SA/Bk 1120/03

SA/Bk 1120/03 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-01-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący/
Grażyna Gryglaszewska /sprawozdawca/
Stanisław Prutis
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
OSK 801/04 - Wyrok NSA z 2004-11-30
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art. 33 ust.1 i 2 oraz zart. 34 ust.3 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Stanisław Prutis, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi "A." Spółki z o.o. w B. oraz P. J. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].07.2003 r. o nr [...], po rozpatrzeniu odwołań: P. J., J. C. i Spółki z o.o. "A.." w B., Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B., odmawiającą Spółce z o.o. "A." udzielenia pozwolenia na budowę centrum usługowo-handlowego – I-go etapu, obejmującego budowę: budynku sklepu, zewnętrznego podziemnego zbiornika
na wodę dla celów przeciwpożarowych, dróg, chodników, parkingów i trawników na terenie inwestycji, budowę i przebudowę sieci wodociągowej, budowę kanalizacji sanitarnej, budowę kanalizacji deszczowej i odwodnienia terenu, budowę i przebudowę sieci c.o., budowę sieci sn, budowę sieci nn i oświetlenia terenu, budowę i przebudowę sieci telekomunikacyjnej
oraz rozbiórkę budynków gospodarczych od strony ulicy Ś.– na działkach budowlanych położnych w B. przy ul. A. i Ś.; nr ewidencyjne działek [...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...]oraz części działek [...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],.
Przebieg postępowania przedstawiał się następująco:
A. B. w imieniu Spółki z o.o. "A." z siedzibą w B. dnia [...] grudnia 2001 r. złożył w Urzędzie Miasta B. wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę Centrum Sportowo-Handlowo-Rekreacyjnego – Etap I, położonego na działkach przy ul. A. i Ś. w B.
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. odmówił "A." Sp. z o.o. udzielenia pozwolenia na budowę centrum usługowo-handlowego – I-go etapu obejmującego budowę: budynku sklepu, zewnętrznego podziemnego zbiornika na wodę
dla celów przeciwpożarowych, dróg, chodników, parkingów i trawników na terenie inwestycji, budowę i przebudowę sieci wodociągowej, budowę kanalizacji sanitarnej, budowę kanalizacji deszczowej i odwodnienia terenu, budowę i przebudowę sieci c.o., budowę sieci sn, budowę i przebudowę sieci nn i oświetlenia terenu, budowę i przebudowę sieci telekomunikacyjnej oraz rozbiórkę budynków gospodarczych od strony ulicy Ś.– na działkach budowlanych położnych w B.
przy ul. A. i Ś.; nr ewidencyjne działek[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/[...],[...]/ [...], [...]/[...],[...]/[...] , [...]/[...] , [...]/[...] oraz części działek[...]/[...],[...]/[...].
W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestor nie wypełnił wymogów art. 15 i art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych. Nie zawarł z Zarządem Miasta B. porozumienia w sprawie kosztów przebudowy dróg z jednoczesnym uzgodnieniem terminów budowy i oddania do użytkowania obydwu inwestycji. Zdaniem organu wymóg taki wynika z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak i z ustawy o drogach publicznych.
Wskutek odwołania strony, Wojewoda P. decyzją z dnia [...] października
2002 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał organowi pierwszej instancji celem ponownego jej rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał przyczyny podjęcia decyzji.
Prowadząc ponownie postępowanie administracyjne, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 roku zobowiązał Sp. z o.o. "A." do usunięcia szeregu braków w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do dnia 28 lutego 2003 r.
Po zgromadzeniu pełnego materiału dowodowego, organ pierwszej instancji decyzją
z dnia [...] marca 2003 r. odmówił udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Organ stwierdził, iż inwestor nie usunął wszystkich braków do czego został zobowiązany postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r., a w związku z tym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie miał prawa udzielić wnioskodawcy pozwolenia na budowę inwestycji. Organ pierwszej instancji wskazał, że przedłożony projekt budowlany, pomimo wezwania inwestora do usunięcia braków w dalszym ciągu narusza ustalenia art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane jak i § 3
ust. 1 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i form projektu budowlanego. Organ podniósł,
że inwestor nie wykazał możliwości samodzielnego funkcjonowania obiektu objętego wnioskiem dotyczącym pierwszego etapu realizacji inwestycji. Obiekt zrealizowany zgodnie z przedłożoną dokumentacją nie będzie mógł funkcjonować zgodnie z jego przeznaczeniem ze względu na brak możliwości odprowadzenia ścieków i wód opadowych, przyłączy c.o.
i korzystania z dróg publicznych, co stanowi naruszenie art. 33 ust. 1 prawa budowlanego.
W ocenie organu pierwszej instancji, inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, aby móc realizować zakres robót budowlanych objętych projektem budowlanym, a w zaistniałej sytuacji organ nie ma prawa wydania decyzji
o pozwoleniu na budowę tej inwestycji.
Stanowiska organu pierwszej instancji nie podzielili Panowie P. J. i J. C. oraz Spółka z o.o. "A.", odwołując się do Wojewody P. od decyzji Prezydenta Miasta B. Zdaniem odwołujących się zarzuty będące powodem podjęcia zaskarżonej decyzji nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości. Skarżący dowodzili, iż przedstawili organowi pierwszej instancji niezbędny materiał dowodowy, który umożliwia udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji objętej wnioskiem. Twierdzili, iż wykonali wszystkie zalecenia wynikające z decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2000 r., która ustaliła warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na realizacji : zespołu handlowo-usługowego składającego się z supermarketu, kin, gastronomii i usług towarzyszących z parkingami i zielenią w odległości większej niż 100 m od rzeki B.; parkingów i zieleni w odległości większej niż 50 m od rzeki B.; terenów zieleni urządzonej w pasie 50 m od rzeki B. z ogólnodostępną ścieżką rowerową i ścieżkami spacerowymi wraz z niezbędna infrastrukturą techniczną, na działkach położonych w rejonie skrzyżowania ul. Ś. i A. w B. Przedstawili organowi pierwszej instancji opracowaną koncepcję przebudowy układu komunikacyjnego skrzyżowania ulic: A.– Ś.– W.
w powiązaniu z projektowaną lokalizacją Centrum Sportowo- Handlowo- Rekreacyjnego.
W odwołaniach skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości
i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez udzielenie pozwolenia na budowę w trybie
art. 138§1 pkt. 2 kpa, gdyż w działaniach organu pierwszej instancji dostrzegli brak dobrej woli do wydania inwestorowi pozytywnej decyzji.
Wojewoda P., utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta B., podzielił stanowisko zawarte w decyzji pierwszoinstancyjnej. Przywołując treść art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 3 pkt 1 oraz art. 34 ust. 2 prawa budowlanego, Wojewoda P. stwierdził,
że inwestor nie wypełnił obowiązków wymaganych tymi przepisami pomimo, iż został postanowieniem organu pierwszej instancji z [...] grudnia 2002 r. zobowiązany do usunięcia braków. Nie objął wnioskiem i nie dostarczył organowi pierwszej instancji projektu budowlanego obejmującego wjazdy i wyjazdy na teren inwestycji z uwzględnieniem istniejącego układu komunikacyjnego jak i nie przedłożył dowodu dysponowania nieruchomością na cele budowlane, koniecznego do wydania pozwolenia na budowę.
Faktem jest, że inwestor przedstawił organowi pierwszej instancji stosowne oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz warunki przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych
oraz dróg lądowych. Przedłożył organowi koncepcję przebudowy skrzyżowania ulic A. i Ś. w B. uzgodnioną z Zarządem Dróg, która była podstawą do wydania przez Prezydenta Miasta B. decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie projektowanej ul. Ś. w B. na odcinku od ul. B.
do A. w B. w zakresie budowy nawierzchni wraz z towarzyszącym uzbrojeniem, budowy mostu na rzece B., budowy skrzyżowania ul. Ś.
z ul. A. i W. jak i przebudowy istniejącego uzbrojenia kolidującego
z projektowaną inwestycją. Jednakże w ocenie organu, czym innym są oświadczenia właściwych jednostek, a czym innym potrzeba przedłożenia organowi dokumentów, umożliwiających udzielenie pozwolenia na budowę. W żadnym przypadku decyzji Zarządu Miasta B. z dnia [...] lipca 2002 r., w świetle obowiązujących przepisów, nie można było uznać za pozwolenie na budowę urządzenia zjazdów i wyjazdów na teren inwestycji. Decyzja ta jest jedynie wyrażeniem zgody na urządzenie "zjazdów w pasie drogowym ulicy A. na zasadzie prawych skrętów, zjazdu w pasie drogowym ulicy Ś. Realizacja zjazdów z ul. A. i Ś. winna nastąpić wraz z przebudową skrzyżowania ulic A. -Ś. –W. wg wariantu II z wysepką centralną i sygnalizacją świetlną w powiązaniu z istniejącym układem komunikacyjnym".
Inwestor wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestycji, nie objął infrastruktury technicznej niezbędnej do prawidłowego użytkowania projektowanego Centrum Usługowo-Handlowo-Sportowego, poza granicami inwestycji, a jednocześnie nie wypełnił zobowiązań wynikających z postanowienia z dnia [...] grudnia 2002 roku organu pierwszej instancji, wzywającego do usunięcia między innymi tego braku.
Niedopuszczalnym jest, aby powstała sytuacja, w której obiekt kubaturowy zostałby wzniesiony bez podstawowych elementów infrastruktury, umożliwiających samodzielne jego użytkowanie. Brak zapewnienia prawidłowej obsługi komunikacyjnej, bo za taki nie można uznać obecnego dojazdu, który koliduje z projektowanym obiektem, na teren inwestycji
w obecnej sytuacji, uniemożliwia udzielenie wnioskodawcy pozwolenia na budowę.
Skoro więc z materiału dowodowego przedłożonego przez inwestora wynikało jednoznacznie, iż wniosek wymaga szeregu istotnych uzupełnień, organ miał obowiązek wezwać wnioskodawcę do jego uzupełnienia.
W sytuacji, gdy organ wezwał inwestora na mocy art. 35 ust. 3 prawa budowlanego, zachowując wszystkie wymogi tego przepisu do usunięcia braków w materiale dowodowym, a inwestor z tych obowiązków się nie wywiązał, jedyną decyzję jaką organ mógł podjąć to odmówić wnioskodawcy udzielenia pozwolenia na budowę. Nieusunięcie
przez wnioskodawcę braków wynikających z postanowienia organu pierwszej instancji, nakłada na organ obowiązek wydania inwestorowi decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego organ II instancji
nie stwierdził, aby organ pierwszej instancji dokonał rozstrzygnięcia, naruszającego obowiązujący stan prawny.
Organ II instancji zaznaczył, że organ administracji architektoniczno-budowlanej
nie jest organem właściwym do koordynacji tej inwestycji z inwestycjami miejskimi i , co ma miejsce w omawianym przypadku, a co podnoszone było również w odwołaniach. Organ ten jest jedynie właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i jedynie w tym zakresie może zajmować stanowisko. Pomimo tego organ odwoławczy dwukrotnie występował
do Prezydenta Miasta B. o wyjaśnienie kwestii związanych z realizacją skrzyżowania ulicy Ś. i ulicy A. Z udzielonej odpowiedzi pismem z 16 czerwca 2003 r., wynika jednoznacznie, iż " przebudowa skrzyżowania ulicy Ś. i ulicy A. nie jest przygotowywana do realizacji". Tak więc argument podniesiony w odwołaniach, odnośnie wykonania przez Prezydenta Miasta B. zjazdów, a tym samym zapewnienia obsługi komunikacyjnej dla przyszłej inwestycji nie znalazł potwierdzenia w materiale dowodowym.
Pozostałe braki w projekcie budowlanym, przedłożonym przez inwestora, a które zostały właściwie wykazane przez organ I instancji, są pochodną nierozwiązanej kwestii układu komunikacyjnego bezpośrednio sąsiadującego z inwestycją.
W skardze, wywiedzionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Spółka z o.o.
"A." oraz P. J. zarzucili decyzji Wojewody P. z dnia[...].07.2003 r. naruszenie przepisów:
- art. 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15, 18, 35, 36, 73, 75, 77, 80, 81, 106, 124 i 136 kodeksu postępowania administracyjnego ;
- art. 32 ust. 4 pkt. 2, 33 ust. 1, 34 ust. 3 pkt. 3 prawa budowlanego;
- art. 1, art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ;
- art. 2, art. 21 ust. 1, art. 32 i art. 64 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r.- Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżących, organ II instancji pozbawił strony udziału w postępowaniu odwoławczym, albowiem nie zawiadomił o tym, iż zwracał się dwukrotnie do organu I instancji pismami z 09.05.2003 r. i 09.06.2003 r., o ustosunkowanie się do zarzutów odwołania oraz o określenie czasowe przebudowy skrzyżowania ulic A., Ś. i W.
Według skarżących przepisy art. 34 ust. 3 pkt 3 prawa budowlanego wymagają jedynie aby projekt budowlany zawierał oświadczenia właściwych jednostek o zapewnieniu dostaw mediów, odbioru ścieków oraz spełnienia warunków przyłączenia obiektu do sieci.
Z wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania tereniu z dnia[...].12.2002 r. wynika, że zostało wszczęte postępowanie związane z budową ulicy Ś. i przystąpiono już o realizacji tej inwestycji, bowiem wykupiony został niezbędny grunt, a na życzenie organu I instancji Spółka "A." z o.o. opracowała dokumentację techniczną oraz wydano decyzję z dnia [...].08.2003 r. o wyburzeniu budynku
na działce nr [...]/[...] z uwagi na kolizję z projektowaną budową ulicy Ś.
Odcinek ulicy Ś. istnieje na gruncie w postaci nawierzchni asfaltowej, co zapewnia bezkolizyjny wjazd i wyjazd w trakcie realizacji budowy I etapu centrum usługowo-handlowo-rekreacyjnego.
Ponadto na żądanie Prezydenta Miasta B. Spółka "A." z o.o., opracowała dokumentację techniczną dotyczącą "projektu stałej organizacji ruchu na ulicach A., W. i Ś.." Dokumentacja ta decyzją z dnia[...].09.2002 r. została zatwierdzona przez Prezydenta Miasta. Dodatkowo Spółka "A." z o.o. zgłosiła gotowość przebudowy istniejącego odcinka ul. Ś. lub partycypacji w kosztach budowy tej ulicy. Wypełniając żądania Prezydenta Miasta B., poniosła duże koszty finansowe. Natomiast w drugim etapie realizacji inwestycji wybudowane zostaną między innymi stadion piłkarski, wjazd prawoskrętny
na ulicę A., podłączenie infrastruktury uzbrojenia terenu.
Skarżący zarzucili, że Wojewoda P., prowadząc postępowanie odwoławcze, pominął niektóre dowody znajdujące się w aktach sprawy, składane przez zainteresowane strony, świadczące o spełnieniu przez inwestora wymagań wynikających z przepisów.
Zdaniem skarżących, podjęte rozstrzygnięcie jest sprzeczne z materiałem dowodowym, zebranym w sprawie . Wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odpowiadając na zarzuty skargi, organ zaznaczył, iż jest zobligowany z mocy art. 35 ust. 1 prawa budowlanego do sprawdzenia czy przedłożony
przez inwestora projekt zagospodarowania terenu inwestycji jest zgodny z wymogami tego przepisu. Skarżący nie wypełnił nałożonego przez organ I instancji postanowieniem
z 23.12.2002 r. obowiązku dostarczenia projektu budowlanego zjazdów niezbędnych
do obsługi komunikacyjnej projektowanego w tym etapie obiektu budowlanego jak
i nie przedłożył dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością
w celu wykonania tych zjazdów, co wykluczało możliwość wykonania pozwolenia
na budowę.
Za nietrafne uznał organ twierdzenie skarżących, iż decyzja z dn. [...].12.2002 r.
o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi podstawę do przystąpienia
do budowy ulicy Ś. co rozwiązałoby problem dojazdu na teren projektowanej inwestycji.
Kwestie związane z realizacją skrzyżowania ulic Ś. i A. organ wyjaśniał w toku postępowania odwoławczego z Prezydentem Miasta B.
i otrzymał odpowiedź (pismo z 16.06.2002 r.), że przebudowa tego skrzyżowania nie jest przygotowana do realizacji. Stąd też powoływanie się skarżących na okoliczność,
że Prezydent Miasta wykona zjazdy, zapewniając obsługę komunikacyjną dla zamierzonej inwestycji – nie znalazło potwierdzenia.
Organ nie uznał słuszności zarzutów : naruszenia przepisów art. 7, 8, 9 kpa jak też
art. 10§1 kpa, albowiem strony postępowania były informowane o toczącym się postępowaniu i zapoznały się z pełnym materiałem dowodowym. Odnośnie pism Z. J., P. J. i J. C. z 27.06.2003 r. i z 30.06.2003 r. organ wyjaśnił,
iż odpowiedź została udzielona stronom pismem z 04.07.2003 r., zaś komplet dokumentów był dostępny w siedzibie organu. Również, na żądanie Z. J. została wydana kserokopia pisma Prezydenta Miasta z 16.06.2003 r. Odnośnie zarzutu naruszenia norm konstytucyjnych organ stwierdził, iż nie zostały naruszone, albowiem
na przedmiotowym terenie nikt inny nie uzyskał pozwolenia na budowę, zaś każde prawo własności może być ograniczone przepisami ustawowymi, a w tej sprawie - ustawą prawo budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie podnieść należy, iż w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw inicjujących dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne – ustawy
z dn. 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269)
i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), sądową kontrolę działalności administracji publicznej sprawują sądy administracyjne. W myśl art. 97§1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisów wprowadzających w/w ustawy (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Stąd też sprawa niniejsza podlegała rozpoznaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku.
Zdaniem Sądu, skarga nie jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie przyczyną zasadniczą dokonania przez organy odmowy udzielenia pozwolenia na budowę I etapu inwestycji było niedostarczenie przez "A." Spółkę z o.o. projektu budowlanego zjazdów niezbędnych do obsługi komunikacyjnej projektowanego obiektu budowlanego
oraz dokumentu potwierdzającego prawo inwestora do dysponowania nieruchomością w celu wykonania tych zjazdów.
Nie ulega wątpliwości, że wniosek inwestora jak też przedłożony projekt zagospodarowania terenu inwestycji ograniczył się jedynie do wykazania układu komunikacyjnego w granicach własnych inwestycji, natomiast skarżący pomimo nałożenia obowiązków przez organ postanowieniem z [...].12.2002 r. nie uzupełnił braków
w dokumentacji nawiązującej do istniejącego układu komunikacyjnego, który zapewniłby bezkolizyjne użytkowanie obiektu po jego zrealizowaniu. Braki dotyczyły też infrastruktury technicznej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, spełnienie powyższego wymogu jest konieczne w pierwszym etapie postępowania chociaż inwestycja ma być realizowana w kilku etapach. Art. 33 ust. 1 ustawy z dn. 07.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r., nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowi między innymi o tym, że jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, to inwestor jest obowiązany do przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1
dla całego zamierzenia budowlanego. Zgodnie z ust. 2 art. 33 do wniosku o pozwolenie
na budowę należy dołączyć: projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami
i pozwoleniami wymaganymi przepisami szczególnymi, a także dowód, stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki dla całego zamierzenia inwestycyjnego. Uszczegółowienie
i zakres tego wymogu na podstawie art. 34 ust. 3 pkt. 1 Prawa budowlanego zawiera (obecnie) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dn. 03.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. nr 120, poz. 1133),
zaś do 11.07.2003 r. obowiązywało analogiczne Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 03.11.1998 r. (Dz.U. nr 140, poz. 906).W §8 ust. 3 tych aktów wykonawczych zostały określone między innymi wymagania projektu zagospodarowania działki, w którym winien być przedstawiony układ komunikacji wewnętrznej w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg, dojazdów itp. Jak wynika z powyższego, to inwestor ma przedłożyć projekt dotyczący między innymi rozwiązań komunikacyjnych do projektowanej inwestycji ponieważ inwestor ma własny interes w zrealizowaniu określonego zamierzenia budowlanego. Dlatego też nie może być uzasadnione powoływanie się na to, iż Prezydent Miasta B. winien dokonać przebudowy skrzyżowania ulic Ś.
i A., a tym samym zjazdów na teren planowanej inwestycji.
Koordynacja działań Prezydenta Miasta i inwestora w tym zakresie nie jest wykluczona, jednakże na obecnym etapie do niej nie doszło i jak wynika z pisma Prezydenta Miasta B. z dnia 16 czerwca 2003 r. "Przebudowa skrzyżowania ulicy Ś. i ulicy A. nie jest przygotowana do realizacji".
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego,
a w szczególności kwestionowanych przez stronę przepisów art. 32 ust. 4 pkt 2 ; 33 ust. 1; 34 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Trudno zgodzić się również
z zarzutem skargi, iż organy naruszyły przepisy postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy, zgodnie z art. 10§1 kpa zapewnił skarżącym możliwość zapoznania się
z materiałem dowodowym przed podjęciem decyzji. Organ we własnym zakresie podjął działania przesyłając obszerne pismo z 09.06.2003 r. w celu wyjaśnienia z Prezydentem Miasta B. kwestii układu komunikacyjnego, co do którego inwestor opracował koncepcję. Z odpowiedzią organu I instancji z 16.06.2003 r. pan P. J. zapoznał się osobiście.
Jak słusznie stwierdza Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest właściwy do koordynacji inwestycji
"A." Spółki z o.o. z inwestycjami miejskimi. Do kompetencji tego organu należało sprawdzenie rozwiązań projektowych w trybie art. 35 Prawa budowlanego poprzez zbadanie projektu zagospodarowania działki, kompletności projektu budowlanego, uprawnień projektanta, a także zgodności projektu z obowiązującymi przepisami i normami. Powyższe znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji.
Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) orzeczono, jak w sentencji.