście transportu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji doręczenia poza siedzibą i nie rozstrzyga definitywnie kwestii uprawnień kierowcy w innych kontekstach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego z punktu widzenia praktyki prawniczej zagadnienia prawidłowego doręczania pism procesowych, co ma bezpośrednie przełożenie na terminy i możliwość obrony praw strony.

Ważne dla firm: Jak prawidłowo doręczać pisma procesowe? Sąd wskazuje na błędy organów celnych.

Dane finansowe

WPS: 10 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Rz 1773/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-10-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Bożena Wieczorska
Małgorzata Niedobylska
Maria Piórkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska (spr.) Sędziowie NSA Bożena Wieczorska AWSA Małgorzata Niedobylska Protokolant ref.staż. T. Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 12 paździrnika2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej II. określa, że powyższe postanowienie nie może być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki z o.o. "A" kwotę 10 złotych (słownie: dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
SA/Rz 1773/02
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 134 kpa, stwierdził, że odwołanie Spółki z o.o. A. od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2002r. Nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzja Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2002r Nr [...] w przedmiocie obciążenia karą pieniężną A. Spółka z o.o. została prawidłowo doręczona upoważnionemu przedstawicielowi osoby wykonującej transport w dniu 5 marca 2002r. Odwołanie od tej decyzji zostało złożone w dniu 28 marca 2002r., czyli zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Na postanowienie to A. Spółka z o.o. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca naprowadziła, że stosownie do treści art. 39 kpa, organ administracji doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne osoby, a pisma te doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi, co wynika z treści art. 40 § l kpa. Urząd celny doręczył decyzję kierowcy który nie jest przedstawicielem osoby prawnej, a tym samym nie jest upoważniony do odbioru korespondencji z konsekwencjami prawnymi wynikającymi z ustalonych prawem terminów. Nadto w ocenie skarżącej organ nie wypełnił warunku określonego w art. 39 kpa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w postanowieniu dodatkowo naprowadzając, że przewóz towarów odbywał się na podstawie Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów z dnia 19 maja 1956r., a która to Konwencja została ratyfikowana przez Polskę w dniu 27 kwietnia 1962r. przepis art. 3 Konwencji stanowi, że przewoźnik odpowiada jak za swoje czynności i zaniedbania swoich pracowników i wszystkich innych osób do których usług odwołuje się w celu wykonania przewozu, kiedy ci pracownicy lub te osoby działają w wykonaniu swoich funkcji.
W przedmiotowej sprawi`e przewoźnikiem była A. Spółka z o.o., którą przed organami celnymi reprezentował pracownik dokonujący przewozu towaru i dysponował tym towarem oraz niezbędnymi dokumentami. Był więc osobą uprawnioną do dokonywania wszelkich czynności związanych z towarem, w tym do odbioru skierowanych do strony pism.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Stosownie do treści art. l § l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega uwzględnieniu.
Jak to wynika z treści art. 54 kpa jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Oznacza to, że doręczenia dla Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jaką jest skarżąca, a która stanowi jednostkę organizacyjną w rozumieniu art. 54 kpa, winne być dokonywane w jej siedzibie do rąk osób uprawnionych do odbioru pism.
W rozpoznawanej sprawie decyzja Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2002r. [...] obciążająca skarżącą karą pieniężną została doręczona kierowcy w M., a więc poza siedzibą jednostki organizacyjnej o której mowa w art. 45 kpa. Wadliwości takiego doręczenia nie zmienia spór między stronami czy kierowca był uprawniony do odbioru korespondencji jako przedstawiciel skarżącej gdyż tę kwestię reguluje przepis art. 30 § 3 kpa stanowiąc, że strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych przedstawicieli ustawowych lub statutowych.
Wskazać również należy, że pełnomocnictwa nie można domniemywać, winno spełniać określone wymogi formalne w przedmiocie zakresu jakiego dotyczy, jak również winno być ustanowione przez osoby uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu jednostki organizacyjnej.
Z przyczyn wyżej podniesionych Sąd działając na podstawie art. 132, art. 142 § l, art. 145 § l pkt l lita, art. 152, art. 200, art.211 i art. 212 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI