SA/Bk 240/03

SA/Bk 240/03 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-03-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Janusz Lewkowicz /przewodniczący/
Urszula Barbara Rymarska
Włodzimierz Witold Kędzierski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
GSK 668/04 - Wyrok NSA z 2004-06-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 75 poz 802
art. 222 par. 4
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny - t.j.
Dz.U. 1999 nr 74 poz 830
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Lewkowicz, Sędziowie NSA W. Kędzierski (spr.), Asesor WSA U. Rymarska, Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2004 r. sprawy ze skargi [...] "F." Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę
Uzasadnienie
Działająca w imieniu spółki z o.o. "F." z K. Agencja Celna "W." z S., zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. zgłosiła do odprawy celnej towar z importu, określony jako syrop cukrowy aromatyzowany, który zaklasyfikowała wg kodu PCN 2106 90 59 0, ze stawką celną obniżoną w wysokości 5%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. fakturę zakupu zawierającą deklarację o pochodzeniu towaru z Litwy, CMR, certyfikat jakości określający skład towaru, orzeczenie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej oraz pozwolenie na przywóz wydane przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego. Zgłoszenie celne zostało przyjęte, a towar został zwolniony w celu użycia zgodnie z wnioskowaną procedurą.
W dniu 30 lipca 2002 r. Agencja Celna "W." złożyła do Urzędu Celnego w S. wniosek o kontrolę przedmiotowego zgłoszenia celnego w odniesieniu do pól numer: 31 i 33 oraz o wydanie stosownej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, iż omyłkowo określono nazwę towaru, tj.: syrop cukrowy aromatyzowany zamiast: syrop cukrowy z dodatkami chemicznymi, jak również błędnie określono kod towaru 2106 90 59 0, zamiast 2106 90 98 0. Do wniosku dołączono m. in. oznaczenie zawartości dodatków chemicznych w syropie cukrowym, dokonane przez Instytut Chemicznej Technologii Żywności Politechniki Ł. na zlecenie importera, dotyczące wcześniej sprowadzonej partii tego towaru od tego samego eksportera. Importer jednocześnie wyrazi( przekonanie, iż skład każdej partii towaru jest zgodny z atestem producenta.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2002 r. importer przedstawił swoje stanowisko odnośnie klasyfikacji przedmiotowego towaru, w którym wskazał kod 2106 90 980, jako właściwy dla importowanego syropu cukrowego z dodatkami chemicznymi. Jednocześnie przedłożył litewski dokument celny, określający skład chemiczny syropu oraz klasyfikację towaru do kodu 2106 90 98 6.
W dniu [...] wrze(nia 2002 r. Przedsi(biorstwo Handlowe “F." sp. z o.o. nades(a(o faksem dodatkowe wyja(nienia, w kt(rych stwierdzono, (e w sk(adzie przedmiotowego syropu nie wyst(puj( aromaty ani (rodki barwi(ce.
W dniu 10 wrze(nia 2002 r. Urząd Celny w S. otrzymał sprawozdanie z badań próbki syropu cukrowego pobranej w dniu 28 maja 2002 r.
z partii towaru sprowadzonej od tego samego producenta. Zgodnie z treścią sprawozdania, badany produkt stanowił niearomatyzowany syrop cukrowy bez zawartości związków chemicznych występujących w substancjach zapachowych, zawierający natomiast sole fosforanowo-amonowe.
W dniu [...] wrze(nia 2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wydał decyzję nr [...], w której uznał zgłoszenie celne z dnia [...] czerwca 2002 r nr [...] za nieprawidłowe oraz zaklasyfikował niniejszy towar do kodu 1702 90 99 0, określając jednocześnie nową kwotę długu celnego i obliczając kwotę należnych odsetek wyrównawczych.
W odwołaniu od decyzji pełnomocnik strony zarzucił organowi pierwszej instancji swobodne kształtowanie zakresu i środków postępowania dowodowego oraz pominięcie składanych w jego trakcie licznych wniosków. Do odwo(ania do((czono kserokopi( opinii prof. dr hab. W. W. z Katedry Technologi i Oceny (ywno(ci [...] w W. odno(nie sk(adu chemicznego i przeznaczenia przedmiotowego towaru.
Dyrektor Izby Celnej w B. nie podzielił podniesionych w odwo(aniu zarzutów i decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję pełnomocnik Sp((ki w dniu 21 lutego 2003 r. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżonej decyzji zarzucono głównie naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 121 § l, art. 122, art. 124, art. 131 § 3, art. 140, art. 191, art. 197 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, a także art.222 § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.). Zdaniem pełnomocnika zaprezentowane w decyzjach obu instancji stanowisko jest niezgodne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz wykonanymi w zakresie przedmiotowym analizami. Jedynym bezspornym faktem w sprawie jest przedmiot importu - syrop cukrowy z dodatkiem substancji chemicznych, pozostałe zaś ustalenia organu celnego dokonane w oparciu o mało wnikliwie przeprowadzone postępowanie budzą uzasadnione wątpliwości skar((cej Sp((ki.
Pe(nomocnik skarżącej Sp((ki podnosi, iż przeprowadzone w toku postępowania na zlecenie organu celnego badania laboratoryjne w Centralnym Laboratorium Celnym nie odpowiadają stanowi faktycznemu, z uwagi na fakt przeprowadzenia tych badań w kontekście zawartości w niej substancji aromatyzujących. Organ celny w sposób zasadniczy wskazał, pod jakim kątem ma być dokonane badanie. Przeprowadzone badania odnoszą się do stwierdzeń o braku zawartości związków chemicznych występujących w substancjach zapachowych. Tym samym ograniczanie postępowania dowodowego, poprzez wskazanie przez organ celny czynności do wykonania, w sposób zasadniczy kłóci się z zasadą swobodnej oceny materiału dowodowego określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego z przyjętym przez organy celne stanowiskiem kłóci się także pozostały materiał dowodowy w postaci szczegółowej analizy składu chemicznego dokonanej przez specjalistyczną placówkę - Instytut Chemicznej Technologii Żywności Politechniki Ł., zagranicznej wiążącej informacji taryfowej wydanej przez władze celne kraju eksportu oraz certyfikatu jakości wydanego przez producenta. Rozbieżności w tym zakresie organ celny winien wyeliminować przeprowadzając w oparciu o art. 197 § l Ordynacji podatkowej dowód w postaci opinii biegłego. Skarżący podnosi, iż organy celne pominęły
w swym rozstrzygnięciu Wiążącą Informację Taryfową Litewskich Władz Celnych, potwierdzającą prawidłowość działania skarżącej. Takie działanie pozostaje
w oczywistej sprzeczności z zasadami określonymi w art. 180 § l Ordynacji podatkowej, który nakazuje dopuszczenie jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Skarżonym decyzjom zarzucono również bezzasadne określenie odsetek wyrównawczych od zarejestrowanej pierwotną decyzją kwoty długu celnego. Zgodnie z brzmieniem art. 222 § 5 Kodeksu celnego, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.
W związku z tym, iż strona dokonała zgłoszenia celnego, zgodnie z posiadaną wiedzą, materiałami dotyczącymi klasyfikacji taryfowej uznać należy, iż podanie przez nią, zdaniem organu celnego, nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.
W odpowiedzi na skargę z dnia 24 czerwca 2003 r. Dyrektor Izby Celnej podtrzymał wyrażone w wydanej decyzji stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojew(dzki S(d Administracyjny w Bia(ymstoku zważył, co następuje:
W zwi(zku z tym, (e skarga w dniu 21 lutego 2003 r. zosta(a z(o(ona do Naczelnego S(du Administracyjnego O(rodek Zamiejscowy w Bia(ymstoku zgodnie z postanowieniami art. 97 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzaj(ce ustaw( - Prawo o ustroju s(d(w administracyjnych i ustaw( - Prawo o post(powaniu przed s(dami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlega(a rozpoznaniu przez Wojew(dzki S(d Administracyjny w Bia(ymstoku.
Skarga nie jest zasadna, bowiem wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony, organy celne obu instancji nie naruszyły prawa wydając zaskarżone decyzje.
W niniejszej sprawie nie ma sporu między skarżącym a organami celnymi, co do przedmiotu dokonanego importu - syropu cukrowego z dodatkami chemicznymi. Zarówno skarżący jak i organy celne uznają, iż zgodnie z ceryfikatem producenta wyrób ten składał się z wody (35%) i suchej masy (65,%) cukru wraz z dodatkami chemicznymi w postaci fosforanu dwuamonowego (0,35%) i pirosiarczanu sodu (0,05%). W tym zakresie zgromadzony w aktach sprawy administracyjnej materiał dowodowy nie budzi wątpliwości. Słusznie zatem organy celne przyjęły, iż w tej kwestii nie zachodzi potrzeba powoływania w sprawie biegłego.
Odmienna jest natomiast ocena co do klasyfikacji tego towaru w Taryfie celnej. Zdaniem skarżącego powinien się on mieścić w pozycji 2106, zdaniem zaś organów celnych w pozycji 1702. Strona powołuje się przy tym między innymi na opinię Instytutu Chemicznej Technologii Żywności Politechniki Ł., z której jednak poza składem chemicznym wyrobu nie wynika, iż wyrób ten jest sklasyfikowany pod pozycją 2106 Taryfy celnej. Z kolei z przedłożonej przez stronę kserokopii opinii prof. dr hab. W. W. wynika, jakie zastosowanie może mieć importowany produkt, co jak zauważają organy celne w przypadku obu spornych pozycji pozostaje bez znaczenia.
Taryfa celna obejmująca między innymi Polską Scaloną Nomenklaturę Handlu Zagranicznego PCN, jest powszechnie obowiązującym prawem. Jeżeli zatem nie budzi wątpliwości skład chemiczny importowanego wyrobu, to jego klasyfikacja do odpowiedniej pozycji Taryfy celnej jest w istocie kwalifikacją prawną - etapem stosowania prawa. Organy celne dokonując taryfikacji towaru, podejmują w tym zakresie autonomiczną decyzję. W procesie podejmowania tej decyzji obowiązujące prawo nie przewiduje współdziałania innych organów lub przeprowadzania jakichkolwiek dowodów, w tym dowodu z opinii biegłego. Dowód taki, jako dowód dotyczący prawa nie jest dopuszczalny. W zgodzie z powyższym postąpiło też Centralne Laboratorium Celne, do którego wystąpiły organy celne. W piśmie z dnia 13 wrze(nia 2002r. Centralne Laboratorium Celne zastrzegło, że posiada jedynie uprawnienia do wydawania propozycji dotyczących klasyfikacji taryfowej towarów, zaś ostateczna klasyfikacja jest suwerenną decyzją organu celnego. Stwierdzenie to zostało przez skarżącego odczytane jako wątpliwość dotycząca prawidłowości klasyfikacji towaru pod pozycją 1702. Prawidłowość stosowania prawa, w tym również w zakresie taryfikacji towarowej podlega natomiast ocenie w toku instancyjnego rozpatrywania sprawy.
Rozstrzygając niniejszą sprawę należało zatem ocenić, czy organy celne prawidłowo zinterpretowały i zastosowały w wydanych przez siebie decyzjach obowiązujące przepisy prawa odnoszące się do taryfikacji towarowej. Wymaga to ustalenia zakresu i wzajemnej relacji obu przywołanych pozycji Taryfy celnej.
Klasyfikacja towar(w w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom okre(laj(cym zasady, na kt(rych jest oparta oraz podlega og(lnym regu(om zapewniaj(cym jednolit( interpretacj(, co oznacza, (e dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji z wy((czeniem innych, kt(re mog(yby by( brane pod uwag(. Zatem, do ka(dego importowanego towaru przypisano odpowiedni kod taryfy celnej (PCN) z przyporz(dkowan( dla niego stawk( celn(.
Zgodnie z pierwsz( regu(( Og(lnych Regu( Interpretacji Nomenklatury Scalonej (cz((( C Taryfy Celnej stanowi(cej za((cznik do rozporz(dzenia Rady Ministr(w z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej - Dz. U. Nr 146, poz. 1639 ze zm.), dla cel(w prawnych klasyfikacj( towar(w nale(y ustali( zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub dzia((w, o ile nie s( one sprzeczne z tre(ci( powy(szych pozycji i uwag i zgodne z pozosta(ymi regu(ami Nomenklatury Scalonej, przy czym regu(y stosuje si( w kolejno(ci numerycznej.
Z cytowanych przez obie strony post(powania "Wyjaśnień do Taryfy celnej" stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830) wynika, iż warunkiem zaklasyfikowania towaru do pozycji 2160 – "Przetwory spożywcze, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone", jest uprzednie stwierdzenie, iż dany towar nie znajduje swego miejsca w innej pozycji. Z kolei pod przyjętą przez organy celne pozycją 1702 mieszczą się "Pozostałe cukry, łącznie z chemicznie czystymi laktozą, maltozą, glukozą i fruktozą, w postaci stałej; syropy cukrowe nie zawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących; sztuczny miód zmieszany
z miodem naturalnym; karmel". Pozycja ta obejmuje syropy cukrowe pod warunkiem, że nie zawierają dodatku aromatu i barwników. Ustalenie zatem,
iż w importowanym syropie cukrowym znajdują się dodatki aromatu lub barwników wyłączałoby zaklasyfikowanie go do pozycji 1702 Taryfy celnej, a to dopiero mogłoby z kolei dać podstawę do klasyfikacji przyjętej przez stronę pod pozycją 2106.
W skardze pełnomocnik strony dowodzi, iż pozycja 1702 obejmuje jedynie czysty syrop cukrowy, a wobec faktu wykrycia w importowanym syropie cukrowym związków chemicznych, nie może być on pod tą pozycją zaklasyfikowany. W ocenie Sądu wniosek ten nie odpowiada zapisowi zawartemu w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej", gdzie pod pozycją 1702 czytamy: "Pozostałe cukry, włącznie z chemicznie czystymi laktozą, maltozą, glukozą i fruktozą w postaci stałej; syropy cukrowe nie zawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących" (...). Słusznie organy celne zauważają, iż z zawartych w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" uwag do działu 17 oraz do pozycji 1702 wynika, iż dodatek w syropie cukrowym związków chemicznych, jak te( jego przeznaczenie nie wyklucza klasyfikacji syropu cukrowego pod tą pozycją. Ważne jest natomiast, czy syrop zawiera dodatki aromatów lub barwników. Znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy analiza Centralnego Laboratorium Celnego, wskazując na skład chemiczny wyrobu podkreśla przy tym, że stwierdzone w syropie cukrowym dodatkowe składniki nie są aromatami lub barwnikami. Ostatecznie potwierdza to również sam pełnomocnik Sp((ki pisząc
w skardze, że zawarte w syropie cukrowym związki chemiczne nie nadają mu ani smaku ani barwy, a towar nadal pozostaje syropem cukrowym - dodane zwi(zki wp(ywaj( jedynie na specyficzne przeznaczenie importowanego towaru (produkcja wina). Takie też oświadczenie zostało złożone w toku postępowania przez samego importera. W dniu 09 wrze(nia 2002 r. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "F." przesłało do organu celnego wyjaśnienia, w których stwierdzono,
iż w składzie przedmiotowego syropu nie występują aromaty ani środki barwiące.
Nie można też uznać za słuszny, podniesiony w skardze zarzut o pominięciu w wydanych decyzjach klasyfikacji taryfowej importowanego syropu cukrowego wydanej przez władze litewskie. Tak jak to zauważył sam pełnomocnik skar((cej Sp((ki, informacje taryfowe obcych państwa nie wiążą polskich organów celnych
i wbrew temu co podnosi, decyzje organów obu instancji zawierają w tym zakresie uzasadnienie.
W ocenie S(du w zaskar(onych decyzjach zasadnie naliczono odsetki wyr(wnawcze, bowiem w wyniku nieprawid(owego zg(oszenia towaru przesuni(to dat( zarejestrowania kwoty d(ugu celnego, a tym samym Sp((ka uzyska(a swoist( korzy(( maj(tkow( i zgodnie z postanowieniami art. 222 § 4 Kodeksu celnego organ celny zobowi(zany by( do pobrania odsetek wyr(wnawczych. W my(l ( 1 ust. 3 pkt 1 rozporz(dzenia Ministra Finans(w z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie okre(lenia wypadk(w i warunk(w pobierania odsetek wyr(wnawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 143, poz. 958 ze zm.), obowi(zuj(cego w dniu wydawania decyzji, odsetek wyr(wnawczych nie pobiera si(, je(eli d(u(nik udowodni, (e podanie nieprawid(owych lub niekompletnych danych spowodowane by(o szczeg(lnymi okoliczno(ciami, nie wynikaj(cymi z jego zaniedbania lub (wiadomego dzia(ania. W trakcie prowadzonego post(powania skar((ca Sp((ka nie udowodni(a, (e zasz(y okoliczno(ci, o kt(rych mowa w cyt. przepisie, tym samym nie zasz(y przes(anki wy((czające naliczenie odsetek wyr(wnawczych przez organ celny.
Z powy(szych powod(w S(d orzek(, jak w sentencji wyroku w oparciu
o przepisy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post(powaniu przed s(dami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).