SA/Bd 3525/03

SA/Bd 3525/03 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-04-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /sprawozdawca/
Ireneusz Fornalik
Wiesław Czerwiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.), Asesor WSA Ireneusz Fornalik, Protokolant Małgorzata Kraus, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opinii o służbie p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił uwzględnienia odwołania wniesionego przez R. G. od opinii o służbie wydanej przez Komendanta Miejskiego Policji w G. z dnia [...] w trybie § 30 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. Nr151, poz.1261).
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł R. G. wnoszą o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest decyzją administracyjną i nie stanowi również innego niż określone w art. 3 § 2 pkt1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie z treścią art. 97 § 1 tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Decyzja administracyjna to jednostronna czynność prawna z zakresu prawa administracyjnego skierowana na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych.
W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie." Stosownie do § 18 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. Nr 151, poz. 1261) do postępowania w sprawach osobowych dotyczących nawiązania, zmiany i rozwiązania stosunku służbowego, o których mowa w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. A contrario - wszystkie inne kwestie wiążące się z postępowaniem w sprawach osobowych rozpatrywane są w trybie określonym w cytowanym rozporządzeniu. Dotyczy to także trybu wydania policjantowi na jego wniosek opinii ( § 30 i 31 rozporządzenia ). Rozpatrzenie odwołania od opinii nie jest zatem decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa, a więc przepisy tego kodeksu nie mają do takiego aktu zastosowania. Również przepisy ustaw szczególnych nie przewidują zaskarżalności do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w trybie § 31 pkt 3 omawianego rozporządzenia (art. 3 § 3 u.p.s.a.)
Przy okazji należy wyjaśnić, iż oceny tej nie zmienia fakt, że zaskarżone rozstrzygnięcie nosi nazwę decyzji. Akty wydawane przez organy administracji publicznej powinny być oceniane pod kątem ich treści, a nie nazwy.
Niniejsza sprawa nie dotyczy także innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że akt ten podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.