OSK 1676/04

OSK 1676/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-06-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 180
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Jana O. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2003 r., sygn. akt II SAB/Gd 124/02 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Jana O. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną Jana O. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków odwoławczych jakie służyły mu w postępowaniu administracyjnym. Postanowienie powyższe zostało wysłane do skarżącego w dniu 22 stycznia 2003 r. Przesyłka wróciła z adnotacją: "nie podjęto w terminie" i zgodnie z zarządzeniem dołączona została do akt sprawy ze skutkiem doręczenia /na podstawie art. 136 par. 2 Kpc/. Pismem z dnia 11 sierpnia 2004 r. Sąd ponownie przesłał odpis postanowienia z dnia 7 stycznia 2003 r. w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 20 lipca 2004 r.
W dniu 23 września 2004 r. Jan O. złożył w sekretariacie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z dnia 31 sierpnia 2004 r., w którym podniósł, iż Sąd błędnie uznał w postanowieniu z dnia 7 stycznia 2003 r., iż nie wyczerpał on środków odwoławczych w sprawie oraz poprosił o wznowienie procesu. Jednocześnie skarżący wskazał, iż nie jest w stanie określić z jakich powodów postanowienie z dnia 7 stycznia 2003 r. nie zostało przez niego odebrane we właściwym czasie.
Skarżący wezwany pismami Sądu z dnia 4 października 2004 r. oraz 14 października 2004 r. do jednoznacznego określenia żądania - pismem z dnia 26 października 2004 r. wyjaśnił, iż pismo z dnia 31 sierpnia 2004 r. należy traktować jako skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Termin określony w ww. przepisie jest terminem prekluzyjnym, nieprzywracalnym.
Postanowienie z dnia 7 stycznia 2003 r. nie podjęte w terminie przez Jana O. zostało pozostawione w aktach sprawy w dniu 4 lutego 2003 r. ze skutkiem doręczenia. Ponowne wysłanie tegoż postanowienia pismem z dnia 11 sierpnia 2004 r. miało charakter jedynie informacyjny. Tymczasem pismo skarżącego z dnia 31 sierpnia 2004 r. /które zgodnie z wolą skarżącego Sąd potraktował jako skargę kasacyjną/ złożone zostało w sekretariacie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 23 września 2004 r. - a więc po terminie określonym w przepisie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako wniesiona po przepisanym terminie.
Niezależnie od powyższego, czyli złożenia skargi kasacyjnej po terminie, i tak podlegałaby ona odrzuceniu gdyż została sporządzona przez skarżącego osobiście, gdy tymczasem przepis art. 175 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ wymaga aby skarga została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego /tzw. przymus adwokacki/. Jednocześnie zaś z akt sprawy nie wynika aby Jan O. był uprawniony do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej tj. był sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych - art. 175 par. 2 ustawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ postanowił skargę kasacyjną Jana O. odrzucić.