SA/Rz 1457/03

SA/Rz 1457/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-03-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna
Marian Ekiert /przewodniczący/
Zbigniew Czarnik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134 par 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert /del./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003r Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003r, [...] oraz 1) decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r, [...] i, 2) postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003r, [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r, [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili prawomocności wyroku III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
SA/Rz 1457/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z [...] września 2003r, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003r, [...] udzielająca Z. T. zam. [...] pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową ogrodzenia działki nr ew. 2605 i zatwierdzającą projekt budowlany.
Decyzje powyższe zapadły w ramach postępowania wszczętego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na wniosek M. W., który wystąpił do tego organu z żądaniem podjęcia czynności urzędowych ze względu na niezgodne z prawem budowlanym działania Z. T. – budowę ogrodzenia bez wymaganego prawem zgłoszenia, gdyż realizowana budowa położona jest od drogi, a to wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.
W trakcie prowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] marca 2003r postanowieniem o sygn. [...] wstrzymał prowadzone przez Z. T. roboty prowadzone bez wymaganego prawem zgłoszenia, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Równocześnie w dniu [...] marca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją sygn. [...] działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego /Dz. U. Nr 106, z 2000 r., poz. 1126 ze zm./ zobowiązał inwestora do dokonania czynności związanych z prowadzeniem budowy ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie. Konsekwencją tej decyzji była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r., [...] udzielająca Z. T. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową ogrodzenia od strony ul. R. w R. Decyzja ta zatwierdzała również projekt budowlany.
Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. odwołanie złożył M. W.
W odwołaniu wskazał, że inwestor wykonuje ogrodzenie nie w miejscu dotychczas istniejącego, ale zajmuje część działki stanowiącej ul. R. przez co utrudnia dojazd do posesji odwołującego się.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] września 200 r., [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zezwalającą na wznowienie robót.
Decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2003 r. zaskarżył do NSA OZ w Rzeszowie M. W. W skardze podniósł, że decyzja organu II instancji jest niezgodna z prawem, a wydana została bez wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności. Na tej podstawie skarżący domagał się uchylenia decyzji II instancji i utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznawania skargi, gdyż skarga wniesiona do NSA OZ w Rzeszowie nie została przez ten Sąd rozpoznana do dnia 1 stycznia 2004 r.
Sąd rozpoznając skargę nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami, a także powołaną podstawą prawną. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Mając na względzie tak wyznaczony zakres orzekania Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zezwalająca na wznowienie robót oraz poprzedzające je decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2003 r., a także postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wstrzymaniu prowadzonych przez Z. T. robót budowlanych.
Uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zezwalającej na wznowienie robót budowlanych następuje ze wzglądu na to, że decyzje te naruszają prawo materialne. W chwili wydawania tych decyzji (obu instancji) obowiązywał art. 7 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. zmieniającej ustawę prawo budowlane /Dz. U. Nr 80, poz. 718/, który do postępowań odnoszących się do obiektów budowlanych a wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) nakazuje stosować przepisy art. 1 pkt 37-39 tej ustawy. Organy prowadząc postępowanie tego przepisu nie stosowały czym naruszyły art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.s.a.), a to skutkuje uchyleniem decyzji.
Uchylając decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. wydana w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego Sąd miał na względzie, że decyzja ta narusza również przepisy prawa materialnego. Art. 51 prawa budowlanego w chwili orzekania mógł być stosowany do robót budowlanych, gdyż taki jest jego sens w związku z art. 50 tegoż prawa. Budowane ogrodzenie zdaniem Sądu to nie roboty budowlane, ale urządzenie związane z obiektem budowlanym (art. 3 pkt 9 prawa budowlanego). Z tego względu jeżeli w chwili orzekania inwestor nie spełniał prawem nałożonych wymogów do wykonania takiego urządzenia to należało stosować w tym zakresie art. 48 prawa budowlanego, a nie art. 50 i art. 51 tej ustawy. Naruszenie to po myśli art. 134 § 1 pkt 1 lit a) p.s.a. skutkowało uchyleniem decyzji.
Wreszcie Sąd uchylając postanowienie organu I i II instancji dotyczące wstrzymania robót budowlanych (tak kwalifikowały organy) miał na uwadze, że rozstrzygnięcia takie mogą mieć miejsce w innych sytuacjach niż określone w art. 48. Skoro Sąd przyjmuje, że art. 50 prawa budowlanego nie miał w tej sytuacji zastosowania to logiczną konsekwencją było usunięcie z obrotu prawnego powyższych rozstrzygnięć.
Uchylenie wskazanych w sentencji rozstrzygnięć skutkuje tym, że organ I instancji ma do załatwienia sprawę, którą może prowadzić zdaniem Sądu tylko z urzędu. Wniosek skarżącego co najwyżej jest informacja do podjęcia określonych działań. Akta sprawy nie przesądzają w jakim trybie rozpoczął postępowanie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, a to przecież jest regulowane przepisami K.p.a. i skutkuje uznaniem określonych osób za strony postępowania.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, a o kosztach postępowania rozstrzygał mając na uwadze art. 200 p.s.a.