OSK 1641/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi, uznając, że błąd sądu w rejestracji pisma skarżącej nie mógł skutkować negatywnymi konsekwencjami procesowymi dla strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Ewy K. z powodu nieusunięcia braków formalnych. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, twierdząc, że braki usunęła, a jej pismo zostało błędnie zarejestrowane w innej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną, stwierdzając, że błąd sądu nie może obciążać strony i uchylił zaskarżone postanowienie.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Ewy K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło jej skargę na decyzję Prezesa ZUS w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. WSA odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych, mimo wezwania do sprecyzowania skargi i wskazania, czy wniosła ją we własnym imieniu, czy również imieniem syna. Skarżąca w skardze kasacyjnej podniosła, że usunęła braki formalne pismem z dnia 16 grudnia 2003 r., które jednak z przyczyn niezawinionych przez nią nie zostało dołączone do właściwych akt, lecz wszyte błędnie do akt innej sprawy (II SA/Wa 352/04). Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną. Sąd wskazał, że odrzucenie skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych jest możliwe tylko wtedy, gdy strona faktycznie ich nie usunęła mimo prawidłowego wezwania. W tej sprawie z akt wynikało, że skarżąca usunęła braki w terminie, a jej pismo zostało błędnie zarejestrowane jako nowa sprawa. NSA podkreślił, że błąd sądu nie może powodować negatywnych skutków procesowych dla skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 185 par. 1 p.p.s.a., NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, odrzucenie skargi nie jest zasadne w sytuacji, gdy strona podjęła kroki w celu usunięcia braków formalnych, a błąd w ich rejestracji nastąpił po stronie sądu.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że braki usunęła, a jej pismo zostało błędnie zarejestrowane w innej sprawie. NSA uznał, że błąd sądu nie może obciążać strony negatywnymi konsekwencjami procesowymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten stanowi podstawę do odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia braków formalnych. Sąd podkreślił, że odrzucenie może nastąpić tylko wtedy, gdy strona faktycznie nie usunęła braków mimo prawidłowego wezwania.
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia przez NSA w przypadku zasadności skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca usunęła braki formalne skargi w terminie. Błąd w rejestracji pisma skarżącej nastąpił po stronie sądu i nie powinien skutkować negatywnymi konsekwencjami procesowymi dla strony.
Godne uwagi sformułowania
Jest oczywiste, że tego rodzaju błąd Sądu nie mógł powodować negatywnych skutków procesowych dla skarżącej i prowadzić do odrzucenia skargi.
Skład orzekający
Maria Wiśniewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazuje na konieczność uwzględniania błędów proceduralnych sądu przy ocenie prawidłowości odrzucenia skargi z powodu braków formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu sądu w rejestracji pisma.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą odpowiedzialności za błędy sądu, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Błąd sądu nie może pogrążyć strony: NSA uchyla postanowienie o odrzuceniu skargi.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 1641/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-06-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-11-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Maria Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku Hasła tematyczne Ubezpieczenie społeczne Sygn. powiązane II SA 4047/03 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2004-03-24 Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 185 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ewy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt II SA 4047/03 odrzucające skargę w sprawie ze skargi Ewy K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 10 czerwca 2003 r., (...) w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę Ewy K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 10 czerwca 2003 r., (...) w przedmiocie odmowy przyznania jej świadczenia w drodze wyjątku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżąca Ewa K. z dnia 3 grudnia 2003 r. została wezwana przez Sąd do sprecyzowania, w terminie siedmiu dni, skargi przez: wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu. Ponadto została zobowiązana do wskazania, czy skargę wniosła tylko we własnym imieniu, czy też również imieniem pełnoletniego syna, a także do złożenia pisma precyzującego wraz z dwoma jego odpisami. Skarżąca braków formalnych skargi w terminie nie usunęła, tym samym skarga na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270; zwanej dalej p.p.s.a./ podlegała odrzuceniu. Na powyższe postanowienie skarżąca Ewa K. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej jako podstawę zaskarżenia wskazała naruszenie przepisów postępowania, a to: art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 133 par. 1 p.p.s.a. Zdaniem skarżącej, braki formalne skargi usunęła w terminie pismem z dnia 16 grudnia 2003 r. skierowanym wraz z załącznikami do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które jednakże z przyczyn przez nią niezawinionych nie zostało w Sądzie dołączone do właściwych akt. Powyższa okoliczność, na którą skarżąca nie miała wpływu spowodowała odrzucenie skargi. Pismo skarżącej zostało wszyte błędnie do akt o sygnaturze II SA/Wa 352/04. W konkluzji skargi kasacyjnej skarżąca zawarła wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. Odrzucenie skargi z powodu nieusunięcia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych może nastąpić w przypadku, kiedy strona faktycznie ich nie usunęła mimo prawidłowego wezwania /art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a./. Tymczasem z akt spraw Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturach: II SA 4047/03 i II SA/Wa 352/04 wynika, że skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie siedmiu dni usunęła braki formalne skargi w sprawie II SA 4047/03. Wezwanie bowiem do ich usunięcia zostało doręczone skarżącej w dniu 11 grudnia 2003 r., pismo zaś usuwające braki nadała w urzędzie pocztowym w dniu 17 grudnia 2003 r. Dotarło ono do adresata w dniu 22 grudnia 2003 r. i zostało błędnie potraktowane jako kolejna skarga, którą zarejestrowano jako nową sprawę II SA/Wa 352/04. Jest oczywiste, że tego rodzaju błąd Sądu nie mógł powodować negatywnych skutków procesowych dla skarżącej i prowadzić do odrzucenia skargi w sprawie II SA 4047/03. Powyższe okoliczności wskazują na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji przepisów o postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadnie zatem w skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem brak było przesłanek przewidzianych w tym przepisie do odrzucenia skargi Dlatego też, na podstawie art. 185 par. 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI