SA/Bd 3500/03

SA/Bd 3500/03 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-06-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grażyna Malinowska-Wasik
Mirella Łent /sprawozdawca/
Wiesław Czerwiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
613  Ochrona środowiska i ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
OSK 1516/04 - Wyrok NSA z 2005-05-10
Skarżony organ
Wojewoda
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 59
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi K. M.-P. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody K.-P. na rzecz skarżącej kwotę 525 zł (pięćset dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
SA/Bd 3500/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] Nr [...], Wojewoda K.-P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] Nr [...] udzielającą pozwolenia na użytkowanie Wytwórni Wyrobów z Drutu, zlokalizowanej na terenie nieruchomości położonej w B., przy ul. [...], na warunkach określonych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko opracowanym przez P.B.H.U. "E." w maju 2002r.
W wyroku z dnia 27 września 2000r., sygn. akt II SA/Gd 1265/98, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku uchylił decyzję Wojewody B. z dnia [...] oraz decyzję Prezydenta Miasta B. z 14 kwietnia 1998r. w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, gdyż stwierdził, że przy ich podjęciu pominięto zgłaszany w postępowaniu administracyjnym problem uciążliwości zakładu wyrobów z drutu, związany z wibracjami.
W wyniku tego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, [...] wydał decyzję nr [...] i nałożył nią na właściciela zakładu - E. F., obowiązek przedłożenia: inwentaryzacji powykonawczej obiektów budowlanych wraz z orzeczeniem technicznym osoby uprawnionej, potwierdzającej przydatność pomieszczeń do użytkowania, opinię Inspekcji Ochrony Środowiska, Powiatowej Inspekcji Pracy, Miejskiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej, protokół skuteczności zerowania instalacji elektrycznej i odgromowej, protokół badań przewodów kominowych i wentylacyjnych, oraz aktualny dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością.
Dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. postanowieniem nr [...] z [...] nałożył na E. F. obowiązek przedłożenia: kserokopii mapy sytuacyjno - wysokościowej z naniesioną lokalizacją obiektów przy ul. [...] w B., inwentaryzację powykonawczą zabudowy wraz z orzeczeniem technicznym i opiniami w zakresie ochrony środowiska - raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z rozstrzygnięciem odnośnie występowania wibracji, których źródłem są maszyny i urządzenia Wytwórni Wyrobów z Drutu, ochrony przeciw pożarowej, BHP.
Dodatkowo nałożono obowiązek powiadomienia odpowiednich jednostek, oraz przedłożenia aktualnego dokumentu uprawniającego do dysponowania nieruchomością, protokół skuteczności zerowania instalacji elektrycznej i odgromowej, protokół badania przewodów kominowych i wentylacyjnych.
W skardze z 22 grudnia 2003r.,zarzucono naruszenie przepisów art. 52 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska, poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na raporcie nie spełniającym kryteriów przewidzianych w tym przepisie, dalej, § § 309 oraz 323 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez przyjęcie, że decyzja organu pierwszej instancji wydana została w oparciu o projekt, zgodnie z którym Wytwórnia Wyrobów z Drutu nie stanowi zagrożenia dla higieny i zdrowia sąsiadów oraz umożliwia im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach; art. 77 § 1, 78, 80 i 84 kpa poprzez bezzasadne pominięcie dowodu wskazanego przez stronę oraz brak uzasadnienia odmowy wiarygodności i mocy dowodowej innym dowodom.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W sprawie, przedmiotem badania Sądu była decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu wydana na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, kończąca postępowanie toczące się od 1998r., w związku z użytkowaniem przez E. F. budynku garażowego oraz wiaty i budynku murowanego parterowego, położonych na działkach oznaczonych nr. [...] i [...] wydzielonych z nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], w taki sposób, że rozpoczęto w nich produkcję wyrobów z drutu.
Sprawa ta była już przedmiotem oceny dokonanej przez sąd administracyjny, który uchylił decyzję Wojewody B. z dnia [...], Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] Nr [...], gdyż podejmując decyzje, organy pominęły wyjaśnienie istotnej dla rozstrzygnięcia w świetle art. 5 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, kwestii występowania uciążliwości spowodowanych przez wibracje. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że fakt nie przestrzegania warunków nałożonych w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego nie może być podstawą do zakwestionowania zgodności decyzji z prawem.
Istotą problemu w rozpatrywanej sprawie jest prawidłowość orzeczenia organu pod kątem prawidłowego określenia warunków użytkowania obiektu budowlanego w sposób zapewniający spełnienie wymagań podstawowych dotyczących ochrony środowiska.
W tym celu organ, miał obowiązek określenia faktów mających znaczenie dla sprawy w oparciu o normę będącą podstawą rozstrzygnięcia, określenia w związku z tym zakresu postępowania dowodowego w formie postanowienia, rozpatrzenie całego materiału dowodowego i uzasadnienie dlaczego przypisał jednym dowodom wiarygodność a innym nie.
Weryfikacja dowodów nie może ograniczać się jedynie do przytoczenia poglądów w nich zawartych, nawet w przypadku wyrażenia ich przez osoby posiadające wiadomości specjalne wymagane w danej sprawie, czy, tym bardziej wskazanie na przeprowadzenie dowodu, bez własnego, krytycznego poglądu (art. 77 i 80 kpa). Dalej, cały tok rozumowania oraz wnioski, jako logiczny związek, powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji( art. 107 § 3 kpa).
Natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie przekonuje przede wszystkim w kwestii odpowiedzi na pytanie dlaczego organ uznał za konieczne w sprawie wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, co ma szczególne znaczenie po tym jak Naczelny Sąd Administracyjny w wiążącym w sprawie wyroku zaznaczył, że w istocie sprawy chodzi o pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po samowolnej zmianie sposobu użytkowania.
Dopiero tak ustalony przedmiot postępowania pozwoli stwierdzić jaka norma ma zastosowanie w sprawie i jakiego zakresu postępowania dowodowego wymaga rozstrzygnięcie.
Ograniczenie się przez organ do powołania w uzasadnieniu decyzji tego, jakie dowody przeprowadził, bez wskazania, dlaczego te dowody uznał za wystarczające w danej sprawie, a w szczególności oparcie rozstrzygnięcia podejmowanego [...] na raporcie z maja 2002r., bez podania motywów przyjęcia go za aktualny, oznacza, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest uzasadnieniem pozornym i przeczy art. art. 77, 80 i 107 § 3 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy przede wszystkim ustalić fakty, które pozwolą na ustalenie jaka norma prawa ma zastosowanie w sprawie i na tej podstawie, określić zakres postępowania dowodowego, co pozwoli z kolei na ocenę, czy przeprowadzone dowody są wystarczające. Podjęcie decyzji należy oprzeć na rozpatrzeniu wszystkich dowodów zarówno przeprowadzonych przez organ jak i zgłaszanych przez strony.
Mając na względzie powyższe okoliczności, oraz art. 145 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżoną decyzją organ administracji publicznej naruszył prawo w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia i orzekł jak w sentencji.