I CZ 33/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że nie wykonała ona prawidłowo zarządzenia sądu o uzupełnienie braków formalnych.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony pozwanej z powodu niewykonania zarządzenia sądu dotyczącego przedłożenia kserokopii odpisu z KRS poświadczonej przez adwokata. Sąd Najwyższy w niniejszym postanowieniu oddalił zażalenie strony pozwanej, uznając, że przedłożona kserokopia nie miała waloru dokumentu oryginalnego, a późniejsza zmiana przepisów dotyczących uwierzytelniania dokumentów przez adwokatów nie miała zastosowania w tej sprawie.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony pozwanej, ponieważ nie wykonała ona zarządzenia sądu z dnia 23 października 2009 r. dotyczącego przedłożenia kserokopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika. Sąd Apelacyjny uznał, że adwokat nie miał uprawnienia do uwierzytelniania takich dokumentów na podstawie ówcześnie obowiązującego art. 89 § 1 k.c. Sąd Najwyższy w niniejszym postanowieniu oddalił zażalenie strony pozwanej. Zważył, że zarządzenie sądu dotyczyło udokumentowania upoważnienia prokurenta do jednoosobowego reprezentowania spółki w dacie wystawienia pełnomocnictwa adwokatowi, a przedłożone odpisy z KRS pochodziły z wcześniejszych dat i nie wykazywały prokury samoistnej w kluczowym okresie. Sąd Najwyższy podkreślił, że uprawnienie adwokata do uwierzytelniania dokumentów, przyznane w art. 89 § 1 zd. II k.p.c., ma charakter wyjątkowy i nie można go rozszerzać na inne dokumenty niż wskazane w przepisie. Ponadto, nowelizacja art. 89 § 1 k.p.c. wprowadzona ustawą z dnia 23 października 2009 r., która rozszerzyła uprawnienia adwokatów w zakresie uwierzytelniania dokumentów, nie miała zastosowania w tej sprawie, gdyż skarga kasacyjna i zarządzenie sądu zostały wydane przed wejściem w życie tej zmiany.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, adwokat nie miał takiego uprawnienia przed nowelizacją.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze stanowisko, zgodnie z którym uprawnienie przyznane adwokatowi w art. 89 § 1 zd. II k.p.c. jest wyjątkowe i służy wyłącznie ułatwianiu kosztów procesu, nie obejmując sporządzania wierzytelnych odpisów innych dokumentów niż te wskazane w przepisie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
powódka
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | powódka |
| Agencji Wydawniczo-Reklamowej „W.(...)” Spółce z o.o. | spółka | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 89 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis regulujący uprawnienia pełnomocnika do uwierzytelniania dokumentów. W niniejszej sprawie kluczowe było brzmienie przepisu przed nowelizacją oraz po niej.
Pomocnicze
k.c. art. 89 § § 1
Kodeks cywilny
Przed nowelizacją z dnia 23 października 2009 r. adwokat nie miał uprawnienia do uwierzytelniania odpisów dokumentów innych niż dokument pełnomocnictwa, wykazujących jego umocowanie.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do orzekania o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do orzekania o kosztach postępowania.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie § § 6
Podstawa prawna do ustalenia wysokości kosztów postępowania zażaleniowego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie § § 12
Podstawa prawna do ustalenia wysokości kosztów postępowania zażaleniowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego, że adwokat nie miał uprawnienia do uwierzytelniania odpisu z KRS na podstawie art. 89 § 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zarządzenia. Zmiana art. 89 § 1 k.p.c. nie miała zastosowania retroaktywnego do sytuacji sprzed jej wejścia w życie.
Odrzucone argumenty
Strona pozwana argumentowała, że kserokopia odpisu z KRS poświadczona przez adwokata miała walor dokumentu oryginalnego. Strona pozwana twierdziła, że nowelizacja art. 89 § 1 k.p.c. powinna mieć zastosowanie w sprawie. Pełnomocnik strony skarżącej podnosił naruszenie art. 89 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie i proponował odmienną interpretację przepisu.
Godne uwagi sformułowania
adwokat nie ma uprawnienia do uwierzytelnionych dokumentów innych niż dokument zawierający udzielone mu pełnomocnictwo uprawnienie przyznane m.in. adwokatowi w art. 89 § 1 zd. II należy do wyjątkowych i służy wyłącznie ułatwianiu oraz zaoszczędzaniu stronom kosztów procesu brak zatem podstaw do rozszerzenia przedmiotowego zakresu takiego upoważnienia na sporządzenie wierzytelnych odpisów innych dokumentów niż wymienione w tym przepisie przepis ten nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ w okresie wniesienia skargi kasacyjnej i w czasie wydania zarządzenia (...) obowiązywał jeszcze przepis art. 89 § 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed zmiany
Skład orzekający
Józef Frąckowiak
przewodniczący
Mirosław Bączyk
sprawozdawca
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uwierzytelniania dokumentów przez pełnomocników procesowych, w szczególności w kontekście stosowania przepisów przejściowych i nowelizacji prawa procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed nowelizacją art. 89 § 1 k.p.c. z dnia 23 października 2009 r. oraz specyficznej sytuacji braku wykonania zarządzenia sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu formalnego postępowania cywilnego – uwierzytelniania dokumentów przez pełnomocników. Interpretacja przepisów przejściowych i nowelizacji jest kluczowa dla praktyków.
“Czy kserokopia poświadczona przez adwokata zawsze wystarczy? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady uwierzytelniania dokumentów.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 33/10 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa J. M. przeciwko Agencji Wydawniczo-Reklamowej „W.(...)” Spółce z o.o. z siedzibą w W. o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2010 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt VI ACa (…), oddala zażalenie; zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną strony pozwanej z tej racji, że strona nie wykonała zarządzenia tego Sądu z dnia 23 października 2009 r. W odpowiedzi na to zarządzenie do akt sprawy nadesłana została bowiem kserokopia odpisu pełnego z KSR strony pozwanej, poświadczona za zgodność z oryginałem przez adwokata lub (pełnomocnika tej strony). W ocenie Sądu, dołączona do akt sprawy kopia wspomnianego odpisu nie ma waloru dokumentu (oryginalnego dokumentu), bowiem adwokat nie ma uprawnienia do uwierzytelnionych dokumentów innych niż dokument zawierający udzielone mu pełnomocnictwo (art. 89 § 2 1 k.c.). W tym zakresie Sąd Apelacyjny powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 23 stycznia 2009 r., III CZP 118/08 (OSNC 2009/6/76). W zażaleniu na to postanowienie strona pozwana podnosiła naruszenie art. 89 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez udokumentowanie uprawnienia prokurenta strony pozwanej do jednoosobowej reprezentacji (prokury samoistnej), ale bez określenia szczegółowego sposobu takiego udokumentowania. Zdaniem pełnomocnika, trafniejsza jest odmienna interpretacja art. 89 § 1 k.p.c. niż przyjęta w powołanej przez Sąd uchwale z dnia 23 stycznia 2009 r. W aktach sprawy znajduje się ponadto oryginał odpisu z KRS (złożono go w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji), z którego wynika fakt udzielenia prokury samoistnej prokurentce P. K., podpisującej udzielone pełnomocnictwo pełnomocnikowi strony pozwanej. Od dnia 1 stycznia 2010 r. nastąpiła zmiana art. 89 § 1 k.c., zgodnie z którą adwokat może już uwierzytelniać odpisy udzielonego mu pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów nakazujących jego umocowanie. Według skarżącego, wspomniany przepis (w nowym brzmieniu) ma zastosowanie w obecnym postępowaniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z treści zarządzenia z dnia 23 listopada wynika, że strona pozwana została wezwana do „udokumentowania upoważnienia prokurenta P. K. do jednoosobowego reprezentowania spółki w dacie wystawienia pełnomocnictwa adwokatowi M. Ł.” (tj. w dniu 10 kwietnia 2009 r.). Chodziło zatem o wykazanie faktu prokury samoistnej właśnie w dniu udzielenia pełnomocnictwa adwokatowi M. Ł. do występowania w postępowaniu kasacyjnym. Wprawdzie w aktach sprawy znajdują się inne jeszcze odpisy z KRS („odpis aktualny, i „odpis pełny”), które świadczą o istnieniu prokury samoistnej P. K., ale pochodzą one z innej daty (z dnia 18 września 2006 r. i z dnia 4 marca 2008 r.). W tej sytuacji należało przyjąć, że zarządzenie Sądu z dnia 23 listopada 2009 r. nie zostało jednak właściwie wykonane. Należy podzielić trafne stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym uprawnienie przyznane m.in. adwokatowi w art. 89 § 1 zd. II należy do wyjątkowych i służy wyłącznie ułatwianiu oraz zaoszczędzaniu stronom kosztów procesu. Brak zatem podstaw do rozszerzenia przedmiotowego zakresu takiego upoważnienia na sporządzenie wierzytelnych odpisów innych dokumentów niż wymienione w tym przepisie (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r., III CZP 118/09, OSNC 2009/6/76). 3 W ustawie z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelnienia dokumentów (Dz. U. Nr 216, poz. 1676) doszło do modyfikacji treści art. 89 § 1 k.p.c. (art. 1 tej ustawy). Od dnia wejścia w życie tej zmiany (tj. od dnia 1 stycznia 2010 r., art. 11) adwokat może sam uwierzytelnić nie tylko odpis udzielonego im pełnomocnictwa, ale także odpisy innych dokumentów „wykazujących jego umocowanie”. Wbrew jednak stanowisku strony skarżącej, przepis ten nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ w okresie wniesienia skargi kasacyjnej i w czasie wydania zarządzenia z dnia 23 listopada 2009 r. obowiązywał jeszcze przepis art. 89 § 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej wspomnianą ustawą z dnia 23 października 2009 r. Zarządzeniem tym strona pozwana została bowiem wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej właśnie przy zastosowaniu wówczas obowiązującego reżimu prawnego uwierzytelnienia dokumentu obejmującego pełnomocnictwo procesowe. W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.) O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c, at. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6 oraz 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI