SA/Rz 1305/01

SA/Rz 1305/01 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-02-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Magdalena Józefczyk
Maria Zarębska-Kobak /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Czarnik
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Maria Zarębska-Kobak /spr/ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik Asesor WSA Magdalena Józefczyk Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego skargę oddala
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001r Nr [...] wydana na podstawie art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawa budowlanego (Dz.U. Nr 106 z 2000r. póz. 1126 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. Ł. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 200Ir Nr [...] uchylająca w/w decyzję i orzekająca o odmowie uwzględnienia wniosku w przedmiocie wydania decyzji nakazującej usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym zbiorników do gromadzenia gnojówki i obornika zlokalizowanych na działkach. nr 942/4 i 942/12 położonych w Ł. własności W. J.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że na działkach nr 942/4 i 942/12 położonych w Ł. zlokalizowano zbiorniki do gromadzenia gnojówki i obornika.
Inwestor W. J. uzyskał pozwolenie na ich użytkowanie decyzją Starosty o nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Wojewody z dnia [... ] lutego 2000r Nr [...]/.
Pełnomocnik A. Ł. – M. Ł. jako właściciel działki sąsiedniej w odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł o wydanie decyzji nakazującej usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego zbiorników do gromadzenia gnojówki i obornika względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji twierdząc, że zbiorniki te są nieszczelne i nieczystości z tych zbiorników przenikają na jego działkę i wskazał , że organ I instancji naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 7, 77 K.p.a. oraz art. 63 § 3 i 61 § 1 k.p.a. przez nie wyjaśnienie w/w istotnej dla sprawy tej okoliczności .
Rozpatrując odwołanie organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję
twierdząc, że brak było podstaw do umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1
k.p.a. albowiem stan faktyczny sprawy dawał podstawę do merytorycznego
rozstrzygnięcia .
W cenie organu odwoławczego zebrany materiał w sprawie przez organ pierwszej instancji, w szczególności znajdująca się w aktach sprawy decyzja Starosty nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowych zbiorników utrzymana w mocy przez Wojewodę decyzją z dnia [...] lutego 2000r Nr [...] oraz przeprowadzona w dniu 19.10. 2000 roku kontrola techniczna tych zbiorników daje podstawę do wydania decyzji merytorycznej. Pozytywna natomiast ekspertyza co do stanu technicznego tych zbiorników znajdująca się w aktach o pozwolenie na ich użytkowanie i pozytywny wynik z przeprowadzonej kontroli stanowi podstawę do nieuwzględnienia wniosku .
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący A. Ł. działający przez swojego pełnomocnika M. Ł. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji I instancji zarzucając im naruszenia prawa materialnego i procesowego tj. art. 66 ust. l i 3 oraz art. 5 ust. l pkt 1 i § 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawa budowlanego oraz §35 ust. l i ust. 2, § 36 ust. l i pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 10 póz. 46 z 1995r.).
W argumentach skargi wyjaśnił, że organ II instancji z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego wydał decyzję merytoryczną nie mając ku temu żadnych podstaw.
Według skarżącego nie przeprowadzono żadnego postępowania dowodowego w kwestii ustalenia przenikania nieczystości z w/w zbiorników na jego działkę i do tej zasadniczej okoliczności mającej istotny wpływ na wynik sprawy organy nie ustosunkowały. Nadto wobec zmiany właściciela działek na których to posadowione są sporne zbiorniki udział stron tego postępowania uległ zmianie, którego to faktu organ nie uwzględnił.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
skarga skarżącego jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego orzekająca o odmowie uwzględnienia wniosku skarżącego w przedmiocie wydania decyzji nakazującej W. J. usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym zbiorników do gromadzenia gnojówki i obornika zlokalizowanych na działkach nr nr 942/4 942/12 położonych w Ł. wydana w oparciu o art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawa budowlanego (Dz.U. Nr 106 z 2000r. póz. 1126 z późn. zm.)
Art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. reguluje między innymi rozstrzygnięcie merytoryczno- reformacyjne organu odwoławczego i ma zastosowanie wówczas gdy organ odwoławczy stwierdzi wady prawne decyzji organu I instancji polegające na niewłaściwym zastosowaniu przepisu prawa materialnego i wady polegającej na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych sprawy.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania zostało ustalone, że W. J. jako ówczesny właściciel w/w działek i inwestor tych spornych obiektów uzyskał decyzję ostateczną na ich użytkowanie. Podstawą wydanie tej decyzja stanowiła przedłożona przez w/w pozytywna ekspertyza techniczna sporządzona przez biegłego rzeczoznawcę specjalności konstrukcyjno- budowlanej stwierdzająca zdatność tych zbiorników do użytkowania.
Przeprowadzona kontrola przeprowadzona przez pracowników organu I instancji na miejscu przedmiotu sporu w celu ustalenia prawdziwości twierdzeń skarżącego w przedmiocie wycieków, przecieków gnojownicy z tych obiektów na nieruchomość skarżącego przeprowadzona w dniu 19. 10.2000 roku oraz w dniu 10.10.2000 roku nie potwierdziła tego faktu .
W tym stanie faktycznym sprawy Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że istniała podstawa prawna z art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz.U z 2000 roku Nr 106 poz. 1126 ze zm./ do wydania decyzji merytorycznej bowiem z bezprzedmiotowością postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz.U z 2000 roku Nr 106 poz. 1126 ze zm./ daje organowi administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego możliwość kontroli obiektów budowlanych i urządzeń w celu zapewnienia utrzymania obiektu i jego elementów w stanie zgodnym z wymaganiami przewidzianymi w art. 61. Według tego przepisu właściciel i zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymać go w należytym, stanie technicznym i estetycznym.
Przeprowadzona kontrola przeprowadzona przez pracowników organu I instancji na miejscu przedmiotu sporu w dniu 19. 10.2000 roku oraz w dniu 10.10.2000 roku nie potwierdziła wycieków, przecieków gnojownicy ze spornych obiektów na nieruchomość skarżącego.
W tym stanie faktycznym sprawy w ocenie Sądu odmowa uwzględnienia wniosku skarżącego do wydania nakazu w celu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym tych zbiorników jest zasadna i zarzut braku podstaw do wydania decyzji jest nieuzasadniony.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wadliwego w ustalenia stron postępowania Sąd tego zarzutu nie podziela .
W ocenie Sądu organ I instancji prawidłowo ustalił strony postępowania , natomiast fakt zmiany właściciela nieruchomości w toku postępowania na której to posadowione są sporne obiekty budowlane spowodował, że w dalszym toku postępowania I. J. jako aktualna właścicielka w/w działek stała się stroną tego postępowania i wszelkie pisma oraz decyzje od czasu powiadomienia organu o zmianie właściciela tych działek były jej doręczane i tych czynności w/w nie kwestionowała.
W tej sytuacji skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie, Sąd skargę oddalił stosownie do art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/.
Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wobec treści art. 200 i art. 201 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/ stanowiącej, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu tylko w przypadku uwzględnienia skargi lub w razie umorzenia postępowania sądowego.