OZ 944/04

OZ 944/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-01-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA J. P.Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt II SA/Bk 276/04 o oddaleniu wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 29 marca 2004 r., nr S-KO.0053-196/04 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
OZ 944/04
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 2 września 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 276/04 oddalił wniosek J. M. o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że stosownie do art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane stronie, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych koszów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Ponieważ oświadczenie strony zawarte we wniosku o ustanowienie adwokata okazało się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, WSA na zasadzie art. 255 p.s.a. wezwał J. M. do złożenia stosownego oświadczenia oraz określonych dokumentów w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. W wezwaniu z 12 sierpnia 2004 r. dokładnie sprecyzowano, o jakie oświadczenia i dokumenty chodzi oraz pouczono stronę, że niezłożenie ich we wskazanym terminie może spowodować oddalenie wniosku. W piśmie z 18 sierpnia 2004 r. strona jedynie częściowo zastosowała się do wezwania Sądu przez co nie można było ocenić jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych, a co za tym idzie, czy spełnia ona przesłanki udzielenia jej prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 par. 1 pkt 2 p.s.a.).
W zażaleniu na to postanowienie J. M. wniósł o jego uchylenie podnosząc, ze jest zwolniony od kosztów postępowania z mocy art. 239 p.s.a., a na mocy art. 262 tej ustawy przysługuje mu prawo do otrzymania zastępstwa prawnego z mocy prawa. Zarzucił też WSA w Białymstoku, że zażądał od niego oświadczeń, których obowiązek udzielenia nie wynika z żadnych przepisów prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Na wstępie należy podkreślić, że art. 262 p.s.a. nie przyznaje podmiotom zwolnionym od kosztów sądowych z mocy art. 239 prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego z mocy samego prawa, lecz jedynie stanowi, że osoby te są uprawnione do ubiegania się o prawo pomocy w tym zakresie na zasadach określonych w przepisach zawartych Dziale V, Rozdział 3, Oddział 2 p.s.a.
Trafnie Sąd I instancji zinterpretował przepis art. 246 par. 1 pkt 2 p.s.a. Zawarte w tym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na ubiegającym się o ustanowienie adwokata spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Orzeczenie sądu w tej kwestii zależy zatem od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Skoro J. M. nie wykazał – ani w złożonym przez siebie wniosku o udzielenie prawa pomocy, ani też w odpowiedzi na wezwanie Sądu -, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, to jego wniosek o ustanowienie adwokata należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.