SA/Bd 2905/03

SA/Bd 2905/03 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz /sprawozdawca/
Elżbieta Piechowiak
Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący/
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 58
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu
Uzasadnienie
SA/Bd 2905/03
UZASADNIENIE
I. P. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. nr [...] z dnia [...] w sprawie przyznania zasiłku stałego w wysokości [...] zł miesięcznie od 1 czerwca 2003r. do 30 czerwca 2004r. i składki zdrowotnej w wysokości 8% od kwoty zasiłku na czas trwania świadczenia.
W uzasadnieniu skargi podała, że powodem nie zachowania 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. był bardzo zły stan jej zdrowia, spowodowany oskrzelowym zapaleniem płuca prawego. Powyższe udokumentowała zaświadczeniem lekarskim, z którego wynika, że choroba trwała przez okres od 27 czerwca do 11 lipca 2003r.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca decyzję organu I instancji odebrała w dniu 26 czerwca 2003r. Następnie rozpoczęła okres choroby, który trwał jak wyżej podano do 11 lipca 2003r. W dniu 18 lipca 2003r. I. P. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i jednocześnie dopełniła czynności w złożeniu samego odwołania .
Organ II instancji zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na piśmiennictwo zawarte w komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego ( B.Adamiak, J. Borkowski, Wyd. BECK W-wa 1996r. str.295). W ocenie organu zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanej w uchybieniu terminu. Nie wyklucza ono bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Organ nie uznał jako przeszkody nie do przezwyciężenia, choroby na którą cierpiała skarżąca, ponieważ w jego ocenie zamieszkuje ona wspólnie z 15-letnią córką i 13–letnim synem, i mogła skorzystać z pośrednictwa domowników. Poza tym, organ nie aprobuje sporządzenia odwołania dopiero 18 lipca 2003r., skoro choroba zgodnie z zaświadczeniem lekarskim zakończyła się 11 lipca 2003r.
W skardze do Sąd I. P. nie zgodziła się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Uważa, że spełniła wszystkie przesłanki wynikające z art.58 k.p.a., aby organ przywrócił uchybiony termin do wniesienia odwołania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w udzielonej odpowiedzi na skargę podtrzymało dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
W myśl art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne.
W rozpatrywanej sprawie Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że sporządzenie odwołania w dniu 18 lipca 2003r. ( tj. w ostatnim dniu terminu na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania licząc od dnia 11 lipca 2003r, w którym to ustała przeszkoda na dokonanie czynności), miało jakikolwiek wpływ na przywrócenie tego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W § 2 przepisu zawarto normę, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Jak widać z treści przepisu ustawodawca nie określił terminu, w którym należy sporządzić odwołanie. Nakazał jedynie aby jednocześnie z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu została dopełniona czynność, dla której określony był termin.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca zdając sobie sprawę z tego, że uchybiła termin, złożyła do organu właściwego prośbę, jednocześnie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, gdyż w okresie od 27 czerwca 2003r do 11 lipca 2003r była chora.
Powyższe udokumentowała zaświadczeniem lekarskim, którego autentyczności organ nie podważył. Prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wniosła w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, a mianowicie zakończenia choroby. Jednocześnie z prośbą złożyła odwołanie.
Zdaniem Sądu w świetle powyższego stanu faktycznego, należy uznać, że skarżąca spełniła przesłanki zawarte w art.58 k.p.a. Jedynie pod ocenę pozostaje poddać jej zawinienie .
W ocenie Sądu, trudno jest przyznać rację organowi, że zaświadczenie lekarskie, nie stanowi okoliczności uzasadniającej brak winy po stronie skarżącej Również nie do przyjęcia są wywody odnośnie możliwości posłużenia się przez skarżącą niepełnoletnimi dziećmi. W rozpatrywanej sprawie organ miał obowiązek rozpatrzyć sprawę indywidualnie, a nie oprzeć się na trendach zawartych w piśmiennictwie. Przede wszystkim winien ocenić, czy choroba, którą była dotknięta skarżąca była na tyle mało uciążliwa, że nie stanowiła przeszkody do sporządzenia odwołania i jego wniesienia w terminie do organu.
Z treści art.134 § 1 w/cyt. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy.
Oceniając wyżej przytoczony stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. naruszyło przepis zawarty art. 58 k.p.a. poprzez błędną jego interpretację, co stanowi zgodnie z treścią art.145 § 1pkt1 lit a naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i tym samym czyni skargę zasadną.
Jednocześnie Sąd w wyroku stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270.)