Orzeczenie · 2026-06-24

P 14/21

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2026-06-24
tkKarneprawo karne wykonawczeWysokakonstytucyjny
Trybunał KonstytucyjnyKodeks karny wykonawczyustawa nowelizującazasada równościretroaktywnośćlex severior retro non agitpytanie prawnepostępowanie wykonawcze

Pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego dotyczyło zgodności z Konstytucją art. 8 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, który nakazywał stosowanie jej przepisów do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W praktyce oznaczało to brak możliwości zastosowania wobec skazanego uchylonego tą ustawą art. 152 Kodeksu karnego wykonawczego, który przewidywał warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w Lublinie wskazał, że przepis ten prowadzi do niezasadnego różnicowania podmiotów znajdujących się w jednakowej sytuacji faktycznej i prawnej, naruszając tym samym zasadę równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji). Ponadto, sąd zwrócił uwagę na naruszenie gwarancji z art. 42 ust. 1 Konstytucji, dotyczącej zakazu retroaktywnego stosowania surowszych przepisów prawa karnego. Trybunał Konstytucyjny, po analizie stanowisk uczestników postępowania, uznał, że art. 8 ustawy nowelizującej w kwestionowanym zakresie jest niezgodny zarówno z art. 32 ust. 1, jak i z art. 42 ust. 1 Konstytucji. Stwierdzono, że przepis ten tworzy nieuzasadnione różnice w traktowaniu skazanych, zależne od momentu rozpoznania ich wniosków, co narusza zasadę równości. Jednocześnie, Trybunał potwierdził, że uchylenie art. 152 k.k.w. i zastosowanie go wstecz, w sposób niekorzystny dla skazanego, narusza konstytucyjną zasadę nullum crimen, nulla poena sine lege praevia. W pozostałym zakresie postępowanie zostało umorzone. Wyrok ten umożliwia sądowi pytającemu rozpoznanie wniosku skazanego zgodnie z treścią art. 152 k.k.w. oraz otwiera możliwość wznowienia postępowań dla innych skazanych, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja zasady równości wobec prawa oraz zakazu retroaktywnego stosowania niekorzystnych przepisów prawa karnego w kontekście zmian legislacyjnych dotyczących postępowania wykonawczego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji intertemporalnej związanej z nowelizacją Kodeksu karnego wykonawczego i nie ma bezpośredniego zastosowania do innych zmian prawnych bez analizy ich specyfiki.

Zagadnienia prawne (1)

Czy art. 8 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania karnego, w zakresie, w jakim do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie nakazuje stosować jej przepisy, co oznacza brak możliwości zastosowania wobec skazanego uchylonego tą ustawą art. 152 Kodeksu karnego wykonawczego, jest zgodny z art. 32 ust. 1 (zasada równości) w związku z art. 2 (demokratyczne państwo prawne), art. 42 ust. 1 (zakaz retroaktywności prawa karnego) i art. 45 ust. 1 (prawo do sądu) Konstytucji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Art. 8 ustawy nowelizującej w kwestionowanym zakresie jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 1 Konstytucji. W pozostałym zakresie (art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji) postępowanie zostało umorzone z powodu niedopuszczalności wydania wyroku.

Uzasadnienie

Przepis nowelizujący, stosując wstecz swoje regulacje, prowadzi do niezasadnego różnicowania skazanych znajdujących się w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, naruszając zasadę równości. Ponadto, wsteczne stosowanie niekorzystnych przepisów prawa karnego narusza konstytucyjną zasadę nullum crimen, nulla poena sine lege praevia.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Art. 8 ustawy nowelizującej w zakresie, w jakim do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie nakazuje stosować jej przepisy, co oznacza brak możliwości zastosowania wobec skazanego uchylonego tą ustawą art. 152 k.k.w., jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Strona wygrywająca
Sąd pytający (w zakresie stwierdzenia niezgodności)

Strony

NazwaTypRola
Sąd Apelacyjny w Lublinieorgan_państwowysąd pytający
Rzecznik Praw Obywatelskichorgan_państwowyuczestnik postępowania
Marszałek Sejmuorgan_państwowyuczestnik postępowania
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik postępowania
skazanyosoba_fizycznaskazany

Przepisy (11)

Główne

ustawa nowelizująca art. 8

Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw

Nakazuje stosowanie przepisów ustawy nowelizującej (w tym Kodeksu karnego wykonawczego) do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, co w praktyce uniemożliwiło stosowanie uchylonego art. 152 k.k.w.

k.k.w. art. 152

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy

Przepis uchylony przez ustawę nowelizującą, regulujący instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w postępowaniu wykonawczym.

Konstytucja art. 32 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada równości wobec prawa; naruszona przez nierówne traktowanie skazanych w zależności od daty rozpoznania wniosku o zawieszenie kary.

Konstytucja art. 42 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zakaz retroaktywnego stosowania niekorzystnych przepisów prawa karnego; naruszony przez wsteczne wyłączenie stosowania art. 152 k.k.w.

Pomocnicze

u.o.t.p.TK art. 92 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

Umożliwia rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, gdy pisemne stanowiska uczestników i dowody są wystarczające do wydania orzeczenia.

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawnego; wskazana jako wzorzec kontroli, ale nieuzasadniona wystarczająco przez sąd pytający.

Konstytucja art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do sądu; wskazane jako wzorzec kontroli, ale nieuzasadnione wystarczająco przez sąd pytający.

k.k. art. 4 § § 1

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

Reguluje intertemporalne stosowanie przepisów prawa karnego, w tym zasadę lex mitior retro agit.

k.k. art. 69

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

Przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary.

k.k. art. 297 § § 1

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa oszustwa.

u.o.r. art. 77 § pkt 1

Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

Przepis dotyczący odpowiedzialności za naruszenie przepisów o rachunkowości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepis nowelizujący, stosując wstecz swoje regulacje, prowadzi do niezasadnego różnicowania skazanych znajdujących się w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, naruszając zasadę równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji). • Wsteczne stosowanie niekorzystnych przepisów prawa karnego narusza konstytucyjną zasadę nullum crimen, nulla poena sine lege praevia (art. 42 ust. 1 Konstytucji).

Odrzucone argumenty

Argumenty Sejmu o tym, że art. 8 ustawy nowelizującej jest przepisem szczególnym wobec art. 4 § 1 k.k. i że moment wszczęcia postępowania wykonawczego, a nie popełnienia czynu, jest cechą relewantną. • Argumenty Prokuratora Generalnego o braku funkcjonalnej przesłanki pytania prawnego i abstrakcyjnym charakterze problemu. • Argumenty Sejmu i Prokuratora Generalnego o braku wystarczającego uzasadnienia zarzutów niezgodności z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Godne uwagi sformułowania

„kreowanie w tym celu nierówności przez retroaktywne wyłączenie stosowania normy prawnej obowiązującej w dniu złożenia wniosku jest – zdaniem Trybunału – niedopuszczalne.” • „Dwóch osadzonych, którzy złożyli wniosek w jednym terminie, mogło otrzymać zupełnie inne rozstrzygnięcie zależnie od tego, w jakim tempie wniosek ten został rozpoznany przez sąd i czy nastąpiło to przed wejściem, czy po wejściu w życie art. 8 ustawy nowelizującej.” • „Niewątpliwie zmiana ta była niekorzystna dla osadzonych, którzy taki wniosek złożyli i oczekiwali na jego rozpoznanie.” • „Niestosowanie zasady lex severior retro non agit prowadziłoby właśnie do takich rezultatów.”

Skład orzekający

Stanisław Piotrowicz

przewodniczący

Justyn Piskorski

sprawozdawca

Bartłomiej Sochański

członek

Jakub Stelina

członek

Rafał Wojciechowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady równości wobec prawa oraz zakazu retroaktywnego stosowania niekorzystnych przepisów prawa karnego w kontekście zmian legislacyjnych dotyczących postępowania wykonawczego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji intertemporalnej związanej z nowelizacją Kodeksu karnego wykonawczego i nie ma bezpośredniego zastosowania do innych zmian prawnych bez analizy ich specyfiki.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych zasad konstytucyjnych (równość, prawo karne) i pokazuje, jak zmiany legislacyjne mogą wpływać na sytuację prawną obywateli, nawet po złożeniu wniosków w sądzie.

Zmiana prawa po złożeniu wniosku: Trybunał Konstytucyjny chroni skazanych przed niekorzystną retroaktywnością.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst