SA/Bd 3344/03

SA/Bd 3344/03 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz /sprawozdawca/
Elżbieta Piechowiak
Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
art. 66 a ust. 2 pkt 5
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania i wybicia numerów identyfikacyjnych pojazdu oddala skargę
Uzasadnienie
SA/Bd 3344/03
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty Z. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy nadania i umieszczenia cech identyfikacyjnych w samochodzie osobowym m- ki BMW 316, o nr rej. [...]. Z akt sprawy wynika, że w/wym. pojazd A. B. i M. B. nabyli od J. J., który to z kolei nabył pojazd od P. L. Pierwsza wiadoma z akt sprawy rejestracja miała miejsce w dniu 12 marca 1989r. Ostatnia rejestracja została dokonana przez M. B. i A. B. 18 października 2001r. Na mocy decyzji Starosty Z. pojazd został zarejestrowany, wydany został dla niego dowód rejestracyjny nr [...], w którym naniesiony został nr nadwozia [...]. Następnie w wyniku prowadzonego postępowania karnego przeciwko M. B. zakwestionowany został numer powyższego nadwozia. Mianowicie w wyniku badań ustalono ingerencję w pole numerowe. W sprawie został skierowany do sądu akt oskarżenia przeciwko M. B., oskarżonemu o przerobienie numeru nadwozia. Następnie Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem sygn. akt [...] z dnia [...] uniewinnił w/wym. i na podstawie art.230§ 2 kpk zarządził zwrócenie pojazdu oskarżonemu i A. B. W dniu 4 lipca 2003r. Komenda Powiatowej Policji w Z. przesłała do Starostwa dowód rejestracyjny nr [...] z informacją, że przedmiotowy pojazd posiada wspawany element podszybia zawierający pole numerowe nadwozia. M. B. złożył wniosek do Starostwa Powiatowego w Z. w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego w w/wym. pojeździe.
Organ I instancji, odmówił nadania i umieszczenia cech identyfikacyjnych w samochodzie osobowym m-ki BMW. Swoje rozstrzygnięcie oparł o art. 66a ust.2 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. –Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. Nr 58 z 2003r., poz. 515), uzasadniając stanowisko tym, że starosta właściwy w sprawach rejestracji pojazdu wydaje decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych dla pojazdów, w których cechy te zostały sfałszowane, a prawomocnym orzeczeniem Sądu zostało ustalone prawo własności pojazdu.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył M. B., wywodząc, że jest właścicielem powyższego pojazdu. Uzasadnił żądanie dyspozycją Sądu zawartą w wyroku sygn. akt [...] z dnia [...], który nakazał zwrócić auto jemu jako właścicielowi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie uwzględniło żądań zawartych w odwołaniu i w dniu [...] utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na art. 66a ust.2 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, którego treść nie pozwala na dokonanie rejestracji spornego pojazdu bez przedłożenia przez wnioskodawców prawomocnego orzeczeniem Sądu o ustaleniu prawa własności samochodu.
Od rozstrzygnięcia organu II instancji, skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła współwłaścicielka pojazdu, A. B. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wywodzi, że ona jak również jej syn są właścicielami samochodu. Z tego tytułu domaga się jej uchylenia, gdyż w jej przekonaniu nie ma przeszkód prawnych do nadania numeru identyfikacyjnego w w/wym. pojeździe.
W udzielonej odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
W myśl art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz.1270 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne.
Sąd podziela stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 66 ust. 3a wyżej cyt. ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art. 66a, cechy identyfikacyjne takie jak, numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy; numer silnika.
Do nadawania i umieszczania cech identyfikacyjnych o których mowa w art. 66 ust. 3a, uprawniony jest nie tylko producent (artr.66a ust.1), lecz również starosta właściwy w przypadku wystąpienia okoliczności wymienionych przez ustawodawcę w art.66a ust2 .
W pkt 5 powyższego przepisu zawarta została prawem przewidziana sytuacja, która ma zastosowanie do sprawy ze złożonej skargi.
W świetle z art. 66a ust.2 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, starosta właściwy w sprawach rejestracji pojazdu wydaje decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych w przypadku, w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu, a prawomocnym orzeczeniem sądu zostało ustalone prawo własności pojazdu.
Zgodnie z art. 78 ust 2 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nie przekraczającym 30 dni starostę o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym.
W rozpatrywanej sprawie nastąpiło zdarzenie powodujące konieczność dokonania zmian w dowodzie rejestracyjnym, gdyż zostało ujawnione, że numer nadwozia jest nieautentyczny. Z akt sprawy wynika, że samochód posiada wspawany element podszybia zawierający pole numerowe nadwozia, a nie ustalono pierwotnego jego numeru. Z powyższego należy wywodzić, że wcześniejsze umowy kupna sprzedaży, które zostały zawarte na okoliczność nabycia spornego pojazdu, nie mogą z uwagi na ujawniony nieautentyczny nr nadwozia, znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie.
Z § 4 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. (Dz.U Nr 133 z 2002r., poz. 1123 z póź. zm.) wynika , że dowodem własności pojazdu lub jego pojedynczych zespołów jest w szczególności jeden z następujących dokumentów: 1)umowa sprzedaży, 2) umowa zamiany, 3)umowa darowizny, 4)umowa o dożywocie, 5) faktura VAT, 6) prawomocne orzeczenie sądu rozstrzygające o prawie własności.
Zgodnie z § 14 ust 1 pkt 4 lit a cyt. rozporządzenia w przypadku zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonym w dowodzie rejestracyjnym, wynikające z wymiany podwozia lub ramy w pojeździe zarejestrowanym, do zawiadomienia dołącza się dowód własności podwozia lub ramy. Natomiast z zasad ogólnych rozporządzenia zawartych w § 2 wynika, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-13 oraz § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza dowód własności pojazdu.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie legitymuje się dowodem własności w rozumieniu rozporządzenia. Wcześniejsze umowy sprzedaży dotyczą pojazdu o cechach nr nadwozia [...]. Nie jest wiadome w sprawie, w jakiej dacie nastąpiła ingerencja w pole numerowe. Z powyższych względów jedynym dokumentem, na podstawie którego może zostać ustalone prawo własności jest prawomocne orzeczenie sądu rozstrzygające o prawie własności ( § 4 ust 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia). Przepisy rozporządzenia jednoznacznie stanowią, że rejestracja, ewidencja i oznaczenie pojazdów należą do drogi administracyjnej. Rozporządzenie to m. in. Określa, jakie dokumenty powinien przedstawić właściciel pojazdu przy składaniu wniosku o jego zarejestrowanie. Stosownie do tych przepisów, obowiązany jest on przedłożyć oryginał dowodu własności pojazdu. Jeżeli dowód własności pojazdu jest niezgodny z ostatnim dowodem rejestracyjnym, właściciel pojazdu obowiązany jest przedłożyć dokument pozwalający ustalić prawo własności pojazdu. Rozporządzenie wymienia dokumenty, które w szczególności są dowodami własności pojazdu. Wśród nich wyszczególnia umowę sprzedaży oraz prawomocne orzeczenie sądu rozstrzygające o prawie własności. Do uprawnień organu administracyjnego (lub samorządowego w wypadku przekazania mu kompetencji przez organ rządowej administracji) należy zatem ocena zarówno w zakresie, czy zachodzi sprzeczność pomiędzy ostatnim dowodem rejestracyjnym a przedstawionym dowodem własności, jak też w zakresie, czy składający wniosek o rejestrację pojazdu dostatecznie wykazał tytuł własności. W szczególności dotyczyć to będzie umowy sprzedaży
Kodeks postępowania cywilnego dopuszcza w art. 189 możliwość żądania ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego albo prawa, gdy strona ma w tym interes prawny. Następuje to w drodze odpowiedniego powództwa. (podobny pogląd uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25.01.1995r. SN III CZP 176/94 OSNC 1995/5/74).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyjaśnia, że mimo iż Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem sygn. akt [...] z dnia [...] na podstawie art.230 § 2 kpk zarządził zwrócenie pojazdu oskarżonemu i A. B., to dyspozycja zawarta w orzeczeniu nie jest tożsama z prawomocnym orzeczeniem sądu rozstrzygającym o prawie własności spornego pojazdu.
Z uwagi na przedstawiony powyżej stan faktyczny i prawny, skarżąca winna wnieść do sądu powszechnego powództwo o ustalenie prawa własności spornego pojazdu.
Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem sygn. akt [...] z dnia [...] na podstawie art.230 § 2 kpk zarządził zwrócenie pojazdu oskarżonemu i A. B., dyspozycja zawarta w orzeczeniu nie jest tożsama z prawomocnym orzeczeniem sądu rozstrzygającym o prawie własności spornego pojazdu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa dokonując sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nr [...] z dnia [...] i oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz.1270 ) jako nieuzasadnioną.