OSK 1966/04

OSK 1966/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-09-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko
Ludwik Żukowski /przewodniczący/
Małgorzata Stahl /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Wa 819/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-09-23
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ludwik Żukowski, Sędziowie NSA Jerzy Bujko, Małgorzata Stahl (spr.), Protokolant Mariusz Szufnara, po rozpoznaniu w dniu 6 września 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rady Dzielnicy Wawer miasta stołecznego Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 819/04 w sprawie ze skargi K. C. na uchwałę Rady Dzielnicy Wawer miasta stołecznego Warszawy z dnia 20 października 2003 r. [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 września 2004 r.(sygn.akt II SA/Wa 819/04), po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. C. na uchwałę Nr 56/XV/2003 Rady Dzielnicy Wawer m.st.Warszawy z dnia 20 października 2003 r.w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego – stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że Rada Dzielnicy Wawer uznała za zasadne wezwanie Wojewody Mazowieckiego i na podstawie art.190 ust.2 w zw. z art. 190 ust.1 pkt 2a ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw(Dz.U. z 2003 r.,Nr 159,poz.1547 ze zm.)podjęła wskazaną uchwałę .W związku z nieuwzględnieniem przez Radę wezwania K.C. wniósł skargę na uchwałę w przedmiocie wygaśnięcia jego mandatu, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.W uzasadnieniu skargi podniósł,że nietrafny jest pogląd , że jego uczestnictwo jako radnego w Dzielnicowym Zespole Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych stanowiło naruszenie art.24d ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym wójt nie może powierzyć radnemu gminy, w której uzyskał mandat wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej. Członkostwo radnego w komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, powoływanej przez organ wykonawczy na podstawie art.41 ust.3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi(Dz.U. z 2002 r.,Nr 147,poz.1231 ze zm.)nie może być uznane za wykonywanie pracy o jakiej mowa w art.24d u.s.g. Gminna komisja ma cechy organu społecznego a na podstawie art.4¹ ust.5 pow.ustawy z 1982 r. wykonywanie czynności przez członka komisji może łączyć się z wynagrodzeniem za wykonywanie czynności związanych z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich. Wynagrodzenie członka gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych ma charakter analogiczny do otrzymywanych przez radnych diet związanych z wykonywaniem przez nich mandatu. Pobieranie takiego wynagrodzenia nie musi wynikać ze stosunku cywilnoprawnego.
Rada Dzielnicy Wawer wniosła o odrzucenie skargi jako wniesionej przez osobę, która nie wykazała interesu prawnego do jej wniesienia, a w przypadku rozpoznania skargi o jej oddalenie jako bezzasadnej. Stosunek cywilnoprawny nawiązuje się w momencie przyjęcia do wykonywania określonych czynności za ustaloną sumę bez względu na sposób uregulowania warunków wykonywania tych czynności, natomiast naruszenie zakazu stanowi przede wszystkim pobieranie przez radnego wynagrodzenia. Zdaniem Rady, wykonywanie przez K. C. zadań przekazanych członkom Dzielnicowych Zespołów Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jest cywilnoprawnym stosunkiem zlecenia naruszającym art. 24d u.s.g.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , w odniesieniu do kwestii legitymacji skarżącego, wyjaśnił że uchwała o charakterze indywidualnym stwierdzająca wygaśnięcie mandatu radnego z innej przyczyny niż utrata prawa wybieralności lub brak tego prawa w dniu wyborów jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, podlega kognicji sądu administracyjnego (uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 23 października 2000 r.,OPS 13/00,ONSA 2001/1/50) i może być zaskarżona w trybie art. 101 u.s.g. przez zainteresowanego radnego. Odnosi się to także do uchwały rady dzielnicy. Interes prawny skarżącego powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego skargę, interes ten powinien być także realny, aktualny i obiektywny. Wykonywanie mandatu należy do spraw z zakresu administracji publicznej, radny pełniąc swą funkcję wykonuje szereg zadań o charakterze publicznym, które składają się na treść mandatu. Wygaśnięcie mandatu K.C. nastąpiło wskutek uznania że naruszył on ustawowy zakaz łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w przepisach funkcji lub działalności, w tym przypadku członkostwa w gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Ta uchwałą naruszono jego interes prawny a tym samym był on legitymowany do wniesienia skargi.
WSA wyjaśnił ,że podstawą wygaśnięcia mandatu był przepis art. 24d u.s.g., zgodnie z którym wójt nie może powierzyć radnemu gminy , w której uzyskał mandat, wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej. Powołany przepis koresponduje z generalnym zakazem wykonywania przez radnego pracy w ramach stosunku pracy w urzędzie gminy, w której uzyskał mandat oraz funkcji kierownika lub jego zastępcy w jednostce organizacyjnej tej gminy, wyrażonym w zakazie z art.24b, dotyczy to w szczególności umów zlecenia, o dzieło, o roboty budowlane, agencji oraz inne umowy nienazwane, których przedmiotem jest wykonywanie pracy. Radny K. C. został zarządzeniem Prezydenta m.st. Warszawy nr 372/2003 z dnia 29 maja 2003 r.mianowany przewodniczącym Dzielnicowego Zespołu Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Dzielnicy Wawer i pełnił tę funkcję do momentu stwierdzenia przez Radę wygaśnięcia jego mandatu. Zdaniem Sądu członkostwo w gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych nie wypełnia przesłanek z art. 24d u.s.g. Udział w komisji, choć polega na świadczeniu określonego rodzaju pracy i może wiązać się z wynagrodzeniem, stanowi w pierwszej kolejności realizowanie powierzonych zadań w ramach organu o charakterze społecznym, uczestniczącym w programach związanych z profilaktyką i zwalczaniem negatywnych skutków spożywania alkoholu. Nie można tego członkostwa utożsamiać ze świadczeniem pracy w sensie komercyjnym i zmierzającym do uzyskania odpowiedniego wynagrodzenia. Wykonywanie tego rodzaju obowiązków nie odpowiada celowi, jaki ustawodawca chciał zrealizować poprzez przepis art. 24d u.s.g. Powołanie przez prezydenta w skład gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych nie może być utożsamiane z zawarciem umowy cywilnoprawnej. Powołanie do składu takiej komisji jest w istocie władczym aktem nadającym określonej osobie uprawnienie do wykonywania zadań o typowo publicznym charakterze. Tym samym radny K.C. nie naruszył zakazu świadczenia pracy na rzecz gminy a w konsekwencji nie zostały spełnione przesłanki z art. 190 ust.1 pkt 2a Ordynacji wyborczej.
Rada Dzielnicy Wawer m.st. Warszawy wniosła skargę kasacyjna od powyższego wyroku. Pełnomocnik Rady wnosił o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyrokowi zarzucił : naruszenie art.33 ust.2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym(Dz.U. Nr 74,poz.368 ze zm.) w zw. z art. 101 ust.1 u.s.g. oraz naruszenie art.24d ustawy o samorządzie gminnym i art.4¹ ustawy o wychowaniu w Trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W uzasadnieniu skargi Pełnomocnik Rady wywodził ,że wykonywanie przez radnego K.C. zadań przekazanych członkom Dzielnicowych Zespołów Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jest cywilnoprawnym stosunkiem zlecenia, naruszającym przepis art. 24d u.s.g. Ponadto , zdaniem skarżącej Rady, K.C. nie wykazał interesu prawnego do wniesienia skargi, miał tylko interes faktyczny a tym samym Sąd naruszył przepis art. 33 ust.2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zw. z art. 101 ust.1 u.s.g. nie wskazując normy prawa administracyjnego, z której zastosowania wynikał interes prawny. Pogląd WSA jest tym bardziej wątpliwy, że art. 190 i 191 Ordynacji wyborczej do rad gmin,..przyznaje prawo do odwołania (i to do sądu powszechnego) tylko w przypadku utraty prawa wybieralności nie wskazując drogi odwołania w innych przypadkach wygasnięcia mandatu. K.C. jest zainteresowany ustaleniem , że jego mandat nie wygasł ale uchwała o wygaśnięciu jego mandatu dotyczy tylko jego interesu faktycznego.
W dalszej części uzasadnienia skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd błędnie przyjmował jakoby K.C. pełnił funkcję w gminnej komisji do spraw rozwiązywania problemów alkoholowych podczas gdy został ustanowiony przewodniczącym Dzielnicowego Zespołu Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy w Dzielnicy Wawer. Taki twór nie został przewidziany w art.4¹ ustawy o wychowaniu... a Prezydent Warszawy wydając zarządzenie nr 372/2003 działał na podstawie uchwały nr V/72/2003 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 16 stycznia 2003 r. w sprawie Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy. Uchwała została wydana w oparciu o niewłaściwą podstawę prawną( nie wskazano ust.3 art.4¹) a w § 8 ust.2 tej uchwały Rada Miasta ustanowiła odrębne ciała – Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy i nie przewidziane w ustawie Dzielnicowe Zespoły Realizacji Programów Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.W uchwale ustalono zasady wynagradzania wyłącznie dla członków Komisji natomiast w odniesieniu do członków Dzielnicowych Zespołów udzieliła delegacji Prezydentowi m.st.Warszawy. W zakresie działania dzielnicowych zespołów pozostają sprawy o charakterze technicznym zlecane przez Komisję RPA m.st.Warszawy. K.C. wykonując pracę w Dzielnicowym Zespole i pobierając wynagrodzenie ustalone przez Prezydenta m.st.Warszawy spełnił przesłanki określone w art. 190 ust.1 Ordynacji. K.C. przedstawił listę do wypłat członków Dzielnicowego Zespołu a wypłata nastąpiła z budżetu m.st.Warszawy. Narusza to przepis art. 24d u.s.g. bo K.C. wykonywał pracę w tym Zespole w ramach stosunku prawnego, którego istotne elementy zbliżają go do stosunku pracy i który został nawiązany w momencie przyjęcia do wykonania określonych czynności za określoną sumę. Suma wypłat w przypadku K.C.a przekroczyła ponadto miesięczny limit ustawowy dla radnego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną K. C. wnosił o jej oddalenie w całości, podnosząc błędy kasacji. Sąd nie mógł naruszyć art.33 ust.2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym bo w dacie orzekania przepis ten nie obowiązywał a Sąd stosował przepisy ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego. Braki formalne w skardze kasacyjnej wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika powinny skutkować odrzuceniem skargi, która powinna spełniać wymagania określone w art.176 p.p.s.a. K. C. uznał za niezasadny zarzut braku istnienia po jego stronie interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały o wygaśnięciu jego mandatu i zarzut naruszenia zakazu z art. 24 d u.s.g. Członkowie Zespołu w tym skarżący nie nawiązali żadnego stosunku cywilnoprawnego z Urzędem m.st.Warszawy. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy opinii Rządowego centrum Legislacji z dnia 24 października 2001 r. pełnienie funkcji członka takiego Zespołu może łączyć się z otrzymywaniem wynagrodzenia za wykonywanie czynności zwianych z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich i nie oznacza wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Uchwałą Nr v/72/2003 z dnia 16 stycznia 2003 r. w sprawie Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy na r.2003 r.,Rada Miasta stołecznego Warszawy wykonując ustawowe obowiązki uchwaliła Program i wskazała, które z zadań Programu mogą być wykonywane przez Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. W § 8 ust.2 i § 9 załącznika do uchwały określono zadania Komisji i stwierdzono, że jest ona współrealizatorem Programu. Komisja została powołana zarządzeniem Nr 338/2003 Prezydenta m.st.Warszawy w wykonaniu delegacji z ust.3 art. 4¹ ustawy o wychowaniu...Dzielnicowe zespoły Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych realizują w istocie zadania przekazane przez powołującą je Radę , w trybie art.11 ust.1 ustawy o ustroju m.st.Warszawy. Tak też stanowi zarządzenie Nr 372/2003 z dnia 29 maja 2003 r.Prezydenta m.st.Warszawy w sprawie powołania dzielnicowych Zespołów ...i zasad wynagradzania członków tych Zespołów.
Pełnomocnik Rady Dzielnicy Wawer złożył w dniu 29 marca 2005 r.pismo , w którym podtrzymał stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej i odnośnie zarzutu uwzględnienia skargi mimo braku interesu prawnego po stronie skarżącego, sprostował uzasadnienie tej podstawy kasacji w zakresie w jakim został powołany nieobowiązujący przepis art. 33 ust.2 ustawy o NSA, co stanowiło oczywistą omyłkę i nie stanowi poważnego błędu kasacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej(art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ()Dz.U. Nr 153,poz.1270 ze zm.) a te granice wyznaczają podstawy skargi kasacyjnej ,sformułowane zgodnie z przepisem art.174 p.p.s.a. Z uwagi na znaczenie skargi kasacyjnej , jej podstawy i wymogi formalne powołana ustawa wprowadza wymóg sporządzenia tej skargi przez fachowego pełnomocnika. W myśl art.174 pkt 2 skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podniesienie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisów nieobowiązującej w dacie orzekania i niestosowanej przez Sąd ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74,poz.368 ze zm.)stanowi wadę , której nie można usunąć poprzez późniejsze sprostowanie, po wykazaniu błędu przez stronę przeciwną. Niedopuszczalne jest późniejsze (w tym przypadku po upływie 4 miesięcy)podtrzymanie podstawy prawnej skargi kasacyjnej w zakresie odnoszącym się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania i sprostowanie uzasadnienia tej podstawy w zakresie, w jakim powołany został – jako naruszony - przepis nieobowiązujący w dacie wyroku . Z uwagi na powyższe zarzut naruszenia przepisów nieaktualnych, niestosowanych przez sąd, nie mógł być przez Naczelny Sąd Administracyjny rozważany. Na marginesie można jeszcze dodać , że w skardze kasacyjnej, w odniesieniu do tego zarzutu, nie powołano się na istotny wpływ wskazanego naruszenia na wynik sprawy.
Drugi zarzut skargi kasacyjnej – naruszenia art.24d ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym(Dz.U. z 2001 r.,Nr 142,poz.1591 ze zm.)i art.4¹ ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi(Dz.U. z 2002 r.,Nr 147,poz.1231 ze zm.) nie może być uznany za zasadny. I w tym przypadku należy podnieść , że wskazując tę podstawę skargi kasacyjnej nie podano czy naruszenie powołanych przepisów nastąpiło wskutek błędnej ich wykładni czy przez niewłaściwe zastosowanie. Tylko obszerne uzasadnienie pozwala uznać tę wadliwość za mniej istotną, choć i z niego charakter naruszenia prawa materialnego nie wynika w sposób bezpośredni. Przepis art.24d u.s.g. stanowi, że wójt nie może powierzyć radnemu gminy, w której uzyskał on mandat, wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej. W rozpoznawanej sprawie Prezydent m.st.Warszawy nie zawarł z radnym K. C. umowy cywilnoprawnej. Powołał go jedynie, wykonując postanowienia uchwały Nr V/72/2003 Rady Warszawy z dnia 16 stycznia 2003 r.w sprawie Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy na rok 2003 i załącznika do niej w postaci tego właśnie programu, do wykonywania obowiązków związanych z realizacją określonych zadań publicznych. Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy została powołana Zarządzeniem Nr 338/2003 z dnia 8 maja 2003 r. Prezydenta m.st.Warszawy w wykonaniu delegacji ustawowej ust.3 art.4¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i niewątpliwie jest "gminną komisją rozwiązywania problemów alkoholowych" o jakiej mowa w powołanym przepisie. Charakter m.st. Warszawy jako gminy jest szczególny. Zgodnie z przepisem art.5 ust.1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. Nr 41,poz.361 ze zm.) w m.st.Warszawie utworzenie jednostek pomocniczych – dzielnic m.st.Warszawy jest obowiązkowe. Dzielnica działa na podstawie statutu dzielnicy i innych uchwał Rady m.st.Warszawy przekazujących zadania i kompetencje gminne i powiatowe, zadania zlecone gminie z zakresu administracji rządowej oraz zadania realizowane na podstawie porozumień zawartych pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego. Do zakresu działania dzielnicy należą w szczególności sprawy lokalne, a w tym m.in. sprawy oświaty i wychowania, pomocy społecznej, zadania związane z ochroną zdrowia w zakresie określonym przez statut miasta i inne uchwały Rady m.st.Warszawy. Sprawy profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych mieszczą się we wskazanym zakresie i zostały powierzone odpowiednią uchwałą, co wprost potwierdza powołana ,w Zarządzeniu Nr 372/2003 Prezydenta m.st.Warszawy z dnia 29 maja 2003 r. w sprawie powołania Dzielnicowych Zespołów Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st.Warszawy i zasad wynagradzania członków tych Zespołów, podstawa prawna - § 11 ust.2 i 3 Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m.st. Warszawy na r.2003,stanowiącego załącznik do wskazanej wyżej uchwały Nr V/72/2003 Rady m.st.Warszawy z dnia 16 stycznia 2003 r. Z powołanego przepisu wynika , że realizacja niektórych zadań na poziomie dzielnicy jest powierzona Dzielnicowym Zespołom Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Utworzenie , obok Komisji dla całej gminy m.st.Warszawy, dzielnicowych zespołów powołanych do realizacji części zadań z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, określonych w Programie Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, prowadzić musi zatem do uznania tych zespołów za wykonujące podobne zadania jak Komisja , powierzone w trybie i na zasadach określonych w art.11 ustawy o ustroju Warszawy. Szczególna prawnoustrojowa struktura gminy - m.st. Warszawy – w tym ustawowy wymóg utworzenia dzielnic i ustalania ich zadań sprawia, że wykładnia przepisów ustawy o ustroju Warszawy, przepisów ustaw określających zadania jednostek samorządu oraz przepisów statutu miasta i innych uchwał rady m.st.Warszawy musi uwzględniać odrębności ustrojowe i potrzebę dekoncentracji zadań. Tym samym brak podstaw do odmiennego traktowania powoływanych przez Prezydenta m.st.Warszawy członków Dzielnicowych Zespołów, wykonujących na terenie dzielnicy powierzone im zadania, związane z realizacją Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych , przyjętego dla całej gminy M.st.Warszawy. Odmienne, wadliwe( jak wynika z wyjaśnień na rozprawie skorygowane już przez Radę m.st.Warszawy) , uregulowanie zasad wynagradzania członków tych Zespołów nie może wpływać na ich pozycję prawną i nie może być utożsamiane z zawarciem umowy cywilnoprawnej. Powołanie do pełnienia obowiązków społecznych( w rozważanej sprawie związanych m.in. z określaniem kierunków działań jednostki samorządu w zakresie profilaktyki uzależnień od alkoholu) jest szczególnym, władczym aktem publicznoprawnym - w przypadku gminnych komisji profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych powołanie gminnej komisji jest ustawowym obowiązkiem wójta, burmistrza, prezydenta, opartym na przepisach prawa publicznego. W gminie Warszawa , z uwagi na prawne uwarunkowania ustrojowe, powołanie przez Prezydenta m.st.Warszawy członków Dzielnicowych Zespołów jest co do istoty takie jak powołanie członków Komisji .
Należy zatem w pełni podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego iż pełnienie przez radnego K. C. funkcji przewodniczącego Dzielnicowego Zespołu Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych nie naruszało zakazu określonego w art. 24d ustawy o samorządzie gminnym a tym samym nie mogło stanowić podstawy do wygaśnięcia mandatu na podstawie art.190 ust.2 w zw. z art. 190 ust.1 pkt 2a ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. _ Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw(Dz.U. z 2003 r.,Nr 159,poz.1547 ze zm.).
Niekonsekwentne posługiwanie się przez sąd I instancji określeniem gminna komisja i zespół dzielnicowy, podniesione w skardze, nie miało wpływu na wynik sprawy .Nie ma również znaczenia prawnego ,dla oceny zarówno zaskarżonego wyroku jak i wcześniej skargi K.C., późniejsza zmiana miejsca zamieszkania radnego . Ewentualna utrata prawa wybieralności, co podnoszono na rozprawie, stanowi odrębną od zastosowanej i rozważanej podstawę wygaśnięcia mandatu i nie może być badana ani rozważana w sprawie niniejszej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1270 ze zm.)orzeczono jak w sentencji.