SA/Rz 1353/02

SA/Rz 1353/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-09-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Joanna Zdrzałka
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Śliwa
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1999 nr 15 poz 140
§ 12 ust. 5
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny  odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego S. P. kwotę 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
SA/Rz 1353/02
UZASADNIENIE
Wójt Gminy [...] decyzją z dn. [...].04.2002r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę pod rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego według opracowania indywidualnego autorstwa technika budowlanego B. C. na dz. nr ewid. 4357 położonej w W. dla A. R. W uzasadnieniu organ stwierdził, że A. R. wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego, przedkładając projekt budowlany, prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, prawomocną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wójt uznał, że projektowana rozbudowa nie jest sprzeczna z ustaleniami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dn.14.12.1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednol. Dz.U. Nr 15 z 1999r., poz.140 ze zm.), a przez to nie narusza interesów osób trzecich. Od powyższej decyzji odwołał się S. P., właściciel sąsiedniej działki o nr ewid. 4359. Odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów prawa budowlanego, albowiem jego zdaniem nie są zachowane odległości od granicy jego działki. Domaga się także zamurowania istniejących otworów okiennych, nie zgadza się na usytuowanie balkonów od strony wschodniej, ponieważ "nie są zgodne z przepisami budowlanymi oraz będą miejscem, z którego będzie ubliżać się mojej rodzinie".
Wojewoda [...] decyzją z dn. [...].05.2002r. Nr [...] po rozpatrzenia odwołania S. P. utrzymał w mocy zaskarżoną i opisaną wyżej decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że projektowana rozbudowa jest zgodna z przepisami prawa budowlanego i rozporządzeniem z dn.14.12.1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zamierzona rozbudowa ma być realizowana w głąb działki inwestora w odległości 4,2 m od granicy z działką odwołującego się. Drzwi balkonowe w nadbudowanej części budynku zaprojektowano w ścianie, gdzie odległość od granicy wynosi 4 m. Żądanie zamurowania istniejących otworów okiennych uznano za bezzasadne. Powołując się na dyspozycję § 12 ust.5 rozporządzenia z dn.14.12.1999r. stwierdzono, że dopuszczalnym jest pomniejszenie odległości przy usytuowania balkonów i tarasów od granicy z działkami sąsiednimi o 1m. Z dokumentacji wynika, że balkon zaprojektowany przy rozbudowie jest usytuowany w odległości 3 m od granicy z działką odwołującego się, co ma nie naruszać przepisów budowlanych.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie wniósł S. P., nie wskazując kierunku jej weryfikacji. Skarżący wywodzi, że budynek projektowany do rozbudowy usytuowany jest w odległości 3,80 m od granicy z jego działką, dlatego niedopuszczalnym jest usytuowanie otworów okiennych od tej strony, jak również winny być zamurowane już istniejące otwory okienne. Niezgodnym ma być podanie w decyzji, że budynek usytuowany jest w odległości 4,20 m, a samą decyzję oceniono jako tendencyjną, ponieważ inwestor miał czynić starania o zmianie granic na mapach geodezyjnych.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., dlatego też z mocy art.97 § 1 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm., zwana dalej Pwsa) podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwana dalej Ppsa). Ta reguła intertemporalna ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn, które sąd uwzględnił z urzędu. Główną kwestią jest dopuszczalność usytuowania projektowanej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, biorąc pod uwagę odległość między tym budynkiem, a granicą działki skarżącego. Domaganie się, by w przedmiotowym postępowaniu orzekać o obowiązku zamurowania istniejących otworów okiennych w budynku przeznaczonym do rozbudowy jest nietrafne, choćby i z tego powodu, że nie to jest przedmiotem postępowania, ani nie są w tych sprawach właściwe organy orzekające odnośnie pozwolenia na budowę. Z tych względów wypowiadanie się w tej kwestii przez Wojewodę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowe. Skarżący może w tym zakresie wystąpić z odrębnym podaniem, kierując go do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego.
Rzeczą jednak istotną, z punktu widzenia kierunku wyrokowania, jest brak przeprowadzenia przez organ II instancji dowodu, na okoliczność odległości planowanego balkonu od strony wschodniej, w planowanym przez inwestora budynku mieszkalnym. W odwołaniu skarżący – S. P., zarzucił, że nie jest prawdą, aby odległość ta wynosiła 4m na wysokości planowanego balkonu. Organ odwoławczy przyjął za pewnik, że odległość ta wynosi, jak w projekcie budowlanym 4m. Trafnie organ zacytował obowiązujące w dacie orzekania reguły sytuowania budynków na działkach, wynikające z treści § 12 rozporządzenia z dn.14.12.1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania, z których wynika m.in. i to, że balkony nie mogą pomniejszać przyjętych w cyt. rozporządzeniu odległości od granicy działki budowlanej, o więcej niż 1m (§ 12 ust.5 cyt. rozporządzenia). Skoro jednak odwołujący zakwestionował ten fakt, to okoliczność ta miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ zobowiązany był więc, po myśli art.7 kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dn.14.06.1960r. - tekst jednol. Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwany dalej k.p.a.) podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Z treści odwołania wynika żądanie strony przeprowadzenia dowodu na okoliczność odległości planowanej rozbudowy w miejscu balkonu, a żądanie to, skoro organ nie prowadził w tym zakresie żadnych ustaleń, należało uwzględnić po myśli art.78 § 1 k.p.a.. To na organie spoczywa obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art.77 § 1 k.p.a.). W tej sytuacji zaskarżoną decyzję ocenić należy za przedwczesną. Organ odwoławczy winien przeprowadzić dowód z oględzin, a od jego wyniku uzależnione będzie rozstrzygnięcie sprawy.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że rozbudowa spełniająca wymogi przepisów prawa, zlokalizowana w odległości od granicy działki tak, jak przewiduje to przepis prawa, nie jest uzależniona od zgody sąsiada. Przeciwnie, to właściciel ma prawo do zabudowy nieruchomości, do której uzyskał tytuł prawny. Warunkiem posiadania pozwolenia na budowę jest jednak uzyskanie stosownej decyzji w trybie postępowania, przeprowadzanego bez naruszeń prawa.
Stwierdzając naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, innym niż dające podstawę do wznowienia postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa), sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art.97 § 2 Pwsa. Sąd postanowił także zastosować normę art.152 Ppsa, uznając że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.