SA/Bd 2467/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2004-01-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zezwolenie na sprzedaż alkoholuprawo administracyjnetytuł prawny do lokaluumowa użyczeniapostępowanie administracyjneWSASKOdziałalność gospodarcza

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o odmowie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, uznając umowę użyczenia lokalu za wystarczający tytuł prawny, mimo braku podpisu jednej ze stron.

Skarżący S.P. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy odmowę udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ administracji uznał, że przedłożona umowa użyczenia lokalu nie stanowi wystarczającego tytułu prawnego, ponieważ została podpisana tylko przez jedną stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił obie decyzje, stwierdzając, że fakt zawarcia umowy użyczenia jest oczywisty, a sposób jej dokumentowania ma znaczenie jedynie dowodowe.

Sprawa dotyczyła skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy B. odmawiającą zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Głównym powodem odmowy było uznanie przez organ administracji, że przedłożona przez skarżącego umowa użyczenia lokalu wraz z przyległym terenem nie stanowi wystarczającego tytułu prawnego do prowadzenia sprzedaży, ponieważ została podpisana tylko przez jedną stronę (skarżącego), a powinna być dwustronna. Właścicielką działki i kiosku była córka skarżącego, M.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 18 ust. 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, do wniosku o zezwolenie należy dołączyć dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu. Sąd uznał, że fakt zawarcia umowy użyczenia jest oczywisty, ponieważ żadna ze stron go nie kwestionuje. Zgodnie z art. 65 Kodeksu cywilnego, w umowach należy badać zgodny zamiar stron i cel umowy. Sąd stwierdził, że sposób dokumentowania umowy ma znaczenie dowodowe, a ewentualne wątpliwości co do dokumentacji mogą być uzupełnione w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądził koszty postępowania od organu i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, fakt zawarcia umowy użyczenia jest oczywisty, nawet jeśli dokumentacja jest wadliwa formalnie (np. podpisana tylko przez jedną stronę), a sposób dokumentowania ma znaczenie dowodowe.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe jest istnienie zgodnego zamiaru stron i celu umowy, a nie tylko formalna poprawność dokumentu. Skoro strony nie kwestionują zawarcia umowy, należy ją uznać za skuteczną, a ewentualne braki w dokumentacji mogą być uzupełnione.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (4)

Główne

u.w.t.p.a. art. 18 § ust. 6

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy dołączyć dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w przypadku uwzględnienia skargi.

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.

Pomocnicze

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

W umowach należy badać zgodny zamiar stron i cel umowy, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa użyczenia, mimo wadliwej dokumentacji (jednostronny podpis), stanowi wystarczający tytuł prawny do lokalu, ponieważ zgodny zamiar stron i cel umowy są jasne.

Odrzucone argumenty

Umowa użyczenia, podpisana tylko przez jedną stronę, nie jest wystarczającym tytułem prawnym do lokalu.

Godne uwagi sformułowania

Sposób dokumentowania zawarcia umowy ma znaczenie jedynie dowodowe. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi jednak taka potrzeba [badania zgodnego zamiaru stron na podstawie różnych okoliczności], oświadczenie woli jest jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości.

Skład orzekający

Wiesław Czerwiński

przewodniczący sprawozdawca

Grażyna Malinowska-Wasik

członek

Mirella Łent

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych dotyczących tytułu prawnego do lokalu w postępowaniach o wydanie zezwoleń, zwłaszcza w kontekście umów użyczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podpisu jednej ze stron umowy użyczenia i skupia się na ocenie dowodowej zamiaru stron.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może interpretować przepisy proceduralne i dowodowe w sposób korzystny dla strony, gdy intencja umowy jest jasna, mimo formalnych braków.

Wystarczy jeden podpis? Sąd administracyjny uznał umowę użyczenia za ważną mimo formalnych braków.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Bd 2467/03 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-01-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grażyna Malinowska-Wasik
Mirella Łent
Wiesław Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
604  Działalność gospodarcza, w tym z udziałem  podmiotów zagranicznych
Hasła tematyczne
Działalność gospodarcza
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 1982 nr 35 poz 230
art. 11 1
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie przy udziale ---- sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. z dnia (...) nr (...), 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego 20 zł (dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia (...) nr (...), po rozpoznaniu odwołania S.P., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z (...) nr (...) w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa i o zawartości od 4,5% do 18% zawartości alkoholu. W uzasadnieniu wskazano, że Wójt Gminy B. odmówił skarżącemu wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w wymienionych dwóch zakresach w kiosku handlowym zlokalizowanym na działce oznaczonej numerem (...) w miejscowości G. Do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych skarżący dołączył pismo, które nazwał umową użyczenia lokalu wraz z przyległym terenem działki (...) w G. W ocenie organu nie jest to dokument wystarczający do wykazania, że skarżący legitymuje się tytułem prawnym do lokalu, w którym planowana jest sprzedaż napojów alkoholowych. W stosunku do przedmiotowego budynku została wydana decyzja o rozbiórce, gdyż budynek został wzniesiony bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Z akt sprawy wynika, że sporna działka jest własnością M.P., córki skarżącego. W aktach sprawy znajdują się dwa dokumenty zatytułowane "umowa" z różnych dat – jeden z dnia 28.4.2003 r., drugi z dnia 23.4.2003 r. Z treści tych dokumentów wynika, że właścicielka działki nr (...) położonej w miejscowości G. użycza w/w działkę wraz z kioskiem handlowym swemu ojcu, czyli skarżącemu S.P.. W przypadku użyczenia – zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego – właściwą formą jego dokonania jest umowa jako akt dwustronnie zobowiązujący, podpisany przez obydwie strony umowy, czyli użyczającego i biorącego w użyczenie.
Natomiast dokumenty znajdujące się w aktach sprawy zostały podpisane tylko przez jedną stronę. Umowa użyczenia jest czynnością dwustronną, nakładającą na obydwie strony umowy określone prawa i obowiązki. Tym samym trudno uznać dokument znajdujący się w aktach sprawy za taką umowę i jednocześnie za wystarczający tytuł prawny do lokalu, w którym planowana była sprzedaż napojów alkoholowych.
W skardze na powyższą decyzję S.P. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż piwa i wina. W sezonie, wraz z żoną, która jest na rencie, chce prowadzić sklepik i dorobić na życie. Skarżący wskazał na wypowiedzi Wójta związane z odmową wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Działka jest ogrodzona i utrzymana w czystości. Poprzednio skarżący prowadził sprzedaż alkoholu w K. Wniósł także o zadośćuczynienie w kwocie 10.000 zł od Wójta Gminy B.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 18 ust. 6 ustawy z dnia 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć m.in. dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych. Zagadnieniem spornym w sprawie jest ocena, czy umowa użyczenia została zawarta i czy jest to dokument świadczący o zawarciu tej umowy, inaczej mówiąc, czy jednostronne oświadczenie woli o użyczeniu lokalu jest tytułem prawnym.
W ocenie Sądu decydujące znaczenie ma fakt, czy taka umowa użyczenia została zawarta. Żadna ze stron tej umowy nie kwestionuje że została ona zawarta. Mamy zatem do czynienia z czynnością prawną, w skład której wchodzą oświadczenia woli 2 osób. Zgodnie z art. 65 Kodeksu cywilnego w umowach należy badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy. Rekonstrukcja zamiaru i celu umowy następuje na podstawie różnych obiektywnych okoliczności. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi jednak taka potrzeba. Oświadczenie woli jest jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości. Sposób dokumentowania zawarcia umowy ma znaczenie jedynie dowodowe. Dlatego też w ocenie Sądu fakt zawarcia umowy użyczenia jest oczywisty, a jej dokumentacja może być uzupełniona w trakcie postępowania administracyjnego, o ile budzi wątpliwości organu orzekającego.
Z oczywistych względów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o zasądzenie żądanego zadośćuczynienia. Sprawa ta nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w razie uwzględnienia skargi, Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Z tych względów w wyroku należało orzec w tym zakresie.
Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI