SA/Rz 1289/02
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego, uznając, że przepisy zostały zastosowane prawidłowo.
Skarżąca M. P. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy decyzję o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego. Skarżąca podnosiła niesprawiedliwość i naruszenie prawa, w tym art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że wysokość grzywny była prawidłowa, a wstrzymanie egzekucji nie czyniło postępowania bezprzedmiotowym. Sąd podkreślił również, że art. 5 k.c. nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym.
Sprawa dotyczyła skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku inwentarsko-gospodarczego. Skarżąca zarzucała niesprawiedliwość i naruszenie przepisów, w szczególności art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując na błędne ustalenie wysokości grzywny oraz bezprzedmiotowość egzekucji z powodu jej wstrzymania. Podnosiła również, że egzekucja jest niezgodna z art. 5 Kodeksu cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę. Sąd wyjaśnił, że grzywna w celu przymuszenia co do zasady nie może przekraczać 5000 zł, z wyłączeniem obowiązków z prawa budowlanego, co oznacza, że skarżąca nie miała racji co do błędnego ustalenia jej wysokości. Sąd stwierdził również, że wstrzymanie wykonania egzekucji na oznaczony okres nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania, a jedynie zawiesza podejmowanie czynności egzekucyjnych. Ponadto, sąd podkreślił, że art. 5 Kodeksu cywilnego nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym, a względy słusznościowe są uwzględniane przez ustawodawcę w inny sposób. Wobec braku naruszeń prawa materialnego lub procesowego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, wysokość grzywny jest zgodna z prawem, ponieważ wyłączenie dotyczące limitu 5000 zł nie dotyczy obowiązków wynikających z prawa budowlanego.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że limit grzywny w celu przymuszenia nie ma zastosowania do obowiązków wynikających z prawa budowlanego, co oznacza, że organy prawidłowo ustalili jej wysokość.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.e.a. art. 121 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Grzywna w celu przymuszenia co do zasady nie może przekraczać 5000 złotych, z wyłączeniem obowiązków wynikających z prawa budowlanego.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpoznając skargę działa w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami skargi, wskazaną podstawą prawną ani wnioskami strony.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli nie stwierdzi naruszeń prawa.
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 121 § § 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
p.p.s.a. art. 145
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uwzględnienia skargi w przypadku naruszenia prawa materialnego lub procesowego.
Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Określa właściwość WSA w Rzeszowie do rozpoznania skargi w związku z brakiem rozpoznania jej przez NSA OZ w Rzeszowie do dnia 1 stycznia 2004 r.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Postanowienie jest niesprawiedliwe i wydane z naruszeniem prawa art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wstrzymanie wykonania egzekucji do 30 listopada 2002 r. uczyniło ściągnięcie grzywny bezprzedmiotowym. Egzekucja jest niezgodna z art. 5 k.c.
Godne uwagi sformułowania
grzywna w celu przymuszenia co do zasady /każdorazowo/ nie może przekraczać 5000 złotych, przy czym reguła ta obowiązuje we wszystkich sprawach z wyłączeniem obowiązków wynikających z prawa budowlanego. Wstrzymanie egzekucji na oznaczony okres nie skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, a oznacza tylko, że w czasie wstrzymania organ egzekucyjny nie podejmuje czynności egzekucyjnych. W postępowaniu egzekucyjnym art. 5 k.c. nie ma zastosowania, a względy słusznościowe uwzględnił sam ustawodawca wyłączając np. niektóre rzeczy spod egzekucji.
Skład orzekający
Zbigniew Czarnik
przewodniczący-sprawozdawca
Krystyna Józefczyk
członek
Jolanta Ewa Wojtyna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących grzywny w celu przymuszenia w sprawach budowlanych, zastosowanie art. 5 k.c. w postępowaniu egzekucyjnym oraz skutki wstrzymania egzekucji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów egzekucyjnych w kontekście samowoli budowlanej i wyjaśnia ważne kwestie proceduralne, które mogą być interesujące dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i budowlanym.
“Grzywna za samowolę budowlaną: Kiedy sąd uzna ją za zasadną?”
Sektor
budownictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SA/Rz 1289/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2004-08-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-06-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Jolanta Ewa Wojtyna Krystyna Józefczyk. Zbigniew Czarnik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1991 nr 36 poz 161 art. 121 § 2 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j. Dz.U. 1964 nr 16 poz 93 art. 5 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala Uzasadnienie SA/Rz 1289/02 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002 r., [...] nakładające na M. P. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczy, a polegającego na rozbiórce samowolnie wykonanego budynku inwentarsko-gospodarczego wniesionego na działce nr 242/4 w T. Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do NSA OZ w Rzeszowie wniosła M. P. W skardze domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zmiany jego treści poprzez uchylenie postanowienia o nałożeniu grzywny albo o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwrócenie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi wskazała, że żądanie swoje wywodzi z tego, że postanowienie jest dla niej niesprawiedliwe i wydane zostało z naruszeniem prawa art. 121 § 2 i 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. nr 36, z 1991 r., poz. 161 ze zm./. Wreszcie skarżąca wskazała, że w trakcie prowadzenia postępowania i wydania postępowania organy naruszyły przepisy postępowania dotyczące wydania tytułu wykonawczego i postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi M. K., gdyż NSA OZ w Rzeszowie nie rozpoznał jej skargi do dnia 1 stycznia 2004 r. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ dalej prawo o p.s.a., Sąd rozpoznając skargę działa w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami skargi, wskazaną w niej podstawą prawną, czy sformułowanymi przez stronę wnioskami. Mając tak wyznaczony zakres kontroli Sąd stwierdza, że skarga M. K. nie zasługuje na uwzględnienie, a to oznacza, że zaskarżone postanowienie nie może zostać uchylone, gdyż nie narusza ono przepisów prawa materialnego ani procesowego w takim stopniu aby miało to wpływ na wynik sprawy. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z treści art. 121 § 2 ustawy egzekucyjnej wynika, że grzywna w celu przymuszenia co do zasady /każdorazowo/ nie może przekraczać 5000 złotych, przy czym reguła ta obowiązuje we wszystkich sprawach z wyłączeniem obowiązków wynikających z prawa budowlanego. Zatem skarżąca nie ma racji twierdząc, że organy egzekucyjne źle ustaliły wysokość grzywny w celu przymuszenia. Również Sąd nie może zgodzić się z podniesionym zarzutem, że ze względu na wstrzymanie wykonania egzekucji do 30 listopada 2002 r., ściągnięcie grzywny stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu egzekucja stała się również bezprzedmiotowa. Wstrzymanie egzekucji na oznaczony okres nie skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, a oznacza tylko, że w czasie wstrzymania organ egzekucyjny nie podejmuje czynności egzekucyjnych. Dla postępowania egzekucyjnego bez znaczenia jest podniesiony przez skarżącą argument słusznościowy i wskazanie, że egzekucja jest niezgodna z art. 5 k.c. W postępowaniu egzekucyjnym art. 5 k.c. nie ma zastosowania, a względy słusznościowe uwzględnił sam ustawodawca wyłączając np. niektóre rzeczy spod egzekucji. Z przywołanych powodów Sąd nie mógł uwzględnić skargi, gdyż nie dopatrzył się naruszeń prawa o których mowa w art. 145 ustawy prawo o p.s.a., a tylko ich wykazanie dawałoby podstawę do uczynienia zadość żądaniem skargi. Z tego względu mając na uwadze treść art. 151 ustawy prawo o p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę