OW 176/04

OW 176/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-04-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący/
Krystyna Borkowska
Wojciech Chróścielewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędziowie NSA Krystyna Borkowska Wojciech Chróścielewski (spr) Protokolant Maria Połowniak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2005r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Wójtem Gminy [...] i Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Słupcy w przedmiocie wskazania organu właściwego do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: oddalić wniosek
Uzasadnienie
OW 176/04
Uzasadnienie
Wnioskiem z 9 sierpnia 2004 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powstałego pomiędzy nim, a Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Słupcy poprzez ustalenie, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Słupcy jest właściwy zgodnie z art. 3 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. nr 90, poz. 575 z późn. zm.) do ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych w odniesieniu do wszystkich postępowań dotyczących ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu prowadzonych przed wójtem gminy, a także do uzgadniania na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 57 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. nr 62, poz. 627 z późn. zm.), inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 tej samej ustawy, lokalizowanych na podstawie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W obszernym uzasadnieniu wniosku powołano się na fakt, iż w związku z toczącymi się przed Wójtem postępowaniami, wnioskiem z 6 sierpnia 2004 r. i dwoma wnioskami z 10 sierpnia 2004 r. wystąpił on do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Słupcy o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Pismem z dnia 6 sierpnia 2004 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Słupcy poinformował Wójta, że wnioski te pozostawia bez rozpatrzenia, przy czym powołał się na pismo Głównego Inspektora Sanitarnego z 16 lipca 2004 r. Z pisma tego wynika, że decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego nie podlegają uzgadnianiu z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Takim uzgodnieniom podlegają bowiem wyłącznie decyzje o warunkach zabudowy, które dotyczą inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Główny Inspektor swoje stanowisko opiera na przepisie art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który wyliczając organy właściwe do dokonywania uzgodnień decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie wymienia organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Główny Inspektor uważa, że jedynie na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska należy uzgadniać decyzje w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z takim stanowiskiem Wójt się nie zgadza. Jego zdaniem interpretacja prawa przyjęta przez organy Inspekcji Sanitarnej prowadziłaby do wniosku, iż część przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów wykonawczych do niej byłaby martwa. Uważa on, że podstawą do dokonywania uzgodnień są przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej – art. 3 pkt 1, który stanowi że do zakresu działania tej Inspekcji w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności m.in. ustalanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 września 2004 r., II SA/Po 729/04 przekazał sprawę według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem złożonego w rozpatrywanej sprawie wniosku nie jest w istocie rozpatrzenie sporu kompetencyjnego w rozumieniu art. 4 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), lecz interpretacja przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.). W sprawie nie zaistniał spór kompetencyjny pomiędzy Wójtem Gminy [...], a Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Słupcy. Spór taki o charakterze negatywnym występowałby wtedy, gdyby żaden z organów pozostających w sporze nie czuł się właściwy do rozpoznania sprawy. Z taką sytuacją jednak nie mamy do czynienia. Inspektor Sanitarny, w wyniku interpretacji przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dokonanej przez swój organ zwierzchni, stwierdził brak podstawy prawnej w art. 53 ust. 4 tej ustawy do tego, aby organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej dokonywały uzgodnień decyzji wydawanych w toku postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego.. Okoliczność zaś, że jeden organ administracji w rozumieniu k.p.a. – Wójt Gminy [...] – jest przekonany, że inny organ administracji – Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Słupcy - winien współdziałać w procesie wydawania decyzji i w trybie art. 106 k.p.a. zająć stanowisko w przedmiocie wydawanej decyzji, nie mieści się w zakresie pojęcia sporu kompetencyjnego. Jest to w swej istocie spór o interpretację prawa nie zaś spór kompetencyjny. W postanowieniu Naczelnego Sądu administracyjnego z 18 grudnia 1991 r. II SA 1043/91, ONSA 19991, z. 3-4, poz. 96 trafnie przyjęto, że spór o wykładnię prawa prowadzony w oderwaniu od konkretnej sprawy i występującej w niej strony nie ma charakteru sporu kompetencyjnego.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 151 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.