OZ 968/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie skarżących na odmowę zmiany zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uznając, że nie posiadają oni wspólnych praw i obowiązków, mimo że ich działki znajdują się na tym samym obszarze objętym rozporządzeniem.
Skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie WSA odmawiające zmiany wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na rozporządzenie Wojewody. Argumentowali, że skoro ich skargi dotyczą tego samego aktu i opierają się na tej samej podstawie, powinni uiścić jedną opłatę. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżący nie posiadają wspólnych praw i obowiązków, ponieważ są właścicielami różnych działek, a podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej nie jest tożsame ze wspólnym tytułem prawnym.
Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez grupę skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Warszawie, które odmówiło zmiany wcześniejszego zarządzenia o wezwaniu każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu od skargi na rozporządzenie Wojewody W. z dnia 29 sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu. Skarżący argumentowali, że zgodnie z art. 214 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeśli ich uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, powinni uiścić jedną opłatę. W odpowiedzi Przewodniczący WSA podniósł, że dopuszczalność skargi wymaga wykazania przez każdego ze skarżących indywidualnie naruszenia jego własnego interesu prawnego lub uprawnienia, co uzasadnia obowiązek uiszczenia wpisu przez każdego z osobna. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że skarżący nie posiadają wspólnych praw i obowiązków. Sąd wskazał, że wspólne prawa i obowiązki istniałyby tylko wtedy, gdyby wynikały z tego samego tytułu prawnego, a posiadanie różnych działek na tym samym obszarze objętym rozporządzeniem, choć stanowi podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej, nie jest tożsame ze wspólnym tytułem prawnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne, nawet jeśli ich sytuacja faktyczna i prawna jest podobna, a działki znajdują się na tym samym obszarze objętym rozporządzeniem. Wspólne prawa i obowiązki istnieją tylko wtedy, gdy wynikają z tego samego tytułu prawnego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 214 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymaga, aby prawa i obowiązki skarżących wynikały z tego samego tytułu prawnego, aby można było mówić o wspólnych prawach i obowiązkach podlegających jednej opłacie. Posiadanie różnych działek, nawet na tym samym obszarze, nie spełnia tego kryterium.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_zażalenie
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 214 § par. 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wspólne prawa i obowiązki podlegają jednej opłacie, jeśli wynikają z tego samego tytułu prawnego. Podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej nie jest tożsame ze wspólnym tytułem prawnym.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § par. 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie posiadają wspólnych praw i obowiązków, ponieważ są właścicielami różnych działek i nie są one przedmiotem współwłasności.
Odrzucone argumenty
Skargi dotyczą tego samego aktu i opierają się na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, co uzasadnia uiszczenie jednej opłaty.
Godne uwagi sformułowania
Prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne, skoro skarżący są właścicielami różnych działek położonych jedynie na obszarze objętym zaskarżonym rozporządzeniem Wojewody i nie są one przedmiotem współwłasności wszystkich skarżących. Wspólne prawa i obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego, a czym innym jest podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej skarżących.
Skład orzekający
Zygmunt Niewiadomski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 214 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kontekście wspólnych praw i obowiązków skarżących oraz obowiązku uiszczania opłat sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący posiadają różne nieruchomości na obszarze objętym rozporządzeniem, a nie sytuacje współwłasności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z opłatami sądowymi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Dane finansowe
WPS: 300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOZ 968/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-01-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-21 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zygmunt Niewiadomski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6134 Obszary ograniczonego użytkowania Hasła tematyczne Ochrona środowiska Sygn. powiązane IV SA/Wa 526/04 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2005-05-18 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270 art. 214 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tezy Prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne, skoro skarżący są właścicielami różnych działek położonych jedynie na obszarze objętym zaskarżonym rozporządzeniem Wojewody i nie są one przedmiotem współwłasności wszystkich skarżących /art. 214 par. 2 zdanie 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Wspólne prawa i obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego, a czym innym jest podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej skarżących. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Małgorzaty N., Anny N.-N., Tadeusza K., Barbary G.-K., Artura G., Artura J., Jolanty J., Haliny D., Teodory B., Oliwii D.-K., Jerzego K., Pawła O., Ryszarda O., Barbary O.-M., Magdaleny M. i Macieja M. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2004 r. IV SA/Wa 526/04 o odmowie zmiany zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi ww. na rozporządzenie Wojewody W. z dnia 29 sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa warszawskiego /Dz.Urz. Woj. Warszawskiego nr 43 poz. 149/ postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2004r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu w wysokości 300 zł. Pismem z dnia 3 sierpnia 2004 r. skarżący, z wyłączeniem Agnieszki D.-B., która uiściła wpis, wnieśli o zmianę tego zarządzenia, podnosząc, że złożone skargi dotyczą tego samego aktu i opierają się na tej samej podstawie faktycznej i prawnej. W odpowiedzi Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydał zarządzenie odmowne wobec żądania skarżących. W uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczący podniósł, iż w niniejszej sprawie dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego uwarunkowana jest wykazaniem przez każdego ze skarżących indywidualnie, że zaskarżone rozporządzenie Wojewody W. z dnia 29 sierpnia 1997 r. narusza jego własny interes prawny lub uprawnienie. Przemawia to za obowiązkiem uiszczenia wpisu przez każdego ze skarżących z osobna. Na powyższe zarządzenie złożyli zażalenie skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono że nie uwzględnia ono treści art. 214 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ Zgodnie z tym przepisem pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie ma bowiem zastosowanie regulacja zawarta w zdaniu drugim wskazanego przez skarżących art. 214 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prawa i obowiązki skarżących nie są bowiem wspólne, co wynika z treści samego zażalenia, skoro skarżący są właścicielami różnych działek położonych jedynie na obszarze objętym zaskarżonym rozporządzeniem Wojewody W. i nie są one przedmiotem współwłasności wszystkich skarżących. Wspólne prawa i obowiązki byłyby jedynie wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego, a czym innym jest podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej skarżących, jakie ma miejsce w niniejszej sprawie. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI