SA/Bk 1559/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę właścicielki budynku mieszkalnego, nakazując jej zamurowanie otworów okiennych w ścianie znajdującej się zbyt blisko granicy działki, ze względu na bezpieczeństwo pożarowe.
Skarżąca E. K. wniosła skargę na decyzję nakazującą zamurowanie trzech otworów okiennych w ścianie jej budynku mieszkalnego, znajdującego się w odległości 1,06 m od granicy działki sąsiedniej. Organy nadzoru budowlanego uznały, że taka odległość narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, mimo że budynek skarżącej powstał wiele lat temu. Sąd administracyjny oddalił skargę, potwierdzając, że istniejące usytuowanie budynku stanowi zagrożenie i wymaga zastosowania środków zaradczych.
Sprawa dotyczyła skargi E. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nakaz ten zobowiązywał skarżącą do zamurowania trzech otworów okiennych w ścianie jej budynku mieszkalnego, znajdującego się w odległości 1,06 m od granicy z działką sąsiednią. Organy uznały, że takie usytuowanie narusza przepisy Prawa budowlanego z 1994 r. oraz rozporządzenia z 1980 r. i 2002 r. dotyczące warunków technicznych, w szczególności minimalnych odległości budynków od granicy działki ze względu na bezpieczeństwo pożarowe. Skarżąca argumentowała, że nie spowodowała zagrożenia, a problem wynika z późniejszej budowy domu sąsiada w sposób naruszający przepisy. Kwestionowała również interpretację przepisów przez organy i brak oceny faktycznego zagrożenia pożarowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Sąd podkreślił, że odległość 1,06 m od granicy działki z otworami okiennymi jest niezgodna z przepisami, które wymagają co najmniej 4 m (lub 3 m bez otworów). Sąd uznał, że organy miały obowiązek podjęcia działań w celu zabezpieczenia bezpieczeństwa pożarowego, a obecne usytuowanie budynku skarżącej stanowiło podstawę do nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, niezależnie od tego, kiedy powstał budynek sąsiada. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów proceduralnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, takie usytuowanie stanowi naruszenie przepisów prawa budowlanego dotyczących bezpieczeństwa pożarowego i uzasadnia nakazanie wykonania robót budowlanych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odległość 1,06 m od granicy działki z otworami okiennymi jest niezgodna z przepisami Prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych, które wymagają większych odległości ze względu na bezpieczeństwo pożarowe. Organy nadzoru budowlanego miały obowiązek podjęcia działań w celu zabezpieczenia zdrowia i życia ludzi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (14)
Główne
u.p.b. art. 66 § pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Przepis ten stanowi podstawę do nakazania wykonania określonych czynności w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku, w tym w zakresie jego usytuowania.
Pomocnicze
rozp. ws. war. techn. bud. art. 12 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
Określa minimalne odległości budynków jednorodzinnych od granicy działki, które powinny wynosić co najmniej 4 m, a w przypadku braku otworów okiennych w ścianie od strony sąsiedniej działki – 3 m.
rozp. ws. war. techn. bud. art. 207 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Przepis ten ma zastosowanie do istniejących budynków w przypadku wystąpienia zagrożenia pożarowego, nakazując stosowanie odpowiednich środków w celu zapewnienia bezpieczeństwa.
u.p.b. art. 66 § pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Wspomniany w kontekście korekty podstawy prawnej przez organ odwoławczy.
u.p.b. art. 83 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Wspomniany jako podstawa prawna decyzji organu odwoławczego.
Dz.U. nr 153, poz. 1271 art. 97
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje rozpoznawanie skarg wniesionych przed datą powstania dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi.
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Usytuowanie budynku skarżącej w odległości 1,06 m od granicy działki z otworami okiennymi narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego. Organy nadzoru budowlanego mają obowiązek podejmowania czynności zmierzających do zabezpieczenia zdrowia i życia ludzi oraz środowiska, także wobec użytkowanych budynków istniejących, jeżeli stwierdzą nieprawidłowości w lokalizacji obiektu. Obowiązek wykonania robót budowlanych nałożony na obecnego właściciela jest konsekwencją istniejącego stanu rzeczy, a nie przerzuceniem obowiązków z sąsiada.
Odrzucone argumenty
Skarżąca nie spowodowała zagrożenia bezpieczeństwa pożarowego. Późniejsze pojawienie się domu mieszkalnego na sąsiedniej posesji w odległości naruszającej przepisy techniczno-budowlane nie może prowadzić do nałożenia obowiązków na skarżącą. Organy dokonały niewłaściwej interpretacji przepisów techniczno-budowlanych, nie oceniając pożarowego zagrożenia życia ludzi. Organy dopuściły się uchybienia procesowego polegającego na wydaniu decyzji opartej na innych podstawach i odmiennych ustaleniach. Organy naruszyły przepisy art. 6, 7, 8, 9 i 10 k.p.a. oraz nie wyjaśniły podstaw prawnych rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
organy nadzoru budowlanego mają obowiązek podejmowania czynności zmierzających do zabezpieczenia zdrowia i życia ludzi oraz środowiska w każdym czasie, także wobec użytkowanych budynków istniejących, jeżeli stwierdzą nieprawidłowości w lokalizacji obiektu. usytuowanie jej budynku, które to zagrożenie stworzyło poprzez sam fakt nie zachowania przepisanej prawem odległości od granicy z działką sąsiednią bez względu na okoliczność, kiedy został pobudowany dom na działce sąsiada.
Skład orzekający
Anna Sobolewska-Nazarczyk
przewodniczący
Grażyna Gryglaszewska
sprawozdawca
Jerzy Bujko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących odległości budynków od granicy działki ze względu na bezpieczeństwo pożarowe oraz obowiązków właściciela w zakresie usuwania nieprawidłowości stanu technicznego budynku."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie, choć zasady dotyczące bezpieczeństwa pożarowego i odległości od granicy są nadal aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konflikt sąsiedzki i konsekwencje naruszenia przepisów budowlanych, które mogą mieć długofalowe skutki dla właścicieli nieruchomości, nawet jeśli naruszenie miało miejsce dawno temu.
“Zamurowanie okien z powodu zbyt bliskiej odległości od sąsiada – czy stare przepisy mogą zaskoczyć?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Bk 1559/03 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2004-04-20 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-12-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący/ Grażyna Gryglaszewska /sprawozdawca/ Jerzy Bujko Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126 art. 66 pkt 3 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity. Dz.U. 1980 nr 17 poz 62 par. 12 ust.1 Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Dz.U. 2002 nr 75 poz 690 par. 207 ust.2 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie NSA Jerzy Bujko, Grażyna Gryglaszewska (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...].09.2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., powołując przepisy art. 7 ust. 1 ustawy z dn. 27.03.2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. nr 80, poz. 718) oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm. z 2000 r.), nakazał E. K. dokonanie następujących czynności: 1. Zamurować trzy otwory okienne, lub wypełnić luksferami, pustakami szklanymi lub nie otwieranymi oknami przeciwpożarowymi o odporności ogniowej 60 min. w ścianie budynku mieszkalnego przy ul. F. [...] w B., pobudowanej w odległości 1,06 m od granicy z działką nr geod.[...]/[...]. 2. Po wykonaniu nakazanych czynności powiadomić niezwłocznie tut. Inspektorat. 3. Ustalić termin wykonania nakazanych czynności do 30 listopada 2003 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., decyzją z dnia [...].11.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: Postępowanie administracyjne dotyczące istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na posesji przy ul. F. [...] w B. wszczęte zostało na wniosek B. i W. Ś.– właścicieli sąsiedniej działki o nr .[...]/[...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że na posesji o nr [...] przy ul. F. [...] znajduje się parterowy, budynek mieszkalny, drewniany, otynkowany, którego ściana podłużna jest zlokalizowana w odległości 1,06 m od granicy posesji przy ul. F. [...]. W ścianie tej znajdują się trzy otwory okienne. Budynek został wzniesiony około 95 lat temu. W latach osiemdziesiątych na sąsiedniej posesji przy ul. F. [...], w odległości 5,74 m od wyżej opisanego budynku, został pobudowany murowany budynek mieszkalny jednorodzinny z wysuniętym około 0,9 m piętrem. W ścianie tego budynku, równolegle do budynku zlokalizowanego na posesji przy ul. F. [...], na piętrze i parterze znajdują się otwory okienne. Powyższy budynek wybudowany został na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia[...].06.1986 r. Organ I instancji stwierdził, że podczas budowy domu E. K., obowiązywały przepisy Prawa Budowlanego z dnia 24 października 1974 roku jak również Rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. Nr 17 z dnia 14 sierpnia 1980 r., poz. 62). Zgodnie z § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia, jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Odległości te mogą ulec zmniejszeniu z tym, że odległość między budynkami powinna wynosić co najmniej 8 m. W omawianym przypadku odległości te nie zostały zachowane w związku z czym powstała uzasadniona wątpliwość co do bezpieczeństwa pożarowego budynków znajdujących się na sąsiednich działkach. Na polecenie organu, E. K. przedłożyła opinię rzeczoznawcy do spraw p.poż. autorstwa st. bryg. w st. sp. inż. W. B., z której wynika, że przedmiotowy budynek nie spełnia warunków przeciwpożarowych. Autor opinii wskazał sposób doprowadzenia obiektu do zgodności z warunkami technicznymi, poprzez zlikwidowanie otworów okiennych, lub wypełnienie luksferami, pustakami szklanymi lub nie otwieranymi oknami przeciwpożarowymi o odporności ogniowej 60 min. W związku z zaistniałymi nieprawidłowościami w zabudowie obydwu działek przy ul. F. [...] i [...], tut. Inspektorat wystąpił do Wojewody P. z prośbą o zbadanie prawidłowości wydanej decyzji pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na posesji przy ul. F. [...]. W odpowiedzi wpłynęło pismo z dnia 11.03.2003 r. stwierdzające, że brak jest możliwości zweryfikowania z urzędu prawidłowości przedmiotowej decyzji z powodu braku akt dotyczących pozwoleń na budowę z tego okresu. Obecnie obowiązujące przepisy w sprawie warunków technicznych, w przedmiocie odległości od granic działek ścian z otworami nie uległy zmianie od momentu budowy, w związku z czym należało zastosować przepisy art. 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Podzielając argumentację organu I instancji, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dodał, iż do obiektu p. E. K., w przypadku wystąpienia zagrożenia pożarowego, stosuje się obecnie obowiązujący przepis § 207 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, na co powołał się również rzeczoznawca. Organ odwoławczy sprecyzował podstawę prawną decyzji, wskazując art. 66 pkt 3 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dn. 7.07.1994 r. Prawo budowlane. W skardze, wywiedzionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, E. K. wnosiła o stwierdzenie nieważności decyzji organów obydwu instancji bądź o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu skargi, E. K. stwierdza, iż organ II instancji dopuścił się uchybienia procesowego polegającego na wydaniu decyzji, opartej na innych podstawach i odmiennych ustaleniach. Zdaniem skarżącej, nie spowodowała ona żadnego zagrożenia bezpieczeństwa pożarowego, ponieważ tak ona jak i jej poprzednicy prawni, nie dokonywali żadnych istotnych zmian w sposobie użytkowania budynku. Natomiast, późniejsze pojawienie się domu mieszkalnego na sąsiedniej posesji w odległości naruszającej przepisy techniczno-budowlane, nie może prowadzić do nałożenia obowiązków na skarżącą. Skarżąca zarzuca organom niewłaściwą interpretację § 207 ust. 2 aktualnie obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych polegającą na tym, że organy nie dokonały oceny pożarowego zagrożenia życia ludzi, jaki miałoby wystąpić w wyniku usytuowania budynków na działkach sąsiednich. Nie dokonywał tego także rzeczoznawca. Skoro budynek sąsiadów powstał później niż skarżącej, to skarżąca nie może ponosić konsekwencji naruszenia przez sąsiadów porządku prawnego. Nadto, skarżąca zarzuciła organom nieudolność działania, naruszenie przepisów art. 6, 7, 8, 9 i 10 k.p.a. oraz nie wyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż art. 66 Prawa budowlanego odnosi się do nieodpowiedniego stanu technicznego budynku a nie do czynności właściciela, które mogłyby ten stan spowodować. Nieodpowiedni stan budynku skarżącej stwierdziły organy, a potwierdziła to ekspertyza przeciwpożarowa. Przepis § 207 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r. (Dz.U. nr 75 poz. 690) ma w sprawie zastosowanie, natomiast organ nie odniósł się do zarzutu naruszenia przepisów art. 6, 7, 8, 9 i 10 k.p.a., ponieważ skarżąca nie określiła na czym to naruszenie miałoby polegać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż w związku z powstaniem z dniem 1 stycznia 2004 r. dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego, skargi wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego są rozpoznawane przez wojewódzkie sądy administracyjne, co ma miejsce również w niniejszym przypadku, zgodnie z zapisem art. 97 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271). Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawnych. Z niekwestionowanych ustaleń organów wynika, że drewniany (otynkowany) budynek mieszkalny skarżącej z trzema otworami okiennymi znajduje się w odległości 1,06 m od granicy z działką o nr .[...]/[...] małż. Ś.. Jest to usytuowanie niezgodne z przepisem § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska z dn. 3.07.1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. nr 17, poz. 62), albowiem odległość ta powinna wynosić 4 m od granicy, jeśli ściana posiada otwory okienne. Taki wymóg odległościowy obowiązywał inwestorów w okresie powstawania obiektu skarżącej, jak też obowiązuje obecnie z uwagi na zachowanie bezpieczeństwa pożarowego. Budynek skarżącej nie spełnia tego wymogu, w przeciwieństwie do budynku na sąsiedniej działce, którego odległość od granicy wynosi 4 m. W tej sytuacji, ze względu na bezpieczeństwo pożarowe, organy nadzoru budowlanego mają obowiązek podejmowania czynności zmierzających do zabezpieczenia zdrowia i życia ludzi oraz środowiska w każdym czasie, także wobec użytkowanych budynków istniejących, jeżeli stwierdzą nieprawidłowości w lokalizacji obiektu. Powyższe wynika z art. 66 pkt 3 ustawy z dn. 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz § 207 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690). Wbrew zarzutom skargi, organy nie przypisywały konkretnie skarżącej naruszenia przepisów przeciwpożarowych, ale określiły usytuowanie jej budynku, które to zagrożenie stworzyło poprzez sam fakt nie zachowania przepisanej prawem odległości od granicy z działką sąsiednią bez względu na okoliczność, kiedy został pobudowany dom na działce sąsiada. Opinia rzeczoznawcy d/s zabezpieczeń pożarowych inż. W. B. jest dowodem na tę okoliczność. Skarżąca, kwestionując tę opinię, nie przedłożyła dowodu przeciwstawnego. Decyzja, nakładająca wykonanie określonych w niej obowiązków na skarżącą, jako obecną właścicielkę nieruchomości, stanowi konsekwencję usytuowania jej budynku mieszkalnego na działce o nr [...], nie jest natomiast (wbrew twierdzeniom skarżącej) przerzuceniem obowiązków z właścicieli działki sąsiedniej o nr [...]/[...]. Z treści opinii rzeczoznawcy d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych wynika, iż na pierwszym piętrze budynku mieszkalnego B. i W. Ś. znajduje się otwór okienny nie spełniający warunków przeciwpożarowych. Jednakże ta kwestia należy do odrębnego postępowania niż niniejsze, albowiem dotyczy innego inwestora i innej działki. Wbrew zarzutom skargi, Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Organ II instancji ma obowiązek rozpatrzenia sprawy ponownie tj. ponownej oceny materiału dowodowego, może materiał ten uzupełnić i dokonać stosownych korekt. Stanowi o tym art. 136 i 140 k.p.a. W niniejszej sprawie organ II instancji słusznie dokonał korekty przepisu prawnego (z art. 66 pkt 2 na art. 66 pkt 3) oraz uzupełniająco posłużył się przepisem § 207 rozporządzenia (wymienionego powyżej), co nie stanowi, wbrew przekonaniu skarżącej, żadnej przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy zasad postępowania wynikających z przepisów art. 6, 7, 8, 9 i 10 k.p.a., zaś skarżąca nie wyjaśniła w czym owo naruszenie przepisów miałoby się przejawiać. Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI