SA/Rz 1343/03

SA/Rz 1343/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-11-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Bożena Wieczorska /sprawozdawca/
Maria Serafin-Kosowska
Stefan Babiarz /przewodniczący/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 262, art. 270 § 1
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 240 § 1 pkt 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska NSA Bożena Wieczorska /spr./ Protokolant sek. sądowy T. Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że powyższa decyzja nie może być wykonana do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej J. D. kwotę 2.792 zł. (słownie: dwa tysiące siedemset dziewięćdziesiąt dwa) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
SA/Rz 1343/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] lipca 2003r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej – wydaną po rozpatrzeniu odwołania J. D. – utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2003r. (nr [...]) uchylającą własną decyzję z dnia [...] lipca 2000r. (nr [...]) oraz określającą dług celny w wysokości 21.607 PLN i naliczającą odsetki wyrównawcze od kwoty 19.603,20 PLN od dnia 4 lipca 2000r. od samochodu osobowego marki Mercedes E 290 objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że W.D. – działający z upoważnienia J.D. - złożył w dniu 4 lipca 2000r. zgłoszenie celne na druku SAD nr [...]o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochodu osobowego marki Mercedes E290 sprowadzonego z Belgii. Jako wartość celną w/w pojazdu podano kwotę 160000 BEF – wynikającą z faktury z dnia 9 maja 2000r. nr [...], powiększoną o koszty transportu. Naczelnik Urzędu Celnego Oddział Celny w [...] przeprowadził w trybie art. 70 Kodeksu celnego weryfikację w/w zgłoszenia celnego, w wyniku której przyjął, iż wartość celna pojazdu jest wyższa niż przedstawiona w dowodzie zakupu i ustalił ją – na podstawie art. 29 § 1 Kodeksu celnego – w kwocie 192.205,90 BEF. Odpowiednio też – w decyzji z dnia [...] lipca 2000r. - określił kwotę wnikającą z długu celnego. Kolejno, Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę w/w zgłoszenia celnego w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, w wyniku której decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. uchylił – w trybie wznowieniowym – decyzję z dnia [...] lipca 2000r. w części ustalenia wartości celnej towaru oraz zastosowania stawki celnej obniżonej dla importowanego towaru oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego w wyższej wysokości oraz obciążył importera odsetkami wyrównawczymi od dnia 4 lipca 2000r. na podstawie § 1 ust. 3 i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. (Dz.U. nr 143, poz. 958). W uzasadnieniu decyzji powołano się na wyniki postępowania przeprowadzonego przez administrację celną Belgii – Zarząd Opłat Celnych i Akcyzy, w tym na Raport władz celnych z dnia 7 maja 2001r. nr [...], nr [...], [...], [...] z dnia 9 maja 2000r. na łączną sumę 590.000 BEF oraz fakturę z tegoż samego dnia nr [...] stanowiące – zdaniem organu celnego – nowe dowody w sprawie. W oparciu o powyższe dowody stwierdzono, że ceną faktycznie zapłaconą za samochód osobowy marki Mercedes była kwota 590.000 BEF, wyszczególniona na trzech fakturach cząstkowych z dnia 9 maja 2000r. Stanowisko to potwierdza fakt, iż sprzedawca w/w samochodu dla J. D. tj. belgijska firma "A" nabyła ten samochód w dniu 9 maja 2000r. od firmy "B" na podstawie faktury nr [...]za kwotę 580.000 BEF. Samochód ten tego samego dnia i w tym stanie technicznym został odsprzedany za sumę 590.000 BEF na podstawie trzech faktur o nr [...], [...] i [...] z dnia 9 maja 2000r., z czego pierwsza faktura na sumę 160.000 BEF została wystawiona dla J. D., a pozostałe dwie na kwoty 220.000 BEF i 210.000 BEF dla obywatelki Ukrainy T. S. Zgodnie z oświadczeniem eksportera zawartym w w/w Raporcie belgijskich władz celnych, strony dokonujące transakcji uzgodniły, że razem zakupują pojazd i dokonały zapłaty wszystkich faktur gotówką. Przedmiotem obu transakcji był samochód Mercedes o tym samym nr podwozia, silnika oraz skrzyni biegów. Również stopień uszkodzenia zakupionego samochodu znajdujący odzwierciedlenie w opisie braków i uszkodzeń stanowiącym załącznik do noty tranzytowej z dnia 10 maja 2000r. nr [...] odpowiada załączonej przez stronę belgijską dokumentacji fotograficznej pojazdu. W powyższej sytuacji przyjęto, iż kwota 590.000 BEF jest ceną faktycznie zapłaconą za towar, a zatem zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu celnego stanowi wartość celną importowanego pojazdu. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] lipca 2003r. (nr [...]) – będącą przedmiotem niniejszej skargi – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podzielając argumentację co do zasadności wznowienia postępowania, jak również przedmiotu rozstrzygnięcia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję J. D. – reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego – wniosła o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzje organu I instancji. Powyższym decyzjom zarzuciła naruszenie:
1) art. 23 § 1 i 5, art. 65 § 4 pkt 42b, art. 83 § 1 i § 3 i art. 222 § 1 i 5 Kodeksu celnego,
2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 120, art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy celne nie wyjaśniły istotnych dla sprawy okoliczności, w tym:
- nie udowodniły, że skarżąca działała w porozumieniu z obywatelką Ukrainy, która tego samego dnia zakupiła części do samochodu marki Mercedes,
- nie udowodniły, że do Polski sprowadzono wszystkie zdemontowane części samochodowe, zwłaszcza że obywatelka Ukrainy nie przekroczyła granicy Polski,
- nie wyjaśniły sprzeczności między oświadczeniem sprzedawcy samochodu "...iż obie klientki, obecne tego dnia, uzgodniły, iż razem zakupią pojazd", a ustaleniami dokonanymi w toku wznowionego postępowania celnego, iż skarżąca J. D. nie była w Belgii w dniu zawarcia umowy, lecz działała przez pełnomocnika – C.K., który samochód kupił i sprowadził do Polski.
Wątpliwości te są – zdaniem skarżącej – tym bardziej uzasadnione, ze w dokumentach EU1 przesłanych z Belgii widnieje informacja, że części samochodowe do samochodu marki Mercedes zakupione przez T.S. z Ukrainy były transportowane na lawecie ukraińskiej i - jak ustaliły polskie organy celne – nie zostały wwiezione na teren Polski.
Mimo powyższych wątpliwości orzekające organy celne przyjęły, że do kraju sprowadzono nadwozie oraz inne uzupełniające się elementy pojazdu, z których zmontowano kompletny pojazd samochodowy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej jako p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona. Sąd podziela jednak stanowisko orzekających w sprawie organów, co do tego, iż wznowienie postępowania celnego było w niniejszej sprawie dopuszczalne. Stosownie do treści art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej – do którego stosowania upoważnia art. 262 Kodeksu celnego – wznawia się postępowanie zakończone decyzją ostateczną, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który wydał decyzję.
Jako podstawy wznowienia postępowania w niniejszej sprawie organ celny wskazał nowe dowody w sprawie tj. faktury dołączone do raportu belgijskich władz celnych z dnia 7 maja 2001r. Jest to zasadne. Dopuszczalność skorzystania z pomocy belgijskich organów celnych wynika z Protokołu 6 Układu Europejskiego, a możliwość przyjęcia jako dowód w postępowaniu celnym dokumentów sporządzonych przez organy celne państwa obcego albo inne uprawnione podmioty państwa obcego potwierdza art. 270 § 1 Kodeksu celnego.
Istotą wznowionego postępowania jest ponowne rozpatrzenie sprawy w danej instancji, przy czym – co należy podkreślić – organ nie jest związany dotychczasowymi ustaleniami stanu faktycznego. Dokonuje bowiem ponownej jego oceny, uwzględniając całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, w tym również nowych dowodów, które stanowiły podstawę wznowienia postępowania. Podkreślić przy tym należy, że ocena materiału dowodowego nie może ograniczyć się do poszczególnych tylko dowodów, ale winna uwzględnić dowody we wzajemnej łączności i ustosunkować się do występowania ewentualnych rozbieżności między nimi.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powyższe wymogi nie zostały spełnione. Bez wątpienia wymogów tych nie spełnia lakoniczne stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż przedmiotem sprzedaży był samochód marki Mercedes E 290 o łącznej wartości 590.000 BEF, w odniesieniu do którego wystawiono trzy faktury cząstkowe (160.000 BEF + 210000 BEF + 220.000 BEF). Podkreślić należy bowiem, że dwie z tych faktur potwierdzają zakup części do samochodu marki Mercedes przez innego nabywcę tj. T.S., co do której organy celne nie ustaliły, iż wjechała na teren Polski. Brak jest również przekonywającej argumentacji co do tego, że części samochodowe, na które opiewają dwie w/w faktury zostały wprowadzone na polski obszar celny. Zwykłe porównanie masy katalogowej pojazdu kompletnego (1540 kg) z masą własną samochodu wykazaną w załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 30 sierpnia 2000r. (1490kg) oraz belgijskimi dokumentami eksportowymi wystawionymi dla J. D. (1000 kg) oraz T. S. (400kg + 450kg) nie upoważniają – w ocenie Sądu – do przyjęcia stanowiska, iż przedmiotem przywozu był "pojazd w stanie kompletnym z uwzględnieniem braków stwierdzonych przez polskie służby celne graniczne", na zakup którego wystawiono trzy w/w faktury. Oceny tej nie zmienia ogólne stwierdzenie organu odwoławczego, iż wnioski swe formułuje na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Obowiązkiem organów celnych, orzekających zarówno w postępowaniu zwykłym, jak i w postępowaniu wznowieniowym jest wyczerpujące uzasadnienie swego stanowiska, aby Sąd, który dokonuje oceny tego stanowiska mógł skontrolować zarówno przesłanki na których zostało oparte wznowienie postępowania, jak i jego prawidłowość.
Dodać należy, że obowiązek należytego uzasadnienia swego stanowiska dotyczy wszystkich elementów rozstrzygnięcia, w tym także odnośnie odsetek wyrównawczych.
W uwzględnieniu powyższych wywodów Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania i w związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.s.a. orzekł jak w sentencji.