OZ 171/04

OZ 171/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2004-11-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Elżbieta Stebnicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Służba zdrowia
Sygn. powiązane
I SA 527/03 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-02-03
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone zażaleniem postanowienie Sądu
Przywrócono termin
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt I SA 527/03 o odmówieniu przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 527/03 oddalającego skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 lutego 2003 r. Nr [...] wydaną w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej uchyla zaskarżone postanowienie i przywraca J. W. termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 527/03
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2003 r. wydaną w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Następnie postanowieniem z dnia 16 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. W. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r., I SA 527/03. Sąd wskazał, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie J. W., który podniósł, iż na posiedzeniu sądowym nie dosłyszał lub źle usłyszał pouczenie o przysługującym mu prawie do wniesienia wniosku o pisemne uzasadnienie ogłoszonego wyroku i w konsekwencji złożył nieprecyzyjną prośbę o wydanie orzeczenia, a nie uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Naczelny Sąd Administracyjny nie kwestionuje przyjętego przez sąd kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu oraz określenia w doktrynie na czym polega to kryterium, szeroko podanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z powołaniem się na komentarz omawiającym to zagadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zwrócił jednak uwagi, że każda sprawa wymaga oddzielnego uzasadnienia co do oceny "miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy" W sprawie, która była przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny odmowy stwierdzenia choroby zawodowej – obustronnego odbiorczego ubytku słuchu J. W., stwierdzono u niego niedosłuch, jedynie nie została potwierdzona zawodowa etiologia niedosłuchu. Skarżący w swoim wniosku z 5 lutego 2004 r. wnosił o przesłanie mu wydanego orzeczenia. W dniu 26 lutego 2004 r. dokonał wpłaty 100 zł z tytułu sporządzenia uzasadnienia. W piśmie procesowym w którym zawarty jest wniosek o przywrócenie terminu, skarżący podał, że "nie był świadomy, że należało zaznaczyć iż chodzi o uzasadnienie wyroku i napisał o wydanie orzeczenia". Prawidłowe pouczenie przewodniczącego o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia mogło zostać niezrozumiałe przez skarżącego skoro ma on obustronny odbiorczy ubytek słuchu. Udzielenie zatem wskazówek co do czynności procesowych wymagało ze strony sadu wyjątkowego podejścia w stosunku do skarżącego. Skarżący nie dosłyszał lub źle zrozumiał pouczenie i dlatego napisał o wydanie orzeczenia. Trudno skarżącemu zatem zarzucić, aby nie dbał o swoje interesy skoro żądał on wydania orzeczenia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.