SA/Bk 1229/03

SA/Bk 1229/03 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-06-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący/
Jerzy Bujko /sprawozdawca/
Stanisław Prutis
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 59 w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie NSA Jerzy Bujko (spr.), Stanisław Prutis, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącej T. P. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.-
Uzasadnienie
W dniu 24.VIII.2001 r. do Urzędu Miasta B. wpłynął wniosek M. F. o wydanie pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego oraz przebudowanego przyłącza wodociągowego znajdujących się na działce przy ul. B. [...] w B. Decyzją z dnia [...].IX.2001 r. Prezydent Miasta B. uwzględnił ten wniosek i udzielił wnioskodawcy pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. W wyniku uwzględnienia odwołania od tej decyzji złożonego przez właścicielkę sąsiadującej nieruchomości, T. P., Wojewoda P. decyzją z dnia [...].XII.2001 r., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy stwierdził, iż w przedmiotowym obiekcie budowlanym dokonano samowolnej zmiany sposobu użytkowania jednego z pomieszczeń. W związku
z tym rozstrzygnięciem Prezydent B. postanowieniem z dnia [...].IV.2002 r. zawiesił postępowanie prowadzone z wniosku M. F. i przekazał sprawę przedmiotowego pawilonu, w części dotyczącej samowolnej zmiany sposobu użytkowania, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].IV.2002 r. nakazał inwestorowi przedłożyć 3 egzemplarze projektu budowlanego powykonawczego z uwzględnieniem wykonanych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z planem zagospodarowania terenu opracowanym na aktualnej mapie geodezyjnej. Decyzja
ta w postępowaniu odwoławczym została utrzymana przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (decyzją z [...].V.2002 r.). Po wykonaniu nałożonych na inwestora obowiązków Prezydent Miasta B. podjął zawieszone postępowanie i następnie decyzją z dnia [...].XII.2002 r., udzielił M. F. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego pawilonu handlowego. Również ta ostatnia decyzja została uchylona w wyniku uwzględnienia odwołania T. P., decyzją Wojewody P. z dnia [...].II.2003 r.
Po uzupełnieniu materiału dowodowego Prezydent B. wydał kolejną decyzję z dnia [...].VI.2003 r. udzielającą M. F. pozwolenie na użytkowanie pawilonu handlowego stanowiącego przedmiot postępowania. Również tę decyzję zaskarżył A. P. (mąż i pełnomocnik T. P.). Rozpoznający to odwołanie P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uznał je za nieuzasadnione i decyzją z dnia [...].VIII.2003 r. decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...].VI.2003 r. utrzymał w mocy. W motywach tej ostatniej decyzji organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana na podstawie pozwolenia na dobudowę pawilonu handlowego ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na socjalno-biurowy oraz na podstawie pozwolenia na przebudowę przyłącza wodociągowego. W toku postępowania M. F. wykonał nałożone na niego decyzją Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. obowiązki. W szczególności inwestor dostarczył uzupełnioną dokumentację powykonawczą oraz dokumenty wymienione w art. 56 ust. 1 ustawy z 7.VII.1994 r. – Prawo budowlane. Właściciel przebudowanego przyłącza wodociągowego Spółka z o.o. "W. B.", pismem z 24.III.2003 r. poinformował o prawidłowości wykonania tego przyłącza, w szczególności jego zagłębienia na 2 m. Doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem potwierdziły też dowody
z oględzin przeprowadzonych w dniach 22.05.2003 r. i 11.VIII.2003 r. w toku postępowań przed organami obu instancji. Mając na względzie powyższe ustalenia organy na mocy
art. 59 ust. 1 w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 3 i art.83 ust. 2 prawa budowlanego uwzględniły wymieniony na wstępie wniosek.
Decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...].VIII.2003 r. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. P. W skardze wniesionej do tego Sądu zarzuciła naruszenie przepisów o właściwości przez rozpoznanie sprawy z odwołania od decyzji Prezydenta B. przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., mimo że nie jest on organem odwoławczym i organem nadzorującym pracę Urzędu Miejskiego w B. Zarzuciła również naruszenie prawa procesowego przez wadliwe przeprowadzenie miejscowych oględzin w dniu 11.VIII.2003 r., niewyjaśnienie szeregu istotnych dla wyniku sprawy okoliczności dotyczących stanu faktycznego, uniemożliwienie skarżącej i jej pełnomocnikowi zapoznanie się z całym, zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Skarżąca podniosła, iż przedmiotowa inwestycja nie spełnia wymogów wynikających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z pozwolenia na budowę. W szczególności nie zapewniono koniecznej ilości miejsc postojowych dla samochodów i pojemników na stałe odpadki, dojście do działki nr [...] (skarżącej) i znajdująca się na nim studzienka wodociągowa nie spełniają wymogów wynikających z przepisów, a teren inwestycji nie został uporządkowany. Nie jest też wiadoma, na którą z wersji inwentaryzacji powykonawczej powołuje się zaskarżona decyzja. W związku z tym skarżąca wniosła o uchylenie tej decyzji.
W odpowiedzi na tę skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę na podstawie przepisu
art. 97 § 1 ustawy z 30.VIII.2002 r.- przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje:
Zarzut, iż sprawę w postępowaniu odwoławczym rozpoznał niewłaściwy, nieuprawniony organ należy uznać za nieuzasadniony. Skarżący trafnie podnosi, iż P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie jest organem nadzorującym pracę Prezydenta B., gdyż nie jest on organem wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 kpa. Jednakże zmiana ustawy z 7.VII.1994 r. – Prawo budowlane, wprowadzona ustawą z 27.III.2003 r. o zmianie ustawy prawo budowlane (art. 1 pkt 62) wprowadziła właściwość organów nadzoru budowlanego między innymi w sprawach o pozwolenie na użytkowanie budynku w sytuacji jaka zaistniała w niniejszej sprawie. Zmiana ta weszła w życie w dniu 11.VII.2003 r. Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z 27.III.2003 r. do spraw niezakończonych ostateczną decyzją właściwe są organy określone znowelizowaną ustawą, a więc organy nadzoru budowlanego. Tak więc dla sytuacji szczególnych, zaistniałych w okresie wchodzenia w życie zmienionego prawa budowlanego, organem odwoławczym jest organ nadzoru budowlanego, mimo że decyzję I instancji wydał organ architektoniczno-budowlany.
Za uzasadnione należy natomiast uznać zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych, co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Skarżąca stawiała w toku postępowania szereg konkretnych zarzutów dotyczących niezgodności wybudowanego pawilonu handlowego z decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pozwoleniem na budowę, a także wymogami warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Zarzuty te zostały ponowione w odwołaniu od decyzji I instancji. Dotyczyły one braku wymaganych miejsc postojowych dla samochodów, braku pojemników na odpadki, wadliwego usytuowania studzienki wodociągowej, dojazdu do działki nr [...]
i nieuporządkowania terenu inwestycji. Zarzuty te, z wyjątkiem nieuporządkowania terenu, organy uznały za nieuzasadnione, co strona kwestionuje w swojej skardze. Wyjaśnieniu,
czy i w jakim stopniu zastrzeżenia te są uzasadnione mógłby służyć prawidłowo przeprowadzony dowód z oględzin przedmiotowego budynku. Dowód taki został przeprowadzony przez organ I instancji bez udziału stron. Natomiast oględziny w dniu 11.VIII.2003 r. zostały wprawdzie przeprowadzone przez organ II instancji z udziałem stron, lecz nie wyjaśniły one zasadności zarzutów skarżącej, a sposób przeprowadzenia tego dowodu budzi uzasadnione zastrzeżenia. Obecny przy tej czynności pełnomocnik skarżącej podał, że właściciel budowanego obiektu wyszedł przed końcem czynności procesowej podpisując protokół, wobec czego skarżący nie mógł zadawać pytań i uzyskać pełnego wyjaśnienia istotnych kwestii związanych ze stanem faktycznym sprawy.
Lapidarny protokół tej czynności nie stwierdza, które z zarzutów podniesionych
w odwołaniu są uzasadnione, dlaczego skarżący je popiera i które z nich cofa. Dotyczy
to ilości urządzonych miejsc postojowych dla samochodów, zgodności drzwi budynku
z projektem, głębokości studzienki kanalizacyjnej, usytuowania śmietnika. Po wadliwym przeprowadzeniu dowodu z oględzin organ wydał zaskarżoną decyzję, naruszając przepis
art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 140 kpa. Wyznaczenie, zgodnie z tymi przepisami, terminu
do zapoznania się z aktami, umożliwiałoby stronie podniesienie zarzutów zawartych następnie w skardze i wniesienie odpowiednich wniosków dowodowych.
Wskazane uchybienie spowodowało, że pełnomocnik skarżącej zarzucił brak pełnej dokumentacji w aktach sprawy i niemożliwość zapoznania się z nimi przez stronę. Zarzucił również, że nie jest wiadomo, o której wersji inwentaryzacji powykonawczej jest mowa
w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zasadność tych zarzutów jest w wysokim stopniu uprawdopodobniona adnotacją skarżącego sporządzoną w dniu 16.IX.2003 r. (k. 66 tomu IV akt organu II instancji).
Zaskarżona decyzja nie odpowiada na zarzuty skarżącego, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nakłada na inwestora obowiązek urządzenia
od 4 do 5 miejsc postojowych dla samochodów. Należy zauważyć, że załącznik do pozwolenia na budowę określił konieczność budowy 3 takich miejsc, a plan zagospodarowania nieruchomości sporządzony w toku postępowania - 2 miejsca. Organ nie rozstrzygnął, ile tych miejsc powinno być w rzeczywistości i czy je faktycznie urządzono, stwierdzając, że miejsca takie wyrysowano na planie zagospodarowania działki (podobnie jak miejsce pojemnika na odpadki).
Dotyczy to także innych zarzutów skargi. Organy pominęły też znaczenie prawne faktu nieuporządkowania terenu inwestycji, mimo że jest to warunkiem udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku (art. 57 ust. 1 pkt 2 lit. "b" prawa budowlanego).
Nie ustosunkowano się też do szczegółowych wytycznych co do dalszego postępowania zawartych w kasacyjnej decyzji Wojewody P. z dnia [...].II.2003 r. (k. 144 I tomu akt). Należy więc stwierdzić, iż zaskarżona a także poprzedzająca ją decyzja zapadły
z naruszeniem prawa (art. 7, 10, 77 § 1, 80, 79 § 1, 85 § 1 i 107 § 3 kpa), co mogło wpłynąć na ich treść. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z 30.VIII.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Dlatego na mocy podanego ostatnio przepisu, a także art. 152
i 200 wymienionej ustawy orzeczono jak w sentencji.