OSK 895/04

Naczelny Sąd Administracyjny2004-11-23
NSAAdministracyjneŚredniansa
dodatek mieszkaniowygminainteres prawnystrona postępowaniadecyzja administracyjnaNSAWSASKO

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną gminy, uznając, że gmina nie posiada interesu prawnego do zaskarżania decyzji dotyczących dodatku mieszkaniowego, ponieważ działa w tej sprawie jako organ administracji, a nie jako osoba prawna.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Gminy S. od postanowienia WSA w Gdańsku, które odrzuciło skargę gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dodatku mieszkaniowego. Gmina kwestionowała ustalenie, że nie ma interesu prawnego do zaskarżania decyzji dotyczących dodatku mieszkaniowego, mimo że może być zobowiązana do jego wypłaty lub zwrotu nienależnie pobranych kwot. NSA oddalił skargę, powołując się na wcześniejsze postanowienie w tej samej sprawie oraz na fakt, że gmina w tym kontekście działa jako organ wykonujący zadania publiczne, a nie jako osoba prawna.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Gminy S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które odrzuciło skargę gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą dodatku mieszkaniowego. Gmina zarzucała naruszenie prawa materialnego, twierdząc, że posiada interes prawny do zaskarżania decyzji administracyjnych w sprawach dodatków mieszkaniowych, nawet jeśli działa jako organ wykonujący zadania publiczne. Sąd uznał jednak, że gmina, przyznając i kontrolując wypłatę dodatków mieszkaniowych, działa wyłącznie jako podmiot administrujący, wykonujący zadania publiczne, a nie jako osoba prawna posiadająca własny interes prawny w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, NSA oddalił skargę kasacyjną, powołując się na wcześniejsze postanowienie w tej samej sprawie oraz na art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, gmina w takim przypadku działa wyłącznie jako podmiot administrujący, wykonujący zadania publiczne, i nie posiada interesu prawnego jako osoba prawna.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na wcześniejsze orzeczenie w tej samej sprawie oraz na przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, że interes prawny musi mieć podstawę prawną, a gmina w tym kontekście nie jest podmiotem praw i obowiązków.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270 art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1271 art. 99

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ocena wyrażona w orzeczeniu NSA wydanym przed 1 stycznia 2004 r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny.

Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. art. 58 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu tego przepisu.

Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. art. 50 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Legitymujący do wniesienia skargi interes prawny musi znajdować podstawę prawną.

Dz.U. nr 71 poz. 734 ze zm. art. 9a

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

Gmina, będąc obowiązana do wypłaty dodatku mieszkaniowego, działa wyłącznie jako podmiot administrujący.

Dz.U. nr 71 poz. 734 ze zm. art. 7 § 9

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

Kpa art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Nie znajdował zastosowania w postępowaniu sądowym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Gmina, działając w sprawie dodatku mieszkaniowego, nie posiada interesu prawnego jako osoba prawna, lecz jako organ wykonujący zadania publiczne.

Odrzucone argumenty

Gmina S. posiada interes prawny do zaskarżania decyzji dotyczących dodatku mieszkaniowego, mimo że działa jako organ wykonujący zadania publiczne.

Godne uwagi sformułowania

Sprawa, w której wójt gminy, jako jej organ wykonywał swe ustawowe kompetencje polegające na wydawaniu decyzji administracyjnych w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, nie dotyczy sfery praw podmiotowych gminy jako osoby prawnej. Wykluczyć należy zatem w tym przypadku możliwość wniesienia skargi do NSA przez gminę reprezentowaną przez wójta, gdyż nie ma ona wymaganego cyt. art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym interesu prawnego. gmina, będąc obowiązana do wypłaty dodatku mieszkaniowego, działa wyłącznie jako podmiot administrujący, wykonujący zadania publiczne, sprawa nie dotyczy więc gminy jako osoby prawnej, która jest podmiotem praw i obowiązków.

Skład orzekający

Leszek Włoskiewicz

przewodniczący sprawozdawca

Roman Hauser

członek

Edward Janeczko

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że gminy nie posiadają interesu prawnego do zaskarżania decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych, gdy działają jako organy wykonujące zadania publiczne."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji działania gminy jako organu administracji, a nie jako podmiotu prawa cywilnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego dotyczącego legitymacji procesowej gmin w sprawach administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Gmina nie może skarżyć decyzji o dodatku mieszkaniowym? NSA wyjaśnia granice interesu prawnego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
OSK 895/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2004-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Edward Janeczko
Leszek Włoskiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Roman Hauser
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Sygn. powiązane
III SA/Gd 188/04 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2004-04-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
art. 99
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.), Sędziowie NSA Roman Hauser, Edward Janeczko, Protokolant Edyta Pawlak, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SA/Gd 188/04 w sprawie ze skargi Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 16 lutego 2004 r. (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
OSK 895/04
UZASADNIENIE
Wójt Gminy S., w latach 1998-2002, przyznał Zbigniewowi G. dodatek mieszkaniowy następującymi decyzjami:
1. z dnia 29 lipca 1998 r. (...)
2. z dnia 29 stycznia 1999 r. (...)
3. z dnia 29 lipca 1999 r. (...)
4. z dnia 24 lutego 2000 r. (...)
5. z dnia 28 lipca 2000 r. (...)
6. 25 stycznia 2001 r. (...)
7. z dnia 25 lipca 2001 r. (...) oraz
8. z dnia 29 stycznia 2002 r. (...)
po czym, działając z urzędu, postanowieniem z dnia 21 lutego 2002 r. (...) wznowił postępowanie we wszystkich sprawach, decyzją zaś z dnia 25 marca 2002 r. (...) uchylił wszystkie dotychczasowe decyzje i nakazał Zbigniewowi G. zwrot nienależnie pobranego dodatku w podwójnej wysokości, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z dnia 31 grudnia 2002 r. (...), uchyliło decyzję wznowieniową w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku zaś postanowieniem z dnia 18 lutego 2003 r. II SA/Gd 175/03 odrzucił skargę Wójta Gminy S.
Sąd wyjaśnił, że: " Sprawa, w której wójt gminy, jako jej organ wykonywał swe ustawowe kompetencje polegające na wydawaniu decyzji administracyjnych w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, nie dotyczy sfery praw podmiotowych gminy jako osoby prawnej. Wykluczyć należy zatem w tym przypadku możliwość wniesienia skargi do NSA przez gminę reprezentowaną przez wójta, gdyż nie ma ona wymaganego cyt. art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym interesu prawnego".
Wójt Gminy S. - ponownie rozpatrując sprawę w odniesieniu do decyzji z dnia 29 lipca 1998 r. (...) - decyzją z dnia 16 maja 2003 r. (...), uchylił tę decyzję i nakazał Zbigniewowi G. zwrot nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego w podwójnej wysokości, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z dnia 16 lutego 2004 r. (...) uchyliło decyzję wznowieniową w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaś postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2004 r. III SA/Gd 188/04 odrzucił skargę wniesioną przez Gminę S.
Sąd uznał, że w sprawie nie ma zastosowania stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2001 r. III RN 104/00 /OSNAPU 2002 nr 1 poz. 4/ i skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, gdyż legitymujący do wniesienia skargi interes prawny /art. 50 par. 1 powołanej ustawy/ musi znajdować podstawę prawną, lecz - w świetle art. 9a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71 poz. 734 ze zm./ - gmina, będąc obowiązana do wypłaty dodatku mieszkaniowego, działa wyłącznie jako podmiot administrujący, wykonujący zadania publiczne, sprawa nie dotyczy więc gminy jako osoby prawnej, która jest podmiotem praw i obowiązków.
W skardze kasacyjnej Gmina S. zarzuciła "naruszenie prawa materialnego - art. 28 Kpa w związku z art. 9a i art. 7 ust. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71 poz. 734 ze zm./ przez błędną ich wykładnię przejawiająca się w ustaleniu, że gmina S. pomimo tego, iż może ciążyć na niej obowiązek wypłacania dodatków mieszkaniowych lub uprawnienie do otrzymania zwrotu nienależnie pobranych kwot dodatku mieszkaniowego w podwójnej wysokości, wynikające z ustawy o dodatkach mieszkaniowych, po ich skonkretyzowaniu w decyzji administracyjnej wydanej przez Wójta Gminy, nie jest stroną postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie dotyczącej przyznania osobie trzeciej prawa do dodatku mieszkaniowego i w konsekwencji nie ma również interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji organu II instancji, który rozpatrywał odwołanie od decyzji Wójta Gminy w sprawie dodatku mieszkaniowego".
Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Pomijając nawet, że przytoczony jako podstawa skargi kasacyjnej art. 28 Kpa nie znajdował zastosowania w postępowaniu sądowym - a zastosowanie znajdował art. 50 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - i nie jest przepisem prawa materialnego, chociaż w prawie materialnym znajduje swą konkretyzację, skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy ponieważ zagadnienie dopuszczalności zaskarżenia przez Gminę decyzji dotyczących dodatku mieszkaniowego zostało już rozstrzygnięte postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 lutego 2003 r. II SA/Gd 175/03, wydanym w tej samej sprawie.
Stosownie do art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, ocena wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny, który mógł wprost odwołać się do tej oceny.
Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI