OW 39/04

OW 39/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2004-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-01-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Edward Janeczko /sprawozdawca/
Elżbieta Stebnicka
Włodzimierz Ryms /przewodniczący/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
art. 15 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Publikacja w u.z.o.
ONSAiWSA 2004 1 poz. 17
Tezy
Przedmiot sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość powinien być na tyle precyzyjnie sformułowany, aby można było określić sprawę, która ma być rozpoznana. Wtedy tylko jest możliwość wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny właściwego organu na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Gminy W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Burmistrzem Gminy W. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie podjęcia "interwencji" w związku z zalewaniem gruntu - postanawia oddalić wniosek
Uzasadnienie
We wniosku z 18 sierpnia 2003 r. Burmistrz W. żądał rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W.
W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że Włodzimierz M. zwrócił się "o interwencję w sprawie odprowadzenia wód opadowych" z budynku mieszkalnego Czesławy G. na drogę i "podtapianie" jego garażu. Pismem z 17 lipca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zwrócił wniosek z pouczeniem, że sprawa powinna być załatwiona przez Burmistrza na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.
Według twierdzeń wniosku właściwy do rozpoznania sprawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106,poz. 1126 ze zm./.
W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. stwierdził, że nie jest "organem właściwym do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przy formułowaniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego czy sporu o właściwość trzeba uwzględnić przede wszystkim dwa następujące założenia:
- po pierwsze - wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu musi być poprzedzone ustaleniami i rozważaniami pozwalającymi na stwierdzenie, że przy wykorzystaniu wszelkich metod wykładni, organ do którego wpłynęło żądanie rozpoznania sprawy nie jest właściwy,
- po drugie - przedmiot sporu kompetencyjnego czy sporu o właściwość powinien być na tyle precyzyjnie sformułowany, aby można było określić sprawę, która ma być rozpoznana. Wtedy tylko istnieje możliwość wskazania przez NSA, na podstawie art. 15 par. 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organu właściwego.
Brak takiego określenia sprawy i w konsekwencji - możliwości wskazania organu właściwego powoduje, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i jako taki podlega oddaleniu /art. 15 par. 2 w związku z art. 151 powołanej wyżej ustawy/.
Należy przy tym podkreślić, że określenie przedmiotu sprawy należy do organu administracji w ramach czynności dokonanych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nakazanych art. 7 Kpa. Nie należy zaś do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego zakres kognicji jest ograniczony jedynie do wskazania właściwego organu.
Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie.
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu Burmistrza W., poza tego rodzaju żądaniem, nie zawiera określenia sprawy, która powinna być przez organ administracji rozpoznana.
Takiego określenia nie zawiera również odpowiedź na wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Organ ten ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że nie jest organem właściwym. Z notatki służbowej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 lipca 2003 r. wynika, że żądanie Włodzimierza M. "dotyczy odprowadzenia wód opadowych z istniejącego budynku" stanowiącego własność Czesławy G. w kierunku drogi Włodzimierza M. W piśmie z tej samej daty powołano art. 29 prawa wodnego, w którego par. 3 określona jest właściwość organów.
W aktach sprawy znajduje się protokół z oględzin dokonanych 5 sierpnia 2003 r., z którego wynikają podobne ustalenia co do odprowadzania wód opadowych.
Jeszcze bardziej nieprecyzyjne jest żądanie Włodzimierza M. zawarte w prośbie z 7 lipca 2003 r. Żąda on mianowicie "interwencji" w związku z odprowadzaniem wód deszczowych z "rynien spadowych" budynku Czesławy G. na jego posesję.
Przy tak sformułowanym żądaniu i poczynionych przez organy pozostające w sporze kompetencyjnym, ustaleniach, nie jest możliwe określenie przedmiotu żądania Włodzimierza M. i w konsekwencji - przedmiotu sprawy, która ma być przez organ administracji rozpoznana.
W szczególności nie ma możliwości stwierdzenia, czy przedmiotem sprawy jest wydanie rozstrzygnięcia dotyczącego stanu budynku Czesławy G. łącznie z jego częściami związanymi z odprowadzaniem wód, czy też wydanie innych nakazów lub zakazów wiążących się z odprowadzaniem wód opadowych.
Wszystko to, na obecnym etapie, nie pozwala NSA na wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy.
Dlatego postanowiono, jak w sentencji.