OW 158/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA wyznaczył Gminę K. jako właściwą do skierowania Stanisława S. do domu pomocy społecznej, uznając go za osobę bezdomną mimo zameldowania na pobyt stały w K.
Spór o właściwość między Gminą R. a Gminą K. dotyczył skierowania Stanisława S. do domu pomocy społecznej. Gmina K. przekazała sprawę Gminie R., uznając, że faktycznym miejscem zamieszkania S. jest R., gdzie przebywał w szpitalu. Gmina R. argumentowała, że miejscem zamieszkania jest K., gdzie S. był zameldowany i gdzie sąd opiekuńczy wydał postanowienie o jego umieszczeniu w DPS. NSA uznał, że S. jest osobą bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, a właściwą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, czyli K.
Spór o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta R. a Prezydentem Miasta K. dotyczył ustalenia organu właściwego do skierowania Stanisława S. do domu pomocy społecznej. Prezydent Miasta K. przekazał sprawę Gminie R., uznając, że faktycznym miejscem zamieszkania Stanisława S. jest R., gdzie przebywał od 1998 r. w szpitalu. Prezydent Miasta R. argumentował, że miejscem zamieszkania S. jest K., gdzie był zameldowany na pobyt stały od 1984 r., a także gdzie sąd opiekuńczy wydał postanowienie o jego umieszczeniu w domu pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując wniosek o rozstrzygnięcie sporu, zważył, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy. W przypadku Stanisława S., miejscem zamieszkania był i pozostaje K., co potwierdza zameldowanie oraz postanowienie sądu opiekuńczego. Ponadto, sąd uznał, że Stanisław S. jest osobą bezdomną w świetle art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej, ponieważ pozostaje zameldowany na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkiwania. Zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy, w przypadku osoby bezdomnej, właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, czyli Gmina K. W związku z tym, NSA postanowił wskazać Prezydenta Miasta K. jako organ właściwy do załatwienia sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy. W przypadku osoby bezdomnej, właściwą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo zameldowania w K. i przebywania w szpitalu w R., Stanisław S. jest osobą bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, ponieważ nie ma możliwości zamieszkiwania w lokalu, w którym jest zameldowany. Dlatego właściwą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, czyli K.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
u.p.s. art. 6 § pkt 8
Ustawa o pomocy społecznej
Definicja osoby bezdomnej - osoba, która pozostaje zameldowana na pobyt stały w lokalu, w którym z wielu powodów nie ma możliwości zamieszkiwania.
u.p.s. art. 101 § ust. 1
Ustawa o pomocy społecznej
Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy.
u.p.s. art. 101 § ust. 2
Ustawa o pomocy społecznej
W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały.
Pomocnicze
u.o.z.p. art. 39 § ust. 1
Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego
Podstawa prawna postanowienia sądu opiekuńczego o umieszczeniu osoby w domu pomocy społecznej bez jej zgody.
k.c. art. 25
Kodeks cywilny
Definicja miejsca zamieszkania.
p.p.s.a. art. 15 § par. 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna rozstrzygnięcia sporu o właściwość przez NSA.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stanisław S. jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej, ponieważ mimo zameldowania na pobyt stały w K., nie ma możliwości zamieszkiwania w tym lokalu. Właściwą miejscowo gminą dla osoby bezdomnej jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, co w tym przypadku oznacza Gminę K. (art. 101 ust. 2 u.p.s.). Postanowienie sądu opiekuńczego o umieszczeniu w DPS oraz decyzja o zakwalifikowaniu do DPS wydana przez MOPS w K. potwierdzają właściwość Gminy K.
Odrzucone argumenty
Argument Gminy K., że faktycznym miejscem zamieszkania Stanisława S. jest R. z uwagi na jego pobyt w szpitalu.
Godne uwagi sformułowania
jest osobą bezdomną osoba, która pozostaje zameldowana na pobyt stały w lokalu, w którym z wielu powodów nie ma możliwości zamieszkiwania. właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały.
Skład orzekający
Jan Paweł Tarno
przewodniczący
Leszek Włoskiewicz
sprawozdawca
Eugeniusz Mzyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej gminy w sprawach pomocy społecznej, zwłaszcza w kontekście definicji osoby bezdomnej i wpływu zameldowania na pobyt stały."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji osoby przebywającej w szpitalu i zameldowanej na pobyt stały, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych przypadków braku możliwości zamieszkiwania w miejscu zameldowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego problemu ustalenia właściwości gminy w kontekście pomocy społecznej i definicji osoby bezdomnej, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i socjalnym.
“Kto odpowiada za skierowanie do DPS? Kluczowa definicja osoby bezdomnej i rola zameldowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOW 158/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-01-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-29 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Eugeniusz Mzyk Jan Paweł Tarno /przewodniczący/ Leszek Włoskiewicz /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Skarżony organ Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Treść wyniku Wyznaczono organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 64 poz. 593 art. 6 pkt 8, art. 101 ust. 2 Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Tezy W świetle art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej /Dz.U. nr 64 poz. 593 ze zm./ jest osobą bezdomną osoba, która pozostaje zameldowana na pobyt stały w lokalu, w którym z wielu powodów nie ma możliwości zamieszkiwania. Stosownie zaś do art. 101 ust. 2 powołanej ustawy, w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta R. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta K. w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej Stanisława S. postanawia wskazać Prezydenta Miasta K. jako organ właściwy do załatwiania sprawy. Uzasadnienie Prezydent Miasta R. /z upoważnienia którego działał Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w R./ wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem, a Prezydentem Miasta K. /działającym przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K./ w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej Stanisława Sz. przebywającego od 1998 r. w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo-Psychicznie Chorych w R. Prezydent Miasta K. bowiem, postanowieniem z dnia 18 czerwca 2004 r., przekazał sprawę Ośrodkowi Pomocy Społecznej w R., jako właściwemu uznając, że faktycznym miejscem zamieszkania Stanisława S. jest R., gdzie od lat przebywa, w K. zaś tylko wynajmował pokój w domu Józefy S., będącej dla niego osobą obcą. Prezydent Miasta R. podał we wniosku, że w żadnym razie pozostawanie w leczeniu szpitalnym nie może być uważane za przebywanie z zamiarem stałego pobytu - w rozumieniu art. 25 Kc - i miejscem zamieszkania Stanisława S. jest K., czego dowodzi zarówno zameldowanie na pobyt stały od 1984 r. /adnotacja w dowodzie osobistym potwierdzona informacją z rejestru mieszkańców miasta K. według stanu na dzień 12 lipca 2004 r./, jak też postanowienie Sądu Rejonowego dla K. /sądu opiekuńczego/ z dnia 31 lipca 2002 r. (...) o umieszczeniu Stanisława S. w domu pomocy społecznej oraz decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 20 listopada 2002 r. o zakwalifikowaniu Stanisława S. do domu pomocy społecznej dla przewlekle psychicznie chorych mężczyzn /z przewidywanym czasem oczekiwania - III kwartał 2005 r. i nr 195 na liście oczekujących/. W odpowiedzi na wniosek podtrzymano dotychczasowe stanowisko wyjaśniając, że - według informacji, jakimi dysponował Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. od nieżyjącej już Józefy S. - Stanisław S. nie był u niej zameldowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej /Dz.U. nr 64 poz. 593 ze zm./, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy, miejscem zamieszkania Stanisława S. zaś był i pozostaje K., gdzie jest zameldowany. Jednak nie tylko zameldowanie stanowi o właściwości tej Gminy, gdyż zagadnienie, która miejscowość stanowi miejsce zamieszkania Stanisława S., zostało rozstrzygnięte postanowieniem o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydanym przez Sąd - na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego /Dz.U. nr 111 poz. 535 ze zm./ - będący sądem opiekuńczym miejsca zamieszkania osoby przyjmowanej w domu pomocy społecznej bez jej zgody. Właściwość Gminy K. potwierdza również decyzja o zakwalifikowaniu Stanisława S. w domu pomocy społecznej dla przewlekle chorych, wydana przez k. ośrodek pomocy społecznej. Właściwości tej Gminy dowodzi jeszcze inne rozumowanie. W świetle art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej Stanisław S. jest osobą bezdomną, gdyż pozostaje zameldowany na pobyt stały w lokalu, w którym - z wielu powodów - nie ma możliwości zamieszkiwania. Stosownie zaś do art. 101 ust. 2 powołanej ustawy, w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały, zatem Gmina K. W tym stanie rzeczy postanowiono jak wyżej na podstawie art. 15 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI