SA/Bk 664/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na uchwałę Rady Miejskiej w C. w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego, powołując się na zasadę powagi rzeczy osądzonej.
Skarga E.B. dotyczyła nieważności uchwały Rady Miejskiej w C. z 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące naruszenia procedury planistycznej, w tym braku zawiadomienia o wyłożeniu projektu planu oraz braku studium uwarunkowań. Sąd odrzucił skargę, stwierdzając, że sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej w innym postępowaniu (sygn. SA/Bk 958/02), gdzie skarga została oddalona, co skutkuje powagą rzeczy osądzonej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę E.B. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności uchwały, wskazując na rażące naruszenie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności art. 18 ust. 2 pkt. 5 lit. "b" (brak pisemnego zawiadomienia o wyłożeniu projektu planu) oraz art. 18 ust. 2 pkt. 2 "a" (brak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego). Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi, twierdząc, że zawiadomienia zostały wysłane. Sąd, rozpoznając sprawę, stwierdził, że kwestionowana uchwała była już przedmiotem kontroli sądowej w sprawie o sygn. SA/Bk 958/02, gdzie skarga J.M. została oddalona w przeważającej części. Sąd powołał się na art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza możliwość ponownego rozpoznania sprawy, w której sąd już orzekał i oddalił skargę, ze względu na zasadę powagi rzeczy osądzonej. Sąd podkreślił, że wcześniejsza kontrola była wszechstronna i ocena prawna wiąże obecny skład orzekający. Dodatkowo, sąd odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 listopada 2003 r. (SK 30/02), który potwierdził zgodność art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym z Konstytucją. W konsekwencji, na mocy art. 58 § 1 pkt. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może ponownie rozpoznać skargi, jeśli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, ze względu na zasadę powagi rzeczy osądzonej.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ponowne rozpoznanie skargi jest wyłączone, gdy sąd administracyjny już orzekał w tej samej sprawie i oddalił skargę. Wcześniejsza kontrola sądowa była wszechstronna i ocena prawna wiąże obecny skład orzekający.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
PPSA art. 58 § § 1 pkt. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 101 § ust. 2
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Wyłącza możliwość ponownego rozpoznania skargi, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (powaga rzeczy osądzonej).
Pomocnicze
PPSA art. 58 § § 1 pkt. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w związku z art. 101 ust. 2 u.s.g.
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Przepis przewidujący skargę na uchwałę organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym art. 18 § ust. 2 pkt. 5 lit. "b"
Dotyczy obowiązku zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu.
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym art. 27 § ust. 1
Przesłanki do stwierdzenia nieważności uchwały zatwierdzającej plan z uwagi na naruszenie trybu postępowania.
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym art. 18 § ust. 2 pkt. 2 "a"
Obowiązek badania spójności planu ze studium uwarunkowań.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej w innym postępowaniu, w którym skarga została oddalona, co skutkuje powagą rzeczy osądzonej zgodnie z art. 101 ust. 2 u.s.g.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia procedury planistycznej (brak zawiadomienia, brak studium) nie mogły być rozpoznane ze względu na zasadę powagi rzeczy osądzonej.
Godne uwagi sformułowania
mamy bowiem do czynienia z powagą rzeczy osądzonej Ocena prawna w części dotyczącej zgodności uchwały z prawem, wyrażona wcześniej przez sąd, wiąże obecny skład orzekający i nie pozwala na powtórne poddanie uchwały kontroli sądowej.
Skład orzekający
Elżbieta Trykoszko
sprawozdawca
Grażyna Gryglaszewska
przewodniczący
Stanisław Prutis
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w sprawach dotyczących uchwał organów gminy."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy sąd administracyjny już orzekał w tej samej sprawie i oddalił skargę. Nie dotyczy sytuacji, gdy wcześniejsze orzeczenie było inne (np. uchylające lub stwierdzające nieważność w całości).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej zasady procesowej - powagi rzeczy osądzonej, która ma kluczowe znaczenie dla stabilności prawnej i efektywności postępowań sądowych. Jest to istotne dla prawników procesowych.
“Czy można złożyć kolejną skargę na tę samą uchwałę? Sąd Administracyjny odpowiada: powaga rzeczy osądzonej.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Bk 664/03 - Postanowienie WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2004-01-29 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-05-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Elżbieta Trykoszko /sprawozdawca/ Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący/ Stanisław Prutis Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Rada Miasta Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt. 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie NSA Stanisław Prutis, Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.B. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę,- Uzasadnienie Skargą z dnia [...] maja 2003 r. E.B. wniósł o stwierdzenie w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w C. z [...] grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. w granicach administracyjnych obejmujących wyodrębnione obszary funkcjonalne. Podniósł, że w trakcie trwania postępowania planistycznego doszło do rażącego naruszenia art. 18 ust. 2 pkt. 5 lit. "b" ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, polegającego na braku zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu. W konsekwencji zaszły przesłanki z art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym do stwierdzenia nieważności uchwały zatwierdzającej plan z uwagi na naruszenie trybu postępowania z art. 18 ustawy. Nadto uchwała zatwierdzająca plan została podjęta pomimo braku studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy a sporządzenie studium jest obowiązkiem organów gminy i warunkuje dopuszczalność uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego po 1 stycznia 1995 r. Brak studium wyłącza możliwość przeprowadzenia badania spójności rozwiązań planu z polityką przestrzenną gminy określoną w studium, do czego zobowiązuje art. 18 ust. 2 pkt. 2 "a" ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Rada Miejska w C. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie dołączając uchwałę z [...] marca 2003 r. Nr [...] o wyrażeniu negatywnego stanowiska wobec wezwania strony do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą oraz wyjaśniając, iż o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu zostali zawiadomieni pisemnie wszyscy właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym i E.B., zawiadomienie dla którego, odebrał dorosły domownik M.B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu albowiem kwestionowana teraz w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. o zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C., była już przedmiotem kontroli sądu w takim samym trybie i skarga została oddalona. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2002 r. (sygn. SA/Bk 958/02) wydanym ze skargi J.M. sąd stwierdził nieważność opisanej wyżej uchwały wyłącznie w części wyłączającej spod regulacji planu działki enumeratywnie wymienione w § 1 uchwały. W pozostałym zakresie skarga J.M. oparta na treści art. 101 ustawy o samorządzie gminnym została oddalona. Zgodnie zaś z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przepisu art. 101 ust. 1 tejże ustawy, tj. przepisu przewidującego skargę na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. W takiej sytuacji mamy bowiem do czynienia z powagą rzeczy osądzonej. Sąd orzekając w sprawie SA/Bk 958/02 przeprowadzić musiał wszechstronną kontrolę uchwały badając jej zgodność z całym porządkiem prawnym. Ocena prawna w części dotyczącej zgodności uchwały z prawem, wyrażona wcześniej przez sąd, wiąże obecny skład orzekający i nie pozwala na powtórne poddanie uchwały kontroli sądowej. Dodać należy, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 4 listopada 2003 r. wydanym w sprawie SK 30/02 orzekł, iż art. 101 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest zgodny z art. 45 ust. 1 oraz z art. 77 ust. 2 w zw. z art. 2 Konstytucji, a tym samym nie narusza konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu i zasady praworządności. Stąd na mocy art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 w zw. z art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI