OSK 478/04

OSK 478/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2004-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący/
Edward Janeczko
Elżbieta Stebnicka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
art. 95 ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
Dz.U. 2001 nr 131 poz 1469
par. 7 ust. 1 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału,  opróżniania i norm zaludniania lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka (spr.), Edward Janeczko, Protokolant Mariola Błaszczyk, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Cezarego J. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 10 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 890/02 w sprawie ze skargi Cezarego J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia 7 czerwca 2002 r. (...) w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną w drodze skargi decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia 7 czerwca 2002 r. (...) i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiej Policji w L. z dnia 23 stycznia 2002 r. (...). 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. na rzecz Cezarego J. kwotę 180 zł /sto osiemdziesiąt zł/ tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
OSK 478/04 U Z A S A D N I E N I E
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2003 r. oddalił skargę Cezarego J. na decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia 7 czerwca 2002 r. dotyczącą opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. P. 3/21 w L. Z ustaleń Sądu wynika, że żona Cezarego J. w K.-S. posiada dom, w którym jest zameldowana razem z dziećmi. Cezary J. otrzymał mieszkanie służbowe o pow. użytkowej 35,92 m2. Odległość między domem mieszkalnym żony skarżącego, a w miejscem pełnienia służby jest taka, że należy w świetle przepisów uznać za miejscowość pobliską w rozumieniu art. 88 ust. 4 ustawy o Policji. Zdaniem Sądu prawidłowe jest stanowisko, że posiadanie przez żonę domu mieszkalnego bez względu na powierzchnię stanowi przesłankę opróżnienia lokalu przez funkcjonariusza - art. 90 ust. 3 w zw. z art. 90 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji.
Skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie złożył Cezary J. zarzucając naruszenie prawa materialnego art. 95 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z par. 7 ust. 1 pkt 5 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów poprzez błędną wykładnię przez uznanie, że przesłanką opróżnienia lokalu jest posiadanie przez małżonkę funkcjonariusza domu jednorodzinnego w miejscowości pobliskiej bez względu na jego powierzchnię, gdy z przepisów rozporządzenia wynika, że przesłankę taką może stanowić uzyskanie domu o pow. mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym policjantowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia. W konkluzji skarżący wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W uzasadnieniu skargi zostało podniesione, że zagadnienie opróżnienia lokalu zostało uregulowane w par. 7 ust. 1 pkt 5 powołanego rozporządzenia. Z przepisu tego w zw. z par. 3 rozporządzenia wynika, że jeżeli policjant lub jego małżonek posiada lokal mieszkalny /dom/ o pow. mniejszej niż przysługująca mu norma powierzchni mieszkalnej, nie spełnia przesłanki do opróżnienia przydzielonego lokalu. Zdaniem skarżącego dokonana przez Sąd interpretacja art. 95 ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji jest niezgodna z intencją ustawodawcy. Przyjęta przez sąd wykładnia przepisu prowadzi do uprzywilejowania osób posiadających domy niespełniające norm mieszkaniowych. Dom żony skarżącego jest o pow. mieszkalnej 41,5 m2 i zamieszkany przez 5 osób oraz obciążony służebnością mieszkania na rzecz rodziców żony nie odpowiada przysługującym skarżącemu normom zaludnienia.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komendant Wojewódzki Policji w L. wnosił o jej oddalenie z zasądzeniem kosztów postępowania kasacyjnego. Komendant Wojewódzki podniósł, że określone w rozporządzeniu normy zaludnienia odnoszą się tylko do lokali mieszkalnych, a nie domów jednorodzinnych. W art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ustawodawca wskazuje na lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej policjantowi powierzchni mieszkalnej oraz na dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy, ale bez odniesienia się do norm zaludnienia. Dom jaki zajmuje żona skarżącego jest zgodny z normami zaludnienia, skarżący nie podał aby zamieszkiwali w domu tym rodzice żony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wbrew stanowisku sądu orzekającego w niniejszej sprawie, ani organ administracji I instancji, ani organ II instancji orzekające w niniejszej sprawie nie powołały jako podstawy orzekania w decyzjach art. 90 ust. 3 w zw. z ust. 1 tego przepisu - ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /t.j. Dz.U. 2002 nr 7 poz. 58/. Art. 90 ust. 1 ustawy określa jakie lokale mieszkalne przeznacza się dla policjantów, a ust. 3 tego przepisu stanowi, że właścicielowi domu wielomieszkaniowego przysługuje prawo zamieszkiwania w opróżnionym lokalu mieszkalnym w tym domu. Przepis ten natomiast nie dotyczy opróżniania lokali przez funkcjonariuszy policji. Organy orzekające w niniejszej sprawie jako podstawę wydanych decyzji przyjęły art. 95 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji oraz par. 7 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów /Dz.U. nr 131 poz. 1469/.
Norma prawna zawarta w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji dotyczy przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Natomiast opróżnienie lokalu mieszkalnego określonego w art. 90 ust. 1 ustawy zostało uregulowane w ust. 2 i 3 art. 95. W art. 97 ust. 1 ustawy została zawarta delegacja dla Ministra Spraw Wewnętrznych do określenia szczegółowych zasad przydziału i opróżniania oraz normy zaludnienia lokali mieszkalnych, a także szczegółowe zasady przydziału lokalu mieszkalnego, opróżnienia lub zamiany tego lokalu. W oparciu o tę delegację ustawową Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania lokalu mieszkalnego oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów /Dz.U. nr 131 poz. 1469/. W par. 7 ust. 1 rozporządzenia szczegółowo zostały unormowane przypadki opróżniania lokalu mieszkalnego przez funkcjonariuszy policji w oparciu o delegację zawartą w art. 97 ust. 1 ustawy. Powołany w zaskarżonych decyzjach par. 7 pkt 5 rozporządzenia stanowi, że uzyskanie przez policjanta lub jego małżonka w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej innego lokalu mieszkalnego /domu/ o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym policjantowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia, stanowi podstawę do opróżnienia przez policjanta lokalu mieszkalnego uzyskanego na podstawie decyzji administracyjnej.
Z zestawienia przepisu art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy i par. 7 ust. 5 rozporządzenia wynika, że art. 95 ust. 1 ustawy o Policji reguluje przydział lokalu mieszkalnego policjantowi na podstawie decyzji administracyjnej, zgodnie z którym nie przydziela się policjantowi lokal mieszkalny jeżeli posiada lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy bez względu czy w tych domach ma zapewnione normy powierzchni mieszkalnej. Jeżeli natomiast chodzi o opróżnianie lokalu to mamy do czynienia z normą prawną samoistną określoną w par. 7 ust. 1 rozporządzenia.
W sprawie niniejszej opróżnienie lokalu przez funkcjonariusza zostało oparte na podstawie przepisu par. 7 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, zgodnie z którym opróżnienie lokalu mieszkalnego w związku z uzyskaniem przez policjanta lub jego małżonkę lokalu mieszkalnego czy domu może nastąpić wtedy, gdy w tym uzyskanym lokalu czy domu została zapewniona powierzchnia mieszkalna przysługująca policjantowi i członkom jego rodziny według norm zaludnienia. Norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi 7-10 m2 powierzchni mieszkalnej /par. 3 rozporządzenia/. Z protokołu obmiaru powierzchni mieszkalnej w budynku jednorodzinnym stanowiącym własność żony funkcjonariusza - Teresy J. z dnia 31 grudnia 2001 r. wynika, że powierzchnia mieszkalna domu wynosi 41,5 m2. Z aktu notarialnego z dnia 29 grudnia 1989 r. na podstawie którego żona Cezarego J. stała się właścicielką nieruchomości, położonej we wsi K.-S. wraz z przedmiotowym domem - wynika, że została ustanowiona dożywotnia służebność na rzecz jej rodziców Władysława i Zofii C. Służebność ta polega na korzystaniu przez nich ze wszystkich zabudowań w całości, tym samym żona Cezarego J. nie ma wydzielonej oddzielnie powierzchni mieszkalnej w tym domu. Powierzchnia mieszkalna w tym domu musi zatem być liczona według osób rodziny funkcjonariusza oraz rodziców jego żony.
Okoliczności te nie zostały wzięte pod uwagę zarówno przez sąd jak i organy orzekające w sprawie. Prawidłowe jest zatem stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej, że w sprawie niniejszej zostały naruszone przepisy prawa materialnego art. 95 ust. 1 ustawy o Policji jak i par. 7 ust. 1 pkt 5 i par. 3 rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.