SA/Bk 1304/03

SA/Bk 1304/03 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-02-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Jerzy Bujko /sprawozdawca/
Stanisław Prutis /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art. 29 ust. 2 pkt 2 i art. 30 ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Tezy
Prowadzenie postępowania o pozwolenie na montaż tablic reklamowych bez wydania decyzji z art. 30 ust. 3 prawa budowlanego z 07 lipca 1994 r. w brzmieniu sprzed 11 lipca 2003 r. nastąpiło z naruszeniem prawa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA S. Prutis, Sędziowie NSA J. Bujko (spr.), A. Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant E. Trzeciak, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2004 roku sprawy ze skargi K. i E. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.-
Uzasadnienie
W dniu 5 maja 2003 r. adwokat M. S. zgłosiła w Urzędzie Miejskim w S. zamiar wykonania roboty budowlanej w postaci zamontowania na szczytowej ścianie dwupiętrowego budynku położonego w S. przy ul. S. [...] tablicy reklamującej usługi adwokackie o treści "Adwokaci" oraz logo kancelarii w postaci rombu z pleksi ze znakiem "§". Do wniosku tego załączyła projekt architektoniczno-budowlany reklamy i postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 11.12. 2002 r., sygnatura I Ns [...], zezwalające na dokonanie czynności zwykłego zarządu w postaci montażu wymienionej wyżej reklamy. Wniosek ten poparło dwóch innych adwokatów posiadających lokal w budynku, którego dotyczy postępowanie.
Pismem z 22.05. 2003 r., M. S. zmodyfikowała swój pierwotny wniosek w ten sposób, że zgłosiła montaż tablicy z napisem "Adwokaci" i wystąpiła o wydanie pozwolenia na zamontowanie na dachu logo kancelarii z podświetlonym znakiem "§".
Zamontowaniu wymienionych wyżej reklam sprzeciwili się właściciele innego lokalu w budynku przy ul. S. [...] w S., małżonkowie E. i K. K.
Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Prezydent Miasta S. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę M. S., polegające na montażu logo Kancelarii Adwokackiej na dachu budynku położonego w S. przy ul. S. [...] zgodnie z załączoną dokumentacją. W motywach tej decyzji stwierdzono, że inwestor jest współwłaścicielem przedmiotowego budynku. Spór cywilny pomiędzy współwłaścicielami o prawo zamontowania na tym budynku reklamy rozstrzygnął pozytywnie Sąd Rejonowy w S. Wnioskodawczyni przedłożyła wymagane prawem budowlanym dokumenty, to jest projekt budowany sporządzony przez uprawnionego projektanta i dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ uznał za konieczne objęcie wniosku o montaż logo postępowaniem o pozwolenie na budowę i decyzję swoją wydał na podstawie art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i 39 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji E. i K. małż. K. podnieśli, że zaaprobowany w niej sposób montowania reklamy naruszy konstrukcję stropodachu oraz spowoduje znaczne obciążenie konstrukcji, co stworzy zagrożenie bezpieczeństwa w przypadku silnych wiatrów. Zarzucili, iż organ nie przeprowadził badania projektu co do jego zgodności z przepisami w zakresie wskazanym w art. 5 prawa budowlanego. Na potwierdzenie stawianych projektowi zarzutów skarżący złożyli dwie opinie biegłych z zakresu budownictwa.
W następstwie rozpoznania tego odwołania Wojewoda P., decyzją z dnia [...] września 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że pomimo wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718) przy rozpoznaniu tej sprawy należało stosować prawo budowlane w dotychczasowym brzmieniu, co wynika z art. 7 ust. 1 ustawy nowelizującej. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt. 2 prawa budowlanego w brzmieniu sprzed nowelizacji instalowanie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych umieszczanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, nie wymaga pozwolenia na budowę. Zamontowanie tablic i urządzeń reklamowych wskazanych we wniosku M. S. powinno być rozpoznane w ramach zgłoszenia a nie pozwolenia na budowę (art. 30 ust. 1 pkt.1 prawa budowlanego). Organ odwoławczy wskazał, że nieprawidłowe rozpoznanie wniosku uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. Zgodnie
z zasadą dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.) organ I instancji powinien ponownie rozpoznać wniosek, wyjaśniając przy tym wszystkie okoliczności sprawy, w tym też zarzuty skarżących dotyczące stanu technicznego obiektu, którego dotyczy wniosek a także dotyczące warunków technicznych przedłożonych rozwiązań projektowych. Konieczność ponowienia
w znacznej części postępowania wyjaśniającego sprawę uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Na decyzję Wojewody P. małżonkowie K. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucili jej pominięcie dowodów z załączonych do akt opinii rzeczoznawców budownictwa, wskazujące na zagrożenia spowodowane montażem spornych tablic reklamowych. Skarżący zarzucili również naruszenie art. 30 ust. 3 prawa budowlanego przez brak ujęcia w decyzji obowiązku uzyskania pozwolenia na przeprowadzenie spornych robót i wnieśli o uchylenie tej decyzji.
W odpowiedzi na tę skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga jest oczywiście nieuzasadniona
a zaskarżona nią decyzja odpowiada prawu.
Uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organ odwoławczy miał na względzie przede wszystkim fakt, iż zgodnie ze wskazanymi
w uzasadnieniu przepisami prawa budowlanego zamieszczenie tablic reklamowych
(z wyjątkiem wskazanym w art. 29 ust. 2 pkt. 2 prawa budowlanego) nie wymaga pozwolenia na budowę. Obowiązek uzyskania takiego pozwolenia, w sytuacjach wskazanych w art. 30 ust. 3 tej ustawy, może być natomiast nałożony w drodze decyzji. W tej sytuacji prowadzenie postępowania przez organ I instancji o pozwolenie na montaż tablic reklamowych bez wydania decyzji z art. 30 ust. 3 nastąpiło z naruszeniem prawa. Nadto organ stwierdził, iż
w sprawie nie zostało wyjaśnionych szereg istotnych okoliczności związanych ze wskazanymi przez skarżących zagrożeniami dla ludzi i budynku, możliwymi w następstwie montażu spornych reklam. Wymagało to ponowienia postępowania w znacznej części. W tej sytuacji uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie naruszyło przepisu art. 138 § 2 k.p.a. i pozwoliło na ponowne przeprowadzenie postępowania w obu instancjach, zgodnie z zasadą z art. 15 k.p.a. Uchylenie decyzji umożliwiło też organowi
I instancji wydanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, co rzeczywiście nastąpiło w dniu 10 października 2003 r. We wszczętym tą decyzją postępowaniu organ będzie z udziałem stron wyjaśniał, czy sposób montowania reklam wskazany we wniosku inicjującym postępowanie nie będzie stanowił zagrożenia dla ludzi
i mienia.
Z tych względów na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak
w sentencji.-