SA/Bd 2313/03

SA/Bd 2313/03 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-03-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /przewodniczący/
Grażyna Malinowska-Wasik /sprawozdawca/
Ireneusz Fornalik
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, 80, 107 par. 3 w zw. z art. 140
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępownaia administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. S. na decyzję K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. z siedzibą w S. wstrzymał na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) prowadzone z odstępstwem od pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu roboty budowlane przy rozbudowie pawilonu handlowego na usytuowanej na skarpie przylegającej do rzeki S. działce nr [...] przy ul. [...] w N.. Wymienione odstępstwa polegały na podwyższeniu i poszerzeniu skarpy w kierunku koryta rzeki, przesunięciu w tymże kierunku o 1,60 m i 0,30 m w stosunku do zatwierdzonego projektu dwóch narożników rozbudowywanego obiektu oraz zmianie wymiarów dwóch otworów drzwiowych i okna na okno z drzwiami.
Następnie decyzją z dnia [...] wydaną na mocy art. 51 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorowi R. B. wykonanie czynności mających na celu doprowadzenia prowadzonych robót do stanu zgodnego z prawem, w tym zagospodarowanie skarpy wzdłuż koryta rzeki S. zgodnie z zatwierdzonym projektem zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykonanie robót zabezpieczających zbocze skarpy przed możliwością osunięcia się gruntu w kierunku koryta rzeki.
W wyniku odwołania wniesionego przez współwłaściciela położonej po przeciwnej stronie rzeki nieruchomości, a także figurującego w księdze wieczystej nr [...] jako współwłaściciel części cieku wodnego S. B.S. K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił w dniu [...] powyższą decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadmienić należy, iż z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego przekazującego odwołanie organowi II instancji wynikało, że w następstwie nadłożenia ziemi z wykopów inwestor nie tylko zmienił wysokość skarpy, lecz również jej nachylenie w stosunku do rzeki, zaś w dniu 9 września 2002 r., tj. jeszcze przed rozpatrzeniem odwołania R. B. powiadomił organ I instancji o wykonaniu jego nieostatecznej decyzji z dnia [...], w tym m.in. usunięciu ze skarpy ziemi naniesionej z wykopu, lecz fakt ten nie znalazł odzwierciedlenia w protokole z przeprowadzonych przez organ nadzoru budowlanego w dniu 12 grudnia 2002 r. oględzin terenu budowy i skarpy (stwierdzono w nim tylko, że skarpa została wyrównana).
Nową decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał R. B. do: wykonania geodezyjnej inwentaryzacji wysokości i szerokości skarpy wzdłuż strugi S. z porównaniem rzędnych wysokościowych i granic z okresu poprzedzającego wydanie pozwolenia na rozbudowę z rzędnymi aktualnie istniejącymi, wznowienia znaków granicznych celem ustalenia przebiegu od strony strugi granic należącej do niego działki nr [...], opracowania projektu zabezpieczenia zbocza skarpy przed możliwością osuwania się gruntu do koryta rzeki, opracowania projektu zastępczego uwzględniającego wprowadzone zmiany wraz z niezbędnymi uzgodnieniami i opiniami jednostek, które uzgadniały projekt podstawowy oraz opinią powiatowego inspektora sanitarnego, a nadto określenia w sposób jednoznaczny sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu realizowanej rozbudowy, zakreślając termin wykonania wymienionych czynności do dnia 31 maja 2003 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji B. S. podniósł zarzuty nie nakazania inwestorowi doprowadzenia biegu rzeki S. do stanu pierwotnego (szczególnie od strony zachodniej) oraz nie rozwiązania problemu odprowadzania ścieków.
Decyzją z dnia [...] nr [...] K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wydłużając jedynie termin wykonania nałożonych obowiązków do dnia 15 lipca 2003 r.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, iż odwołanie w niczym nie podważyło merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a żądanie od zobowiązanego przedstawienia określonych dokumentów ma na celu doprowadzenie realizowanej rozbudowy pawilonu handlowego do stanu zgodnego z prawem. Sprawa zaś odprowadzania ścieków z istniejącego szamba, jako nie mająca bezpośredniego związku z rozbudową pawilonu, winna być rozpatrzona przez organ nadzoru budowlanego w odrębnym postępowaniu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 5 lipca 2003 r. B. S. zarzucił K.-P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnienie wszystkich wątpliwości w sprawie, a w piśmie z dnia 22 lipca 2003 r. uzupełniającym skargę podniósł, iż wydane decyzje nie doprowadzą koryta rzeki do stanu poprzedzającego zasypanie niszy przez inwestora, który przy zasypywaniu tejże niszy samowolnie podwyższył i poszerzył teren kosztem koryta rzeki objętego księgą wieczystą nr [...], a nadto nie rozpatrzono sprawy położenia szamba.
W odpowiedzi na skargę K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz fakt, iż skarżący nie podniósł nowych okoliczności i zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z uwagi na nie zakończenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do dnia 31 grudnia 2003 r., stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), skarga podlegała rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa.
Organ odwoławczy rozpoznaje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpoznać wszystkie żądania, wnioski i zarzuty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Dotyczy to m.in. zarzutów i żądań zawartych w złożonym przez stronę odwołaniu.
Tymczasem K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przed wydaniem decyzji nie rozważył zasadniczej, poruszonej w odwołaniu kwestii: dotyczącej ewentualnej zmiany linii brzegowej rzeki S. na skutek prowadzonych w trakcie realizacji inwestycji robót ziemnych, która to kwestia wynika z zawartego w odwołaniu zarzutu, iż organ I instancji nie nakazał R. B. doprowadzenia brzegu rzeki do stanu pierwotnego. W konsekwencji organ II instancji nie ustosunkował się do tego problemu w uzasadnieniu decyzji, jakkolwiek w istocie dotyczył on ewentualnego naruszenia przebiegającej wzdłuż rzeki od strony skarpy granicy należącej do B. S. nieruchomości obejmującej jak wynika z załączonych do akt pisma Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w N. z dnia 14 maja 2003 r. oraz odpisów z księgi wieczystej nr [...], między innymi część cieku wodnego tejże rzeki.
Zauważyć należy, że wprawdzie jednym z nałożonych decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] na inwestora obowiązków było dostarczenie geodezyjnej inwentaryzacji wysokości i szerokości skarpy wzdłuż strugi S., wg stanu sprzed i po wydaniu pozwolenia na budowę, jednakże nie określono jednocześnie działań, jakie winny być przez inwestora podjęte na podstawie dokonanych w wyniku tejże inwentaryzacji ustaleń.
Przeprowadzony na rozprawie przez Sąd dowód ze znajdującej się w aktach administracyjnych przedłożonej przez R. B. już po wydaniu zaskarżonej decyzji wymienionej wyżej inwentaryzacji w postaci mapy sytuacyjno-wysokościowej terenów inwestycji i przyległego, zdaje się zaś potwierdzać trafność podniesionego w tym przedmiocie zarówno w odwołaniu, jak i skardze zarzutu.
Pominięcie przy rozpatrywaniu przez organ II instancji odwołania problemu związanego ze zmianą linii brzegowej rzeki, spowodowaną niwelowaniem przez inwestora skarpy, skutkujące naruszeniem art. 7, 80 oraz 107 § 3 w związku z art. 140 kpa, stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), bowiem uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, będąca przedmiotem zarzutów strony kwestia linii brzegowej rzeki winna być wszechstronnie przeanalizowana, co pozwoli na podjęcie trafnej decyzji administracyjnej co do potrzeby nałożenia na inwestora dodatkowego obowiązku polegającego na doprowadzeniu tejże linii brzegowej do stanu poprzedzającego rozpoczęcie przez niego rozbudowy pawilonu handlowego. W razie zakończenia robót budowlanych będzie miał w sprawie zastosowanie przepis art. 51 ust. 4 prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego konieczności rozpatrzenia w niniejszym postępowaniu sprawy położenia szamba, które zostało wybudowane przed nabyciem działki [...] przez R. B. przez ówczesnego dysponenta jej terenu.
G. Malinowska-Wasik E. Piechowiak I. Fornalik