OSK 1809/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną Jerzego P. w sprawie zwolnienia ze służby w policji, uznając, że błędnie zarzucono naruszenie przepisów KPA w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Jerzy P. zaskarżył decyzję o zwolnieniu ze służby w policji, argumentując naruszenie art. 108 par. 1 KPA poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę. W skardze kasacyjnej skarżący powtórzył zarzuty dotyczące naruszenia przepisów KPA, jednak NSA uznał je za błędnie zakwalifikowane i adresowane, wskazując, że przepisy KPA nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Jerzego P. od wyroku WSA w Olsztynie, który oddalił jego skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji o zwolnieniu ze służby. Zwolnienie nastąpiło na podstawie prawomocnego wyroku skazującego za przestępstwo z art. 178a par. 1 Kk. Skarżący podnosił zarzut naruszenia art. 108 par. 1 KPA, twierdząc, że interes społeczny nie uzasadniał nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a także zarzucał naruszenie art. 12 par. 2 KPA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując na błędną kwalifikację zarzutów. Sąd podkreślił, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a zarzuty naruszenia tych przepisów zostały nieprawidłowo sformułowane i skierowane. Wobec tego, NSA orzekł na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy KPA nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym i nie mogą stanowić podstawy zarzutu naruszenia prawa materialnego w skardze kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zarzuty naruszenia przepisów KPA zostały błędnie zakwalifikowane i adresowane, ponieważ skarga kasacyjna była wniesiona od wyroku sądu administracyjnego, a w postępowaniu sądowym nie stosuje się przepisów KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
KPA art. 108 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Sąd uznał, że interes społeczny sprzeciwia się pozostawieniu w służbie policjanta skazanego za przestępstwo, co uzasadnia nadanie decyzji zwalniającej rygoru natychmiastowej wykonalności.
KPA art. 12 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.o.Policji art. 41 § 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Kk art. 178a § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów KPA w skardze kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego są błędnie zakwalifikowane i adresowane, gdyż KPA nie ma zastosowania w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 108 par. 1 KPA przez nadanie decyzji zwalniającej ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi na interes społeczny. Naruszenie art. 12 par. 2 KPA przez organ odwoławczy. Opóźnienie w komunikacji między Policją a sądem karnym jako podstawa do uchylenia decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Zarzucane naruszenia zostały błędnie nie tylko zakwalifikowane, lecz i adresowane, gdyż skargę kasacyjną wniesiono od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, w postępowaniu sądowym zaś nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Skład orzekający
Leszek Włoskiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Janina Antosiewicz
członek
Małgorzata Jaśkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności zarzutów w skardze kasacyjnej dotyczących przepisów proceduralnych organów administracji, które nie mają zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zastosowania przepisów KPA w kontekście postępowania sądowoadministracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy błąd formalny w skardze kasacyjnej, polegający na błędnym powoływaniu przepisów proceduralnych organu administracji zamiast przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. Jest to ważna lekcja dla praktyków.
“Błąd formalny w skardze kasacyjnej: dlaczego powoływanie KPA przed NSA jest zgubne?”
Sektor
służby mundurowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 1809/04 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2005-06-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-12-08 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Janina Antosiewicz Leszek Włoskiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Jaśkowska Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Hasła tematyczne Policja Sygn. powiązane II SA/Ol 28/04 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2004-09-02 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz ( spr. ), Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, Małgorzata Jaśkowska, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Jerzego P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt II SA/Ol 28/04 w sprawie ze skargi Jerzego P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia 23 grudnia 2003 r. (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby w policji oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Komendant Wojewódzki Policji w O. - działając na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U. 2002 nr 7 poz. 58 ze zm./ - rozkazem personalnym w z dnia 25 listopada 2003 r. (...) zwolnił Jerzego P. ze służby w Policji - wobec skazania za przestępstwo z art. 178a par. 1 Kk prawomocnym wyrokiem z dnia 24 września 2003 r. , doręczonym organom Policji 21 listopada 2003 r. - i, na podstawie art. 108 par. 1 Kpa, nadał swej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności "ze względu na interes społeczny wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami Policji ...", Komendant Wojewódzki Policji w O. zaś decyzją z dnia 23 grudnia 2003 r. (...) utrzymał w mocy tę decyzję, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 2 września 2004 r. II SA/Ol 28/04 oddalił skargę Jerzego P. Sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem, w szczególności nie podzielił zarzutu, aby doszło do naruszenia art. 108 par. 1 Kpa - co przede wszystkim podnosił skarżący, któremu zabrakło siedmiu dni służby do nabycia uprawnień emerytalnych - zwłaszcza, kiedy organy Policji z opóźnieniem powzięły wiadomość o prawomocnym wyroku, interes społeczny zaś sprzeciwia się pozostawieniu w służbie policjanta skazanego za przestępstwo, i właśnie dlatego decyzji zwalniającej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W skardze kasacyjnej Jerzy P. zarzucił "naruszenie prawa materialnego przez błędne zastosowanie przepisów: art. 108 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na przyjęciu, że interes społeczny uzasadniał nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, art. 12 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na przyjęciu, że stanowi on o konieczności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sprawie, która nie wymaga zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano m.in., że przesłanką zastosowania art. 108 par. 1 Kpa nie może być chęć nadrobienia opóźnienia w czasie, spowodowanego złą komunikacją pomiędzy Policją a sądem karnym, przy czym pozostawienie skarżącego w służbie (przez jeszcze dwie godziny) po doręczeniu decyzji zwalniającej przeczy konieczności zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności, i w żadnym razie zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie można uzasadniać powołując art. 12 par. 2 Kpa, jak to uczynił organ odwoławczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy. Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, podstawę skargi kasacyjnej może stanowić naruszenie prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu /pkt 1/, oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /pkt 2/. W skardze kasacyjnej zarzuca się naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie, jak w pkt 1 art. 174, lecz wskazuje się już na art. 108 par. 1 i 12 par. 2 Kpa, czyli przepisy postępowania, jednak nie przepisy postępowania sądowego, jak o tym mowa w pkt 2 art. 174, tylko przepisy postępowania administracyjnego. Zarzucane naruszenia zostały błędnie nie tylko zakwalifikowane, lecz i adresowane, gdyż skargę kasacyjną wniesiono od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, w postępowaniu sądowym zaś nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast, jeżeli przyjąć, że - do czego w istocie zmierza skarga kasacyjna - sąd powinien uchylić wydaną w sprawie decyzję wobec naruszenia przez organy Policji art. 108 par. 1 oraz art. 12 Kpa, należało wskazać, którym przepisom Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchybił wojewódzki sąd administracyjny. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 powołanej ustawy.