SA/Rz 1322/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę G. Ś. z powodu braków formalnych w reprezentacji procesowej oraz oddalił skargę G. Ś. i Z. F. na decyzję SKO w przedmiocie warunków zabudowy dla budowy chodnika.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy chodnika. Skarżący podnosili, że inwestycja jest zbędna, zmierza do budowy miejsc postojowych i spowoduje nadmierny hałas i zanieczyszczenie. Sąd odrzucił skargę G. Ś. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w zakresie reprezentacji procesowej przez J. B., a następnie oddalił skargę pozostałych skarżących, uznając, że organ nie jest kompetentny do oceny celowości inwestycji, a zarzuty dotyczące interesów osób trzecich i ochrony środowiska są bezzasadne na tym etapie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skarg G. Ś. i Z. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...].II.2002 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie chodnika przy ul. P. na działce nr ew. 672/2. Skarżący zarzucali zbędność inwestycji, jej rzekome przeznaczenie na miejsca postojowe oraz negatywny wpływ na ich budynek (hałas, zanieczyszczenie). Sąd, po analizie akt, stwierdził braki formalne w skardze G. Ś. złożonej przez J. B., która nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania strony zgodnie z art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z nieuzupełnieniem tych braków w wyznaczonym terminie, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 PPSA odrzucił skargę G. Ś. reprezentowanego przez J. B. Następnie sąd oddalił skargę G. Ś. i Z. F. reprezentowanych przez M. Ś. Uzasadniając rozstrzygnięcie, sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma na celu ocenę zgodności zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ nie jest kompetentny do oceny celowości czy potrzeby realizacji inwestycji. Zarzuty dotyczące interesów osób trzecich, hałasu, zanieczyszczenia czy potencjalnej zmiany przeznaczenia terenu zostały uznane za przedwczesne lub nieuzasadnione na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Sąd wskazał również, że kwestie związane z wycinką drzew wymagają odrębnej zgody.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, brak uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, w tym w zakresie wykazania umocowania pełnomocnika do reprezentowania strony zgodnie z art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił skargę G. Ś. z powodu nieuzupełnienia przez jego pełnomocnika J. B. braków formalnych dotyczących jej umocowania do reprezentacji strony, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 35 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a także rodzic, małżonek, rodzeństwo lub zstępny strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 3 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę odrzuca się, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.
Pomocnicze
u.z.p. art. 39
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu dobudowy, rozbudowy i nadbudowy obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
u.z.p. art. 40 § ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
W sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka w drodze decyzji burmistrz miasta na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
u.z.p. art. 42
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Określa wymogi, jakie winna spełniać decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
u.z.p. art. 43
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Organ nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, jeśli była ona zgodna z ustaleniami planu.
rozp. MTiGM
Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie
Chodnik należy projektować zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.
u.o.k.ś. art. 48
Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska
Zarzut naruszenia tego przepisu uznano za bezpodstawny, wskazując, że kwestia wycinki drzew wymaga odrębnej zgody.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Braki formalne w reprezentacji procesowej skarżącego G. Ś. przez J. B., które nie zostały uzupełnione w terminie.
Odrzucone argumenty
Zbędność inwestycji budowy chodnika. Rzekome zmierzanie do budowy miejsc postojowych pod pozorem budowy chodnika. Nadmierny hałas i zanieczyszczenie powietrza dla skarżących. Naruszenie uzasadnionych interesów osób trzecich. Naruszenie przepisów o warunkach technicznych dróg. Naruszenie art. 48 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.
Godne uwagi sformułowania
Organ właściwy w sprawie ustalenia warunków nie jest kompetentny do oceny celowości realizacji danej inwestycji, czy też potrzeby jej realizacji. Ochrona interesów osób trzecich na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być zapewniona całościowo jak to musi mieć miejsce na etapie pozwolenia na budowę. Obawy skarżących, że zamiast chodnika powstaną miejsca parkingowe są przedwczesne.
Skład orzekający
Zbigniew Czarnik
przewodniczący
Krystyna Józefczyk
sprawozdawca
Jolanta Ewa Wojtyna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących braków formalnych w reprezentacji procesowej oraz zakresu kognicji sądu i organów administracji w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące reprezentacji stron w postępowaniu sądowym oraz zakres kompetencji organów administracji w sprawach warunków zabudowy, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Brak pełnomocnictwa to odrzucenie skargi? WSA w Rzeszowie wyjaśnia kluczowe zasady procesowe.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Rz 1322/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2004-08-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-06-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Jolanta Ewa Wojtyna Krystyna Józefczyk. /sprawozdawca/ Zbigniew Czarnik /przewodniczący/ Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 35 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skarg G. Ś. i Z. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. odrzuca skargę G. Ś. reprezentowanego przez J. B. II. oddala skargę G. Ś. i Z. F. reprezentowanych przez M. Ś. Uzasadnienie SA/Rz 1322/02 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...].II.2002 r. Burmistrz Miasta ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą budowa chodnika o szerokości 2,5 m w S. przy ul. P. na działce nr ew. 672/2 powołując podstawę prawną art. 39, 40 ust. 1 i 3, art. 42, art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15, poz. 139 z 1999r./. Jak wynika, z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji Gmina Miasta S. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie chodnika przewidzianego do realizacji w S. przy ul. P. na działce nr ew. 672/2. Stosownie do art. 39 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu dobudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka w drodze decyzji burmistrz miasta na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 40 ust. 1 i 3 cyt. ustawy. Jakie wymogi winna spełniać decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa art. 42 ustawy. Zgodnie z planem MPOZP dla miasta S. wnioskowane zamierzenie inwestycyjne planowane jest w obszarze oznaczonym symbolem A 77 MW, w którym określono "adaptacje istniejącej zabudowy mieszkaniowej oraz usług zabudowanych w parterze budynków". Przedmiotowy chodnik należy projektować zgodnie z przepisami rozdziału Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie chodnika w świetle ustaleń planu jest zgodne z jego ustaleniami. Budowa chodnika wzdłuż istniejącej drogi na terenie przeznaczonym w miejscowym planie pod zabudowę mieszkaniową zgodna jest z jego ustaleniami. Wobec tego organ I instancji stosownie do art. 43 ustawy nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. W jednobrzmiących odwołaniach G. Ś. i Z. F. - działający przez swoich pełnomocników – wskazali iż planowana inwestycja jest zupełnie zbędna, a pod jej pozorem zmierza się do budowy miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych. Planowana inwestycja będzie przebiegała "niemal przy budynku odwołujących się, co spowoduje dla nich nadmierny hałas i zanieczyszczenie powietrza. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].V.2002 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję orzekając jedynie reformatoryjnie co do drugiego i trzeciego zdania pkt 2 (co do powołanej podstawy prawnej). W jej uzasadnieniu powołano identyczną argumentację jak w decyzji organu ją poprzedzającą. Odnosząc się do uwag zawartych w odwołaniach wskazało, iż w postępowaniu o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ocenie podlega zamierzenie inwestycyjne objęte wnioskiem o wydanie decyzji w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ właściwy w sprawie ustalenia warunków nie jest kompetentny do oceny celowości realizacji danej inwestycji, czy też potrzeby jej realizacji. Zarzut naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich jest bezzasadny. Ochrona interesów osób trzecich na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być zapewniona całościowo jak to musi mieć miejsce na etapie pozwolenia na budowę, nie może również rozstrzygać o okolicznościach przewidzianych w warunkach technicznych. Obawy skarżących, że zamiast chodnika powstaną miejsca parkingowe są przedwczesne. Zatem zarzut naruszenia § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych jest nieuzasadniony. Również zarzut naruszenia art. 48 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska jest bezpodstawny. W decyzji o warunkach zabudowy wyraźnie zaznaczono, że ewentualna wycinka drzew i krzewów wymaga zgody – w formie decyzji - właściwego organu administracji publicznej. Decyzję tą zaskarżył G. Ś. zaprezentowany przez J. B. oraz G. Ś. i Z. F. działający przez peł. matkę M. Ś. W motywach skargi podniesiono argumentację jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z akt administracyjnych G. Ś. w postępowaniu administracyjnym udzielił notarialnego pełnomocnictwa J. B. z dnia 30 maja 1997 r. do reprezentowania jego interesów we wszystkich sprawach dotyczących działki nr ew. 628 położonej w S. przed sądami, instytucjami ubezpieczeniowymi i organami administracji. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].V.2002 r. Nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożyła J. B. działająca im. G. Ś. Wezwaniem z dnia 28 czerwca 2002 r. została wezwana do wyjaśnienia czy jest adwokatem lub radcą prawnym względnie jaki stopień pokrewieństwa łączy ją z G. Ś. W aktach brak odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie. Jak wynika z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 53 poz. 1270 ze zm./ pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny (...) jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Skargę odrzuca się gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 58 § 1 pkt 3, § 3, w związku z art. 35 § 1 cyt. ustawy orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI