SA/Bk 1182/03

SA/Bk 1182/03 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-02-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Danuta Tryniszewska-Bytys
Stanisław Prutis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy
Dz.U. 1983 nr 65 poz 294
pkt 12
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
Tezy
Ostateczna decyzja organu inspekcji sanitarnej w sprawie braku podstaw do uznania schorzenia za chorbę zawodową stanowi powagę rzeczy rozstrzygniętej w tym zakresie, jeżeli nie uległy zmianie istotne okoliczności stanu faktycznego sprawy. Postępowanie wszczęte później podlega umorzeniu.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA S. Prutis (spr.), Sędziowie NSA A. Sobolewska-Nazarczyk, D. Tryniszewska-Bytys, Protokolant E. Trzeciak, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2004 roku sprawy ze skargi T. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.-
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138§1 pkt. 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. K. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. nr [...] z [...].04.2003 r. oraz uzupełniającej decyzji nr [...] z [...].06.2003 r. nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia u T. K. choroby zawodowej zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy:
W dniu [...].04.2003 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej u T. K., a w dniu [...].06.2003 r. decyzją nr [...] uzupełnił tą decyzję.
Od powyższych decyzji odwołał się T. K., wnosząc o wydanie decyzji pod jednym numerem, które wskazywałoby jakiego skierowania, jakiego schorzenia, zawodu ona dotyczy. Zdaniem strony uzasadnienie decyzji powinno wskazywać obecne dowody, na których opiera się to umorzenie, błędem jest powoływanie się na orzeczenie lekarskie z 08.05.1999 r., które było wydane do innych celów.
Rozpoznając odwołanie Wojewódzki Inspektor Sanitarny zważył, co następuje:
W dniu 24.03.2003 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B., w związku z otrzymanym z SP ZOZ Przychodni Rejonowej Poradni Medycyny Pracy w Ł. skierowaniem na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej, wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. W trakcie przeprowadzonego postępowania organ I instancji stwierdził, że zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej dot. jednostki chorobowej o nazwie: przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej prawej, a schorzenie to było objęte już od 1999 r. postępowaniem w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Dnia 02.02.2000 r. PPIS w B. wydał decyzję znak [...] w przedmiocie niestwierdzenia u T. K. choroby zawodowej. W uzasadnieniu podano, iż organ I instancji oparł się na orzeczeniu lekarskim Przychodni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. z 08.05.1999 r., które stwierdzało entezopatię ok. wyrostka łokciowego prawego, bez cech zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej, jednakże analiza badań, dokumentacja lekarska dała podstawy do stwierdzenia braku podstaw do uznania zmian w narządzie ruchu jako następstwa wykonywania pracy w zawodzie elektromontera. Pan T. K. był badany w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy w Ł.. Przychodnia Chorób Zawodowych orzeczeniem lekarskim z 27.10.1999 r. nr [...] podtrzymała rozpoznanie WOMP podając, iż w obrębie układu ruchu T. K. stwierdza się uogólnione zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, które nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej, ponieważ tego typu zmiany nie są umieszczone w wykazie chorób zawodowych. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].03.2000 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, a Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w B. wyrokiem z dnia [...].11.2000 r. oddalił skargę T. K.
Na wniosek T. K. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...].03.2001 r. znak [...] wszczął postępowanie w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do przyczyn wznowienia i rozstrzygnięcia sprawy. Decyzją z dnia [...].07.2001 r. organ I instancji odmówił uchylenia decyzji ostatecznej. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].03.2002 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. wyrokiem z dnia [...].12.2002 r. oddalił skargę.
Ze względu na to, iż rozpoznanie choroby zawodowej pod postacią zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej zostało rozstrzygnięte decyzją ostateczną i w tym stanie prawnym wydanie kolejnej decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej byłoby niedopuszczalne Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją nr [...] znak[...] z [...].04.2003 r. postanowił umorzyć postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej u T. K.. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany tej decyzji.
W skardze do Sądu administracyjnego T. K. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji i skierowanie sprawy do powiatowego inspektora sanitarnego celem prawidłowego wszczęcia postępowania zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych. Skarżący zarzuca, iż organ I instancji nie dopuścił dowodów wskazujących na istnienie schorzenia zawodowego wymienionego pod poz. 19 pkt. 6 wykazu chorób zawodowych. Skarżący wymienia 8 dokumentów z lat 1995-2003, w tym m.in. zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...] z dnia 8.08.2001 r., w którym określono przedmiot działalności: Instalatorstwo elektryczne-ogólnobudowlane. Dokument ten ma stanowić dowód, iż skarżący jest czynny zawodowo. Skarżący podnosi, iż postąpił zgodnie z przepisami w/w rozporządzenia, ponieważ wystąpiły u niego 2 czynniki. 1. Zgłoszenie schorzenia na skierowaniu z dnia 5.03.2003 r. 2. Narażenie na stanowisku pracy, które wystąpiło w marcu 2003 r., gdyż skarżący jest czynny zawodowo. Skarżący zarzuca, iż organ sanitarny, zamiast rozpoznać sprawę co do istoty, bezzasadnie umorzył postępowanie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ raz jeszcze wyjaśnił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia u T. K. choroby zawodowej w postaci zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej zostało wszczęte w 1999 r. i zostało zakończone decyzją ostateczną z dnia [...].03.2000 r.
W art. 16 k.p.a. ustanowiono ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Wzruszenie takiej decyzji może nastąpić jedynie w przypadkach przewidzianych w kodeksie. W przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145§1 k.p.a.
W wypadku stwierdzenia tożsamości sprawy, a więc gdy dotyczy ona tego samego przedmiotu, wydanie kolejno po sobie dwóch decyzji, z których pierwsza jest ostateczna, stanowi przesłankę stwierdzenia, na podstawie art. 156§1 pkt. 3 k.p.a., nieważności drugiej decyzji. W tym stanie prawnym wydanie kolejnej decyzji w sprawie choroby zawodowej pod postacią zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej jest więc niedopuszczalne i skutkowałoby stwierdzeniem jej nieważności. Postępowanie w sprawie było prowadzone prawidłowo. Naczelny Sąd Administracyjny dwukrotnie oddalił skargi strony.
Żądaniem strony jest wydanie decyzji konkretnej treści, co oznaczałoby wydanie decyzji stwierdzającej chorobę zawodową. Tymczasem wszystkie dowody w sprawie wskazują jednoznacznie na jej brak.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonej decyzji, dlatego też skarga podlega oddaleniu.
Wydanie decyzji administracyjnej, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, powoduje nieważność tej decyzji zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156§1 pkt. 3 k.p.a. Jeżeli zachodzi sytuacja powagi rzeczy rozstrzygniętej organ administracji publicznej powinien umorzyć później wszczęte postępowanie administracyjne na podstawie art. 105§1 k.p.a.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący już wcześniej ubiegał się o stwierdzenie choroby zawodowej narządu ruchu w postaci przewlekłego zaplenia nadkłykcia kości ramiennej prawej jako następstwa pracy w zawodzie elektromontera. Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej u T. K. zostało wszczęte na podstawie orzeczenia lekarskiego Przychodni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. z dnia 8.05.1999 r. Pacjent był skierowany do tej poradni przez lekarza z podejrzeniem zawodowej przyczyny zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej prawej. Rozpoznanie poczynione przez uprawnioną jednostkę organizacyjną wykazało wówczas m.in. entezopatię okolicy wyrostka łokciowego prawego, bez cech zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej. To rozpoznanie podtrzymał Instytut Medycyny Pracy w Ł. w orzeczeniu lekarskim z dnia 27.10.1999 r. podając, iż w obrębie ruchu stwierdza się uogólnione zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, które nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej, gdyż nie są umieszczone w wykazie chorób zawodowych. W piśmie IMP w Łodzi z 24.05.2000 r. sprecyzowano, iż w rozpoznaniu choroby T. K. nie stwierdzono cech zapalenia zarówno nadkłykcia bocznego, jak i przyśrodkowego kości ramiennej prawej. Wobec zgodnych orzeczeń w/w jednostek o braku podstaw do uznania schorzenia za chorobę zawodową organy inspekcji sanitarnej obu instancji stwierdziły brak podstaw do uznania schorzenia za chorobę zawodową. Ostateczna decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...].03.2000 r. została zaskarżona przez T. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd skargę oddalił wyrokiem z dnia [...].11.2000 r. sygn. akt [...].
W dniu 16.01.2001 r. T. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Wobec tego postanowieniem z dnia [...].03.2001 r. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., wznowił postępowanie w sprawie choroby zawodowej. W jego toku Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B., po ponownej analizie dokumentacji i dowodów przedstawionych przez stronę, nie znalazł podstaw do weryfikacji poprzedniego orzeczenia lekarskiego, wydanego przez dwie orzekające jednostki. W piśmie z dnia 24.04.2002 r. wskazał, iż liczne schorzenia, na które choruje T. K. są pochodzenia pozazawodowego. Wobec tego P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., decyzją z dnia [...].07.2001 r. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...].03.2000 r. Wymieniona decyzja została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Sanitarnego, decyzją z dnia [...].03.2002 r. Wyrokiem z dnia [...].12.2002 r. sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na wymienioną decyzję.
W dniu 05.03.2003 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w B. wpłynęło skierowanie na badania T. K. w celu rozpoznania choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawnej. Na tej podstawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wszczął postępowanie administracyjne. W jego trakcie stwierdzono, iż schorzenie w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej było objęte postępowaniem już od 1999 r. zakończonym wyżej opisanymi decyzjami, stąd też organy inspekcji sanitarnej zasadnie umorzyły postępowanie w sprawie.
Błędne jest twierdzenie skarżącego, że organ inspekcji sanitarnej powinien w tej sytuacji rozpoznać sprawę merytorycznie tzn. przeprowadzić wywiad epidemiologiczny i wystąpić o wydanie orzeczenia lekarskiego do uprawnionej jednostki służby zdrowia. Od wydania ostatecznej decyzji w sprawie odmowy uznania schorzenia skarżącego za chorobę zawodową nie zaszły bowiem zmiany w stanie prawnym, ani w stanie faktycznym sprawy.
Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. nr 132, poz. 115), które zastąpiło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 65, poz. 294), w identyczny sposób określają w wykazie chorób zawodowych schorzenie: "zapalenie nadkłykci kości ramieniowej" (pkt. 12 wykazu chorób zawodowych, zał. do rozp. RM z 18.11.1983 r.), "przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej" (pkt. 19.6 wykazu chorób zawodowych, zał. do rozp. RM z 30.07.2002 r.).
Nie nastąpiły również zmiany w stanie faktycznym sprawy. W zgłoszeniu choroby zawodowej z dnia 5.03.2003 r. wskazano, iż zgłoszenie dotyczy "przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej". Z identycznym podejrzeniem "zawodowej przyczyny zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramieniowej prawej" skarżący był wielokrotnie badany od 1999 roku. Badania te wykluczyły uznanie schorzenia występującego u skarżącego za chorobę zawodową.
Zwrócić należy uwagę, iż ostatni wniosek skarżącego złożony został w niecałe 3 miesiące od prawomocnego rozstrzygnięcia (wyrok NSA z [...].12.2002 r. sygn. akt [...]), iż brak jest merytorycznych podstaw do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...].03.2000 roku. Dodać także należy, iż podejmowanie przez skarżącego, w ramach zarejestrowanej przez niego działalności gospodarczej, pracy elektromontera może pogłębiać dolegliwości występującego schorzenia nie zmienia natomiast oceny, iż schorzenie to, które występuje od lat, nie wykazuje cech choroby zawodowej.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97§1 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271).