OSK 891/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą nakazu rozbiórki samowolnie dobudowanej przybudówki, uznając, że skarżący nie wykazał naruszenia przepisów prawa procesowego, które pozwoliłoby na podważenie ustaleń faktycznych.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej M. M. od wyroku WSA w Lublinie, który oddalił jego skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wykonanej przybudówki. WSA podtrzymał decyzję organów nadzoru budowlanego, uznając, że dobudówka stanowi nowy obiekt budowlany wykonany bez wymaganego pozwolenia. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów Prawa budowlanego (art. 58, 50, 51), twierdząc, że roboty mieściły się w granicach poprzedniej przybudówki. NSA oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że skarżący nie podważył ustaleń faktycznych dotyczących charakteru robót, a jedynie próbował przedstawić własną wersję stanu faktycznego, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym bez zarzutu naruszenia przepisów procesowych.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 marca 2004 r., który oddalił skargę skarżącego na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja ta utrzymywała w mocy nakaz rozbiórki przybudówki do budynku mieszkalnego, wykonanej samowolnie przez M. M. bez pozwolenia na budowę. Organy administracji ustaliły, że przybudówka o wymiarach 2,22 x 7,12 m, wykonana z betonu komórkowego i pokryta blachą, stanowiła nowy obiekt budowlany, a nie remont czy modernizację. WSA w Lublinie nie stwierdził naruszeń prawa materialnego ani procesowego, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 58, 50 i 51 Prawa budowlanego, twierdząc, że nakaz rozbiórki dotyczył przybudówki mieszczącej się w granicach poprzedniej, wybudowanej w 1946 r., oraz że usytuowanie obiektu było zgodne z planem zagospodarowania. Podkreślał również, że zamierzał zlikwidować otwory okienne i drzwiowe od strony granicy. Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, stwierdził, że skarżący nie wykazał naruszenia przepisów prawa materialnego przez niezastosowanie wskazanych artykułów Prawa budowlanego. Zamiast tego, skarżący podważał ustalenia faktyczne dotyczące charakteru i zakresu wykonanych robót, próbując przedstawić własny stan faktyczny. NSA podkreślił, że brak zarzutu naruszenia przepisów procesowych uniemożliwia skuteczne kwestionowanie ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym. W związku z tym, wobec nieusprawiedliwionych podstaw kasacyjnych, skarga kasacyjna została oddalona na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie prawa przez niezastosowanie przepisów materialnych nie może być skuteczne podniesione w skardze kasacyjnej, jeśli skarżący nie podważył ustaleń faktycznych dotyczących charakteru i zakresu wykonanych robót budowlanych, a jedynie próbował przedstawić własny stan faktyczny.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że postępowanie kasacyjne jest związane granicami skargi i polega na badaniu zasadności podstaw kasacyjnych. Skarżący zarzucił niezastosowanie art. 50, 51 i 58 Prawa budowlanego, ale zamiast wykazać, że w ustalonym stanie faktycznym zachodzą podstawy do zastosowania tych przepisów, podważał ustalenia faktyczne. Brak zarzutu naruszenia przepisów procesowych uniemożliwia skuteczne zwalczanie ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Prawo budowlane art. 48
Podstawa do nakazania rozbiórki samowolnie wykonanego obiektu budowlanego.
Prawo budowlane art. 50
Przepis dotyczący samowoli budowlanej (nie zastosowany przez sąd).
Prawo budowlane art. 51
Przepis dotyczący samowoli budowlanej (nie zastosowany przez sąd).
Prawo budowlane art. 58
Przepis dotyczący samowoli budowlanej (nie zastosowany przez sąd).
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 183 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu wobec nieusprawiedliwionych podstaw kasacyjnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak zarzutu naruszenia przepisów procesowych uniemożliwia skuteczne zwalczanie ustaleń faktycznych dotyczących charakteru i zakresu wykonanych robót budowlanych w postępowaniu kasacyjnym.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 58, 50 i 51 Prawa budowlanego przez zastosowanie nakazu rozbiórki przybudówki wykonanej w granicach poprzedniej przybudówki, wybudowanej w 1946 r., w sytuacji gdy usytuowanie obiektu jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Naruszenie prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie lub niezastosowanie, to sprawa prawidłowego odniesienia normy prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Brak zarzutu naruszenia właściwych przepisów prawa procesowego, uniemożliwia skuteczne zwalczanie przez skarżącego ustaleń faktycznych, dotyczących charakteru i zakresu wykonanych robót budowlanych.
Skład orzekający
Izabela Kulig-Maciszewska
przewodniczący
Krystyna Borkowska
sprawozdawca
Zygmunt Niewiadomski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne ograniczenia postępowania kasacyjnego w NSA, w szczególności niemożność kwestionowania ustaleń faktycznych bez zarzutu naruszenia przepisów procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji samowoli budowlanej i sposobu jej zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania kasacyjnego przed NSA, pokazując, jak ważne jest prawidłowe formułowanie zarzutów i przestrzeganie granic kognicji sądu.
“Jak nie przegrać sprawy w NSA: pułapki postępowania kasacyjnego.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 891/04 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2004-11-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-07-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Izabella Kulig - Maciszewska /przewodniczący/ Krystyna Borkowska /sprawozdawca/ Zygmunt Niewiadomski Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II SA/Lu 71/03 - Wyrok WSA w Lublinie z 2004-03-09 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Kulig-Maciszewska Sędzia NSA Krystyna Borkowska /spr./ Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 marca 2004 r. sygn. akt II SA/Lu 71/03 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 13 grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną Uzasadnienie OSK 891/04 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. M. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 13.12.2002 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Puławach, nakazującą M. M. na podstawie art. 48 - Prawa budowlanego rozbiórkę samowolnie wykonanej przybudówki przy budynku mieszkalnym na działce nr 416 przy ul. [...] w Górze Puławskiej. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że decyzją z dnia 13.12.2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając stanowisko tego organu w sprawie orzeczenia rozbiórki przybudówki na działce nr 416 w oparciu o art. 48 - Prawa budowlanego. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że inwestor M. M. w 1998-1999 r. samowolnie rozbudował budynek mieszkalny dobudowując do niego przybudówkę o wymiarach 2,22 x 7,12 m, w odległości 2 m od granicy. Oceniając legalność w/w decyzji, Sąd nie stwierdził by wydana ona została z naruszeniem przepisów prawa materialnego ewentualnie procesowego, które to naruszenie miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 6 listopada 2002 r. wynika, iż ściany przybudówki wykonano z betonu komórkowego o grubości 24 mm i ocieplono je matą trzcinową Przybudówkę pokryto jednospadowym dachem z ocynkowanej blachy. W ścianie oddzielonej o 2 m od granicy wykonane zostały dwa otwory na drzwi wejściowe o wymiarach 90 x 210 i okno o wym. 56 x 82 cm . Wykonane roboty budowlane nie posiadały "cech charakterystycznych" dla remontu czy modernizacji obiektu budowlanego, ponieważ drewniana przybudówka została rozebrana i na jej miejsce postawiono nowy obiekt. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł M. M. zarzucając w/w wyrokowi "obrazę art. 58, 50 i 51 — Prawa budowlanego przez zastosowanie nakazu rozbiórki przybudówki wykonanej w granicach poprzedniej przybudówki wybudowanej w 1946 r. o wymiarach 7, 12 na 2,22 , w sytuacji gdy usytuowanie obiektu jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". OSK 891/04 W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący "postanowił zlikwidować otwory okienne i drzwiowe w ścianie od strony granicy". Wyjaśniono też, że niewielkie rozmiary działki uniemożliwiły skarżącemu zachowanie obowiązującej odległości od granicy. Z w/w przyczyn skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie, sprawy od ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 183 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Tak więc postępowanie kasacyjne sprowadza się wyłącznie do badania zasadności podstaw kasacyjnych, którymi Naczelny Sąd Administracyjny jest związany. Przedstawiony w skardze kasacyjnej zarzut sprowadza się do naruszenia przepisu prawa materialnego przez niezastosowanie art. 58, 50 i 51 - Prawa budowlanego, choć - zdaniem skarżącego - istniały ku temu podstawy. Zauważyć, w związku z powyższym należy, że naruszenie prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie lub niezastosowanie, to sprawa prawidłowego odniesienia normy prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Tak więc ograniczając się wyłącznie do zarzutu niezastosowania art. 50, 51 i 58 Prawa budowlanego, skarżący winien wykazać, że w ramach stanu faktycznego ustalonego przez organy administracji i przyjętego za podstawę zaskarżonego wyroku, zachodzą podstawy do zastosowania w/w przepisów. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika natomiast, że skarżący podważa ustalenia faktyczne stanowiące podstawę kwestionowanego wyroku, przedstawiając własny stan faktyczny. Twierdzi bowiem, że w niniejszej sprawie miało miejsce przekroczenie zakresu zgłoszonych robót budowlanych, a nie budowa nowego obiektu. Zauważyć w związku z powyższym należy, że brak zarzutu naruszenia właściwych przepisów prawa procesowego, uniemożliwia skuteczne zwalczanie przez skarżącego ustaleń faktycznych, dotyczących charakteru i zakresu wykonanych robót budowlanych. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w ustalonym w niniejszej sprawie stanie faktycznym - który w ramach podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia wyłącznie przepisów prawa materialnego, nie może być OSK 891/04 podważany - zastosowanie art. 50,51 i 58 - Prawa budowlanego, nie mogło mieć miejsca. Z wymienionych wyżej przyczyn, skarga kasacyjna wobec nieusprawiedliwionych podstaw kasacyjnych podlegała oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).