OSK 384/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą możliwości uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego na podstawie art. 155 k.p.a., uznając, że przepis ten nie ma zastosowania, gdy decyzja nakłada obowiązek, a nie przyznaje prawo.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej J.M. od wyroku NSA, który oddalił jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący kwestionował odmowę uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, powołując się na zmianę planu zagospodarowania przestrzennego i możliwość legalizacji samowoli budowlanej na podstawie art. 155 k.p.a. NSA uznał, że art. 155 k.p.a. nie ma zastosowania do decyzji nakładających obowiązek, a nie przyznających prawo, w związku z czym skarga kasacyjna została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J.M. od wyroku NSA z dnia 6 listopada 2003 r., który oddalił skargę skarżącego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Skarżący argumentował, że zmiana planu zagospodarowania przestrzennego po wydaniu nakazu rozbiórki oraz możliwość skorzystania z nadzwyczajnych środków prawnych, takich jak art. 155 k.p.a., powinny pozwolić na legalizację samowoli budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, skupił się na kwestii zastosowania art. 155 k.p.a. do decyzji nakazujących rozbiórkę. Sąd stwierdził, że zgodnie z tym przepisem, zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej jest możliwe tylko wtedy, gdy strona na jej podstawie nabyła prawo. Ponieważ decyzje o rozbiórce nakładały na skarżącego jedynie obowiązki, a nie przyznawały prawa, NSA uznał, że art. 155 k.p.a. nie miał zastosowania. W konsekwencji, sąd oddalił skargę kasacyjną, aprobując stanowisko organów administracji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja ostateczna nakazująca rozbiórkę nie może być uchylona lub zmieniona na podstawie art. 155 k.p.a., ponieważ przepis ten dotyczy sytuacji, w której strona na podstawie decyzji nabyła prawo, a decyzja nakazująca rozbiórkę nakłada jedynie obowiązek.
Uzasadnienie
Art. 155 k.p.a. pozwala na zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej, jeśli strona na jej podstawie nabyła prawo. Decyzje nakazujące rozbiórkę nakładają na stronę obowiązek, a nie przyznają prawo, dlatego nie podlegają one zmianie w trybie art. 155 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
Nie ma zastosowania do decyzji nakładających obowiązek, a nie przyznających prawo.
Pomocnicze
p.p.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. art. 184
Prawo budowlane art. 37 § ust. 1 pkt 1
Prawo budowlane art. 40
Prawo budowlane art. 154
Prawo budowlane art. 155
Prawo budowlane art. 38 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane art. 40
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 155 k.p.a. nie ma zastosowania do decyzji nakładających obowiązek, a nie przyznających prawo.
Odrzucone argumenty
Możliwość uchylenia lub zmiany decyzji o rozbiórce na podstawie art. 155 k.p.a. w związku ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego. Możliwość legalizacji samowoli budowlanej w przypadku zmiany planu.
Godne uwagi sformułowania
Decyzje te nakładają na niego jedynie określone obowiązki, a to nie jest objęte dyspozycją omawianego art. 155 kpa. Przedmiotem rozpoznania w tej sprawie i to nie tylko ze względu na sformułowaną podstawę kasacyjną, jest jedynie możliwość uchylenia lub zmiany decyzji o rozbiórce.
Skład orzekający
Edward Janeczko
przewodniczący sprawozdawca
Zbigniew Rausz
członek
Leszek Włoskiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 155 k.p.a. w kontekście decyzji nakładających obowiązki, w szczególności decyzji o rozbiórce."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku nabycia prawa po stronie strony, na którą nałożono obowiązek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z możliwością zmiany decyzji ostatecznych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i budowlanego.
“Czy można uchylić nakaz rozbiórki po latach? NSA wyjaśnia ograniczenia art. 155 k.p.a.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 384/04 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2004-08-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Edward Janeczko /przewodniczący sprawozdawca/ Leszek Włoskiewicz Zbigniew Rausz Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Janeczko /spr./, Sędziowie NSA Zbigniew Rausz, Leszek Włoskiewicz, Protokolant Agnieszka Kwiatkowska, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2003r. sygn. akt IV SA 1281/02 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem z 6 listopada 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] stycznia 2002 r. stwierdzającą nieważność decyzji również tego organu z [...] października 2001 r. uchylającą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] sierpnia 2001 r. odmawiającą uchylenia decyzji Wojewody G. z [...] września 1994 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, jaka nastąpiła po wydaniu nakazu rozbiórki orzeczonego na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w M. z [...] lipca 1994 r. nie skutkuje po stronie inwestora powstania roszczenia z art. 40 tego Prawa. Uchylenie przeto decyzji utrzymującej w mocy nakaz rozbiórki decyzją z dnia [...] października 2001 r. nastąpiło z naruszeniem art. 155 kpa, który nie ma zastosowania do ostatecznych decyzji nakazujących rozbiórkę. W skardze kasacyjnej J. M. zarzucając naruszenie art. 155 kpa przez przyjęcie, że przepis ten nie ma zastosowania do ostatecznych decyzji nakazujących rozbiórkę obiektu budowlanego wnosi o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie skargi kasacyjnej, z powołaniem się na wyrok Sądu Najwyższego w sprawie VIII ARN 29/85 – OSN 1986/11/183, stwierdza, że możliwa jest legalizacja samowoli budowlanej w przypadku zmiany planu. Uchwalony 28 października 1997 r. plan zagospodarowania przestrzennego Gminy M. dopuszcza lokalizację domów letniskowych na terenie, gdzie wzniesiono samowolnie obiekt budowlany, co do którego orzeczono rozbiórkę. J. M. [...] września 1998 r. wydano decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie domu letniskowego na działce Nr [...] w L. Legalizacja jest możliwa także przez skorzystanie z nadzwyczajnych środków określonych w art. 154 i 155 kpa. Nie tylko kpa, ale także prawo budowlane nie przewidują ograniczeń stosowania tych przepisów do decyzji nakazujących rozbiórkę. Obecnie teren jest w całości zagospodarowany przez wybudowanie domów letniskowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według generalnej zasady zawartej w art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określanego dalej skrótem p.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Zasada ta oznacza nie tylko związanie wnioskiem skarżącego w zakresie przedmiotu zaskarżenia, ale również związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie, ogranicza to ocenę w zakresie naruszenia art. 155 kpa, bo taka podstawa została sformułowana w skardze kasacyjnej. Inaczej rzecz ujmując, rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzależnione jest jedynie od stwierdzenia czy zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem powołanego już art. 155 kpa. Udzielenie odpowiedzi na przedstawione wyżej pytanie uzależnione jest z kolei od stwierdzenia czy rozstrzygnięcie zawierające nakaz rozbiórki zawarty w decyzjach Wojewody G. z [...] września 1994 r. i Burmistrza Gminy M. z [...] lipca 1994 r. może być wzruszone w trybie i na zasadach określonych w art. 155 kpa. Z brzmienia tego przepisu wynika, że niezbędnym, choć nie jedynym warunkiem jego zastosowania, sprowadzającego się do możliwości zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej, jest to, aby na podstawie tej decyzji strona nabyła prawo. Prawo nabyte z decyzji, jak się powszechnie przyjmuje w literaturze, jest utożsamiane z każdą korzyścią, jaką uzyskuje strona pod względem prawnym z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. Słuszne jest stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej, że zarówno na tle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, jak i na tle przepisów prawa budowlanego (zarówno obowiązującego obecnie, jak i Prawa budowlanego z 1974 r.) nie ma regulacji wykluczającej możliwość uchylenia lub zmiany decyzji o rozbiórce na podstawie art. 155 kpa. Brak jednak takiej regulacji niczego ani w sensie pozytywnym ani negatywnym, nie przesądza, skoro decydujące znaczenie ma, jak już zaznaczono, nabycie przez stronę w wyniku takiej decyzji określonego prawa. Skarżący J. M. ze wskazanych wyżej decyzji o rozbiórce żadnego prawa nie nabył. Decyzje te nakładają na niego jedynie określone obowiązki, a to nie jest objęte dyspozycją omawianego art. 155 kpa. W tej sytuacji, zaskarżony wyrok aprobujący stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w decyzjach z [...] lutego 2002 r. i z [...] stycznia 2002 r. stwierdzających nieważność decyzji tego organu z [...] października 2001 r. dopuszczającej możliwość uchylenia wydanych w tej sprawie decyzji o rozbiórce, na podstawie art. 155 kpa, nie został wydany z naruszeniem tego przepisu. Dlatego skarga kasacyjna podlega oddaleniu (art. 184 p.p.a.). Na marginesie jedynie i w nawiązaniu do twierdzeń zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, należy zauważyć, że przedmiotem rozpoznania w tej sprawie i to nie tylko ze względu na sformułowaną podstawę kasacyjną, jest jedynie możliwość uchylenia lub zmiany decyzji o rozbiórce. Z tego względu przedmiotem rozważań Sądu nie była, bo nie mogła być możliwość "legalizacji" wzniesionego przez skarżącego obiektu na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI