OSK 355/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną C. E. i Klaudii T.-B. od wyroku NSA z dnia 9 października 2003 r., który oddalił ich skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 19 lipca 2001 r. Decyzja SKO utrzymała w mocy własną decyzję z dnia 19 lutego 2001 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 25 stycznia 1962 r. w sprawie odmowy przyznania własności czasowej do nieruchomości położonej w W. przy ul. P., Pj. i Al. S. na rzecz Aleksandra T.-W. Podstawą odmowy było przeznaczenie terenu pod użyteczność publiczną (tereny sportowe SKS "W.") zgodnie z Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego z 1961 r. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy oraz przepisów KPA, wskazując na oczywiste naruszenie przepisów postępowania z uwagi na długi czas rozpoznania wniosku z 1949 r. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że przeznaczenie nieruchomości pod użyteczność publiczną zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego z 1961 r. wykluczało możliwość przyznania własności czasowej. Sąd podkreślił, że ocena zgodności z prawem dotyczy stanu prawnego z daty wydania decyzji, a plan zagospodarowania przestrzennego był wówczas obowiązującym aktem normatywnym. Zastosowanie art. 7 ust. 2 dekretu, który nakazywał uwzględnić wniosek, jeśli korzystanie z gruntu da się pogodzić z przeznaczeniem według planu, zostało wyłączone przez przeznaczenie terenu pod cel publiczny.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dekretu warszawskiego w kontekście planów zagospodarowania przestrzennego i prawa własności czasowej; zasady oceny legalności decyzji administracyjnej przez sądy administracyjne.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z gruntami warszawskimi i dekretami z okresu powojennego. Interpretacja przepisów KPA i ustawy o NSA może być nieaktualna.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przeznaczenie nieruchomości pod użyteczność publiczną zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego wyklucza możliwość przyznania prawa własności czasowej na rzecz dotychczasowego właściciela?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przeznaczenie nieruchomości pod użyteczność publiczną wyklucza możliwość przyznania własności czasowej, ponieważ korzystanie z nieruchomości przez dotychczasowego właściciela na zasadach własności czasowej byłoby sprzeczne z celem publicznym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 7 ust. 2 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy wymagał pogodzenia korzystania z gruntu przez dotychczasowego właściciela z przeznaczeniem gruntu według planu. Własność czasowa, choć pełna co do treści, miała ograniczony czas trwania i wykluczała korzystanie z nieruchomości przez inne osoby, co było sprzeczne z realizacją celu publicznego.
Czy naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności długi czas rozpoznania wniosku, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności orzeczenia lub uchylenia zaskarżonego wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, długi czas rozpoznania wniosku, choć mógł stanowić naruszenie przepisów postępowania (art. 12 KPA), nie stanowił wystarczającej podstawy do innego rozstrzygnięcia niż oddalenie skargi kasacyjnej, zwłaszcza gdy stan prawny z daty wydania decyzji i obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego uzasadniały odmowę.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że ocena prawna dotyczy stanu prawnego z daty wydania zaskarżonej decyzji. Mimo potencjalnego naruszenia przepisów o szybkości postępowania, istota sprawy i zgodność z prawem z tamtego okresu, w tym obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, przesądziły o oddaleniu skargi.
Czy sąd administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, co oznacza przede wszystkim związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w tej skardze.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 183 par. 1 p.p.s.a., NSA jest związany granicami skargi kasacyjnej, co obejmuje możliwość późniejszego przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych, ale nie rozszerzania samych podstaw po upływie terminu.
Przepisy (18)
Główne
Dekret warszawski art. 7 § ust. 1
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
Nakazywał uwzględnić wniosek dotychczasowego właściciela gruntu o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy, a następnie własności czasowej, jeżeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela da się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu.
Dekret warszawski art. 7 § ust. 2
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
Nakazywał uwzględnić wniosek dotychczasowego właściciela gruntu o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy, a następnie własności czasowej, jeżeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela da się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa o NSA art. 50
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
ustawa o NSA art. 59
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
ustawa o NSA art. 21
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § par. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 12
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 107 § par. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 156
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo rzeczowe art. 100
Ustawa z dnia 11 października 1946 r. Prawo rzeczowe
Prawo rzeczowe art. 100
Ustawa z dnia 11 października 1946 r. Prawo rzeczowe
Właściciel czasowy miał ograniczoną własność w zakresie czasu jej trwania, ale pełną co do jej treści, wynikającej z art. 28 Prawa rzeczowego.
Prawo rzeczowe art. 28
Ustawa z dnia 11 października 1946 r. Prawo rzeczowe
Określał treść własności, która oznaczała korzystanie z nieruchomości z wyłączeniem innych osób.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Obecnie stanowi o treści prawa własności, analogicznie do art. 28 Prawa rzeczowego.
rozp. o post. adm.
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie nieruchomości pod użyteczność publiczną zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego z 1961 r. wykluczało możliwość przyznania własności czasowej. • Ocena prawna powinna uwzględniać stan prawny z daty wydania zaskarżonej decyzji, w tym obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 2 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. • Naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 156, 7, 10, 11, 12, 107 par. 1), w tym długi czas rozpoznania wniosku z 1949 r. (rozpoznany w 1962 r.). • Plan zagospodarowania przestrzennego z 1961 r. nie był planem szczegółowym. • Plan zagospodarowania przestrzennego z 1961 r. nie znajdował się w aktach sprawy w dacie wydawania zaskarżonej decyzji.
Godne uwagi sformułowania
odmowa przyznania własności czasowej do nieruchomości • teren przeznaczony "pod użyteczność publiczną" • realizacja celu publicznego była możliwa jedynie na terenie państwowym • stan prawny określony w art. 100 i następnych Prawa rzeczowego z 1946 r. dotyczący własności czasowej, wykluczał możliwość korzystania z gruntu przez dotychczasowego właściciela na zasadach własności czasowej, jeżeli grunt ten w planie zagospodarowania przestrzennego został przeznaczony pod użyteczność publiczną. • sądy administracyjne dokonują oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem /legalności/. • Z natury takiej oceny wynika potrzeba uwzględnienia stanu prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Skład orzekający
Edward Janeczko
sprawozdawca
Jacek Chlebny
członek
Włodzimierz Ryms
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dekretu warszawskiego w kontekście planów zagospodarowania przestrzennego i prawa własności czasowej; zasady oceny legalności decyzji administracyjnej przez sądy administracyjne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z gruntami warszawskimi i dekretami z okresu powojennego. Interpretacja przepisów KPA i ustawy o NSA może być nieaktualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy historycznych przepisów dotyczących gruntów warszawskich i prawa własności czasowej, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie lub historii prawa. Kluczowe jest tu zderzenie prawa własności z interesem publicznym.
“Własność czasowa a użyteczność publiczna: Jak plan zagospodarowania przestrzennego z 1961 roku wpłynął na losy nieruchomości w Warszawie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.