OZ 183/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odmowie ustanowienia adwokata z urzędu, uznając, że brak celowości ustanowienia adwokata nie jest przesłanką odmowy, jeśli strona spełnia warunki do przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił ustanowienia adwokata z urzędu, mimo że skarżący wykazał brak środków na pokrycie kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne, uchylając postanowienie WSA. Sąd podkreślił, że brak celowości ustanowienia adwokata nie jest przesłanką odmowy, jeśli strona spełnia warunki do przyznania prawa pomocy, a jedyną przesłanką negatywną jest oczywista bezzasadność skargi.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które przyznało skarżącemu prawo pomocy i zwolniło go z kosztów sądowych, ale jednocześnie oddaliło wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Sąd niższej instancji uzasadnił odmowę brakiem wykazania przez skarżącego celowości ustanowienia adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, uznał zażalenie za zasadne. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w pełnym zakresie przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Natomiast art. 247 tej ustawy stanowi, że prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. NSA podkreślił, że jeśli sąd stwierdzi, iż strona spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1, a nie powołuje się na przesłankę z art. 247, to odmowa uwzględnienia wniosku z powodu braku celowości ustanowienia adwokata, która nie jest wymieniona w ustawie jako przesłanka odmowy, jest nieprawidłowa. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, brak celowości ustanowienia adwokata nie jest przesłanką odmowy przyznania prawa pomocy, jeśli strona spełnia warunki do jego przyznania i skarga nie jest oczywiście bezzasadna.
Uzasadnienie
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia jedynie oczywistą bezzasadność skargi jako przesłankę odmowy przyznania prawa pomocy. Brak celowości ustanowienia adwokata nie jest wymieniony jako taka przesłanka.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 246 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy przyznaje się osobie fizycznej w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
p.p.s.a. art. 247 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W zw. z art. 197, stosowany do rozpoznania zażalenia.
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W zw. z art. 185, stosowany do rozpoznania zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak celowości ustanowienia adwokata nie jest przesłanką odmowy przyznania prawa pomocy, jeśli strona spełnia warunki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i skarga nie jest oczywiście bezzasadna.
Godne uwagi sformułowania
brak celowości ustanowienia adwokata nie stanowi natomiast przesłanki odmowy o udzielenie prawa pomocy prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności jej skargi
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, w szczególności przesłanek odmowy ustanowienia adwokata z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd niższej instancji błędnie stosuje przesłanki odmowy przyznania prawa pomocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania sądowego – prawa do obrony i pomocy prawnej dla osób niezamożnych. Interpretacja przepisów jest kluczowa dla praktyki prawniczej.
“Czy brak celowości ustanowienia adwokata może pozbawić Cię pomocy prawnej? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOZ 183/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2004-07-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane III SA/Po 48/04 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2006-05-30 Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270 art. 246 par. 1 pkt 1, art. 247 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tezy Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Brak celowości ustanowienia adwokata nie stanowi natomiast przesłanki odmowy o udzieleniu prawa pomocy w rozumieniu tej ustawy. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Kazimierza M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2004 r. III SA/Po 48/04 o oddaleniu wniosku o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Kazimierza M. na decyzję Wojewody W. z dnia 30 grudnia 2003 r. (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę WSA w Poznaniu celem ponownego rozpoznania Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy i zwolnił go z kosztów sądowych, oddalając jednocześnie wniosek o przyznanie adwokata z urzędu. Rozstrzygnięcie o nie uwzględnieniu wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu Sąd umotywował tym, że wprawdzie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, to jednak mając na uwadze, że prawo pomocy może być przyznane - art. 245 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak też że skarżący nie wykazał, iż przyznanie mu prawa do adwokata z urzędu jest celowe - orzekł o odmowie uwzględnienia wniosku w tym zakresie. Zażalenie od powyższego postanowienia w zakresie nie uwzględnienia wniosku o ustanowienie adwokata wniosła Hanna M.-W. /córka/ jako pełnomocnik skarżącego Kazimierza M. twierdząc, że ustanowienie adwokata w sprawie jest konieczne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest zasadne. Przepis art. 246 par. 1 pkt 1 ww. ustawy stwierdza, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W myśl art. 247 tej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Jeżeli więc Sąd stwierdza w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący spełnił przesłankę z art. 246 par. 1 pkt 1 bowiem "nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania" - jednak nie powołuje się na art. 247, lecz uznaje za okoliczność uzasadniającą odmowę załatwienia wniosku brak celowości ustanowienia adwokata, która to okoliczność w ustawie nie została wskazana jako przesłanka orzekania, należało uwzględnić zażalenie z mocy art. 185 w zw. z art. 197 ww. ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI