OSK 1724/04

OSK 1724/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krystyna Borkowska /sprawozdawca/
Małgorzata Stahl /przewodniczący/
Maria Wiśniewska
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Sygn. powiązane
SA/Bk 1126/03 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2004-07-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 106 par. 3, art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska ( spr. ), Maria Wiśniewska, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stanisława P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 lipca 2004 r. sygn. akt SA/Bk 1126/03 w sprawie ze skargi Stanisława P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 12 sierpnia 2003 r. (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem Z dnia 8 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 12.08.2003 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził, co następuje:
Zaskarżonym orzeczeniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, przyznającą Stanisławowi P. dodatek mieszkaniowy w wysokości 66,51 zł, za okres od lipca do grudnia 2003 r. włącznie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że skoro odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 21.06.2001 r. - o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71 poz. 734/ na poparcie swoich twierdzeń co do konieczności zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, np. opinii biegłego, należało podzielić stanowisko organu I instancji, że brak jest podstaw do powiększenia normatywnej powierzchni lokalu mieszkaniowego przysługującego odwołującemu się.
Oddalając skargę na ww. decyzję sąd podkreślił, że bezsporny jest fakt, iż skarżący spełnia ustawowe warunki do otrzymania dodatku mieszkaniowego.
Sporna jest natomiast wysokość tego dodatku. Spór zaistniały w sprawie wiąże się z regulacją prawną zawartą w przepisach art. 5 ust. 3 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 - ustawy z dnia 21.,06.2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z tymi przepisami fakt zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym osoby niepełnosprawnej, poruszającej się na wózku inwalidzkim lub wymagającej zamieszkiwania w oddzielnym pokoju wprost wpływa na wielkość dodatku mieszkaniowego, skutkując zwiększenie jego wysokości. W uchwale składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.09.2002 r. /OPK 27/02 - ONSA 2003 Nr 2 poz. 56/ stwierdzono, że wykazanie konieczności korzystania z oddzielnego pokoju może nastąpić wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi a nie tylko orzeczeniem Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Zasadą postępowania administracyjnego jest wyjaśnienie z urzędu przez organ prowadzący sprawę istotnych dla jej wyniku okoliczności faktycznych /art. 7 Kpa/. Dotyczy to jednak podstawowych faktów, koniecznych do rozpatrzenia sprawy a nie szczególnych uprawnień strony, na które się ona powołuje. Fakt przysługiwania skarżącemu prawa do zajmowania oddzielnego pokoju mógł być udowodniony nie tylko orzeczeniem zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności lecz równie innymi orzeczeniami lekarskimi.
W złożonej od tego wyroku skardze kasacyjnej Stanisław P., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zarzucił sądowi naruszenie art. 106 par. 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wobec oddalenia wniosku pełnomocnika skarżącego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego i uznanie, że "organ wyjaśnił sprawę w należnym stopniu", co miało wpływ na wynik sprawy ponieważ istota rozstrzygnięcia mogła być ustalona w drodze opinii biegłego stwierdzającej czy istnieje konieczność zamieszkiwania przez skarżącego w oddzielnym pokoju.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w niniejszej sprawie chodziło o wyjaśnienie istotnych dla rozpoznania sprawy okoliczności, obejmujących istnienie ustawowych przesłanek do wyższego świadczenia pieniężnego, stąd też tylko dowód opinii biegłego mógł przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i ustalić zasadność żądania skarżącego. Sąd mimo złożonego wniosku dowodowego - nie dopuścił tego dowodu przez co nie została wyjaśniona ta istotna dla wyniku sprawy okoliczność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do brzmienia art. 183 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej a z urzędu bierze jedynie pod uwagę okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Tak więc postępowanie kasacyjne sprowadza się wyłącznie do badania podstaw kasacyjnych, którymi Naczelny Sąd Administracyjny jest związany.
Skarga kasacyjna ogranicza się wyłącznie do podniesienia zarzutu naruszenia przez sąd art. 106 par. 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że wnoszący skargę naruszenia ww. przepisu upatruje w tym, iż oddalony został przez sąd wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Odmowa przeprowadzenia tego dowodu mogła mieć, zdaniem skarżącego, wpływ na wynik sprawy, gdyż biegły miał wypowiedzieć się czy istnieje konieczność zamieszkania przez skarżącego w oddzielnym pokoju.
Przedstawiony wyżej zarzut zawarty w skardze kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem art. 106 par. 3 cyt. ustawy sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.
Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika jednoznacznie, że sąd administracyjny może jedynie przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczone do możliwości przeprowadzenia dowodu z dokumentów. Niedopuszczalne jest zatem przeprowadzenie dowodu z innych środków dowodowych.
Na rozprawie w dniu 1 lipca 2004 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Zauważyć w związku z powyższym należy, że dowód z opinii powołanego przez sąd biegłego nie mieści się w kategorii wymienionych w art. 106 par. 3 p.p.s.a. dowodów /por. wyrok siedmiu sędziów NSA z dnia 25.09.2000 r., FSA 1/00 - ONSA 2001 Nr 1 poz. 1/. Zatem sąd administracyjny oddalając złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, nie naruszył dyspozycji wymienionego wyżej przepisu.
Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych na zasadzie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.