SA/Bd 3238/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą warunków zabudowy, uznając, że organ nie zastosował właściwej procedury samokontroli.
Sprawa dotyczyła skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w B., która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla budowy zjazdu do stacji paliw. SKO, rozpatrując skargę na własną decyzję, uznało ją za zasadną i uchyliło własną decyzję oraz decyzję organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. WSA w Bydgoszczy uchylił decyzję SKO, stwierdzając, że organ nie zastosował właściwej procedury samokontroli zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, a sposób rozstrzygnięcia (uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania) nie odpowiadał dopuszczalnym formom rozstrzygnięć sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w B., która utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zjazdu z drogi krajowej do stacji paliw. SKO, działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, uznało skargę za zasadną, uchyliło własną decyzję oraz decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucił SKO, że podjęło decyzję kasacyjną, a nie merytoryczną, oraz że nie ustaliło poprawnie stanu faktycznego. WSA w Bydgoszczy uznał skargę za zasadną, wskazując, że SKO błędnie zastosowało art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Przepis ten dotyczył samokontroli organu i pozwalał na uwzględnienie skargi w całości do dnia rozprawy. Jednakże, sposób rozstrzygnięcia zastosowany przez SKO – uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania – nie mieścił się w katalogu dopuszczalnych rozstrzygnięć przewidzianych dla sądu w art. 22 ustawy o NSA. WSA stwierdził, że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia naruszało art. 38 ust. 2 cyt. ustawy. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zasądził koszty postępowania od SKO na rzecz skarżącego i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie może uchylić zaskarżonej decyzji i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, gdyż taki sposób rozstrzygnięcia nie mieści się w dopuszczalnych formach rozstrzygnięć sądu, a przepis ten dotyczy samokontroli organu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, dotyczący samokontroli organu, nie pozwala na uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Taki sposób rozstrzygnięcia jest zarezerwowany dla sądu i nie może być stosowany przez organ w ramach samokontroli.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (3)
Główne
ustawa o NSA art. 38 § ust. 2
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Przepis ten dotyczy samokontroli organu i pozwala na uwzględnienie skargi w całości do dnia rozprawy, ale nie przewiduje uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego.
Pomocnicze
ustawa o NSA art. 22
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Określa sposoby rozstrzygnięć Sądu w przypadku uwzględnienia skargi, wśród których nie ma rozstrzygnięcia pozwalającego na uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło decyzję kasacyjną, a nie merytoryczną, jak tego wymagał art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ w ramach samokontroli narusza przepis art. 38 ust. 2 ustawy o NSA.
Godne uwagi sformułowania
organ, któremu przekazano skargę celem udzielenia na nią odpowiedzi i przekazania akt sprawy mógł ją uwzględnić w całości na mocy art. 38 ust. 2 ustawy o NSA tylko w tym zakresie, w jakim mógł to uczynić Sąd. Sposoby rozstrzygnięć Sądu w przypadku uwzględnienia skargi wskazane były w przepisie art. 22 ustawy o NSA, a wśród nich nie ma rozstrzygnięcia pozwalającego na uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Skład orzekający
Wiesław Czerwiński
przewodniczący sprawozdawca
Elżbieta Piechowiak
sędzia
Mirella Łent
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących samokontroli organów administracji publicznej oraz zakresu ich kompetencji przy rozpatrywaniu skarg na własne decyzje."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy przepisów obowiązujących do końca 2003 roku (ustawa o NSA), ale zasady dotyczące prawidłowego stosowania przepisów procesowych przez organy pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje istotne błędy proceduralne popełniane przez organy administracji w zakresie samokontroli, co jest ważne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Organ administracji nie mógł uchylić własnej decyzji – błąd proceduralny, który uchylił wyrok sądu.”
Dane finansowe
WPS: 50 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Bd 3238/03 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2004-03-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-11-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Elżbieta Piechowiak Mirella Łent Wiesław Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Powołane przepisy Dz.U. 1995 nr 74 poz 368 art. 38 ust. 2 Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 50 zł (pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] nr [...], w związku ze złożoną skargą przez Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zjazdu z drogi krajowej nr [...] – ulicy [...] do stacji paliw zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w O. gm. S., na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzekło uznać skargę Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego M. S. za zasadną, uchylić własną decyzję z [...] nr [...], uchylić decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] zn. [...] i przekazać całość akt sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano m.in., że wnioskiem z dnia 14.10.2002 r. M. S. wystąpił do Prezydenta Miasta B. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy zjazdu z drogi krajowej nr [...] – ul. [...] do zrealizowanej stacji paliw na działce nr [...] w O. gm. S. Wniosek jego został załatwiony negatywnie wskazanymi wyżej decyzjami, także w administracyjnym toku instancji. Rozpatrując w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało ją za zasadną. Wskazano, że za uzasadniony należy przyjąć zarzut skarżącego, że skoro w oparciu o stosowne opinie organów i na podstawie prawomocnych decyzji wybudowano stację paliw płynnych wraz z zapleczem technicznym, wydano pozwolenie na użytkowanie obiektów, to niewątpliwie decyzja Prezydenta Miasta B. odmawiająca ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zjazdu budzić może wątpliwości dla strony. Wójt Gminy S. ustalając w decyzji z dnia [...] warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw płynnych zobowiązał bowiem skarżącego do wybudowania jedynie dwóch wjazdów na działkę nr [...] w O., co pozostaje w sprzeczności z decyzją Prezydenta Miasta B. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien ustosunkować się do postanowienia Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] zn. [...], które zdaniem skarżącego nie pozostaje w zgodzie z postanowieniem tego organu z dnia [...] zn. [...]. W skardze na powyższą decyzję M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, względnie stwierdzenie jej niezgodności z prawem. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło decyzję kasacyjną, a nie merytoryczną, jak tego wymaga art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Niezależnie od powyższego SKO nie ustaliło w pełni i poprawnie stanu faktycznego. Prawomocną decyzję nr [...] Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] SKO określiło jako postanowienie. Organy Gminy S. i B. współpracowały zgodnie na etapie planowania zamierzonej inwestycji w 2001 r. Decyzja nr [...] Prezydenta Miasta B. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną. Zaskarżona decyzja została oparta na przepisie art. 38 § 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Przepis ten dotyczy tzw. samokontroli. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, mógł uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy (od 01.01.2004 r. do dnia rozpoczęcia rozprawy). Rację ma skarżący wskazując, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło decyzję kasacyjną, a nie merytoryczną. Stosownie do procedury obowiązującej do końca 2003 r. skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu, co miało m.in. ten skutek, że powodowało "zawiśnięcie sprawy". Gospodarzem sprawy był Sąd, z czego wyprowadzono wniosek, że organ, któremu przekazano skargę celem udzielenia na nią odpowiedzi i przekazania akt sprawy mógł ją uwzględnić w całości na mocy art. 38 ust. 2 ustawy o NSA tylko w tym zakresie, w jakim mógł to uczynić Sąd. Sposoby rozstrzygnięć Sądu w przypadku uwzględnienia skargi wskazane były w przepisie art. 22 ustawy o NSA, a wśród nich nie ma rozstrzygnięcia pozwalającego na uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia narusza przepis art. 38 ust. 2 cyt. ustawy o NSA. Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) postąpienie jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI