OSK 1592/04

OSK 1592/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Adamiak
Barbara Gorczycka -Muszyńska
Leszek Włoskiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
art. 41 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.), Sędziowie NSA Barbara Adamiak, Barbara Gorczycka-Muszyńska, Protokolant Mariola Błaszczyk, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA 4515/03 w sprawie ze skargi Dariusza R. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R. z dnia 14 października 2003 r. (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Komendant Miejski Policji w S. - działając na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U. 2002 nr 7 poz. 58 ze zm./, wobec wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby - rozkazem personalnym z dnia 1 września 2003 r. (...) zwolnił Dariusza R. ze służby w Policji, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, natomiast Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. rozkazem personalnym z dnia 14 października 2003 r. (...) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaś - po rozpoznaniu skargi Dariusza R. - wyrokiem z dnia 25 marca 2004 r. II SA 4515/03 uchylił decyzję odwoławczą.
Sąd stwierdził, że decyzja odwoławcza nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 107 Kpa, i została wydana z naruszeniem art. 7, 9 oraz 77 par. 1 Kpa - gdyż nie tylko nie wyjaśnia zawartego w niej rozstrzygnięcia, i nie odnosi się do przedstawionych w odwołaniu zarzutów, lecz w całości i bez żadnych zmian przytacza motywy podane w innej decyzji odwoławczej (...), której przedmiotem był dodatek służbowy - i dlatego uznał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, o jakim mowa w art. 145 par. 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
W skardze kasacyjnej Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. zarzucił naruszenie: "art. 3 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na zbadaniu zgodności z prawem uzasadnienia decyzji (...) z dnia 14.10.2003 r., co do której nie została wniesiona skarga, z odniesieniem do zaskarżonej decyzji (...) z dnia 14.10.21003 r.; art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 7, 9 i 77 par. 1 Kpa poprzez przyjęcie, że wydanie rozkazu personalnego KWP z/s w R. z dnia 14.10.2003 r. (...) nastąpiło z naruszeniem przepisów postępowania, które, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; art. 107 Kpa poprzez przyjęcie, że uzasadnienie decyzji (...) z dnia 14.10.2003 r. nie spełnia wymogów określonych w tym przepisie."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano przede wszystkim, że uzasadnienia decyzji odwoławczych (...) nie są identyczne, co nasuwa przypuszczenie, że Sąd badał pod względem legalności nie uzasadnienie decyzji (...), lecz decyzji (...) i błędnie przypisał je zaskarżonej decyzji, naruszył więc przepisy postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano ponadto, że - wprawdzie decyzja odwoławcza nie odnosi się wprost do zarzutów odwołania - lecz nie mogło to mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż ewentualne braki w uzasadnieniu decyzji nie mają istotnego znaczenia, jeżeli samo rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dariusz R. wnosił o jej oddalenie, gdyż zarzut naruszenia art. 3 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezrozumiały, natomiast brak należytego uzasadnienia decyzji odwoławczej stanowił istotne uchybienie dlatego, że co najmniej ograniczał możliwość skutecznego zaskarżenia tej decyzji przez stronę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Komendant Wojewódzki Policji utrzymuje, że sąd poddał swej ocenie uzasadnienie innej decyzji odwoławczej (...) niż zaskarżona (...), uzasadnienia też zaś nie są identyczne.
Uzasadnienia te nie są identyczne, przy czym różnica wynika stąd, że w uzasadnieniu decyzji (...) dwukrotnie zamieszczono końcowy akapit dotyczący rygoru natychmiastowej wykonalności, uzyskano więc obszerniejszy tekst bez rzeczywistej zmiany treści.
Treść uzasadnienia obydwu decyzji odwoławczych - pomimo odmiennego ich przedmiotu - jest taka sama, czy też w istocie ta sama, i w żadnym fragmencie, ani nie odnosi się do rozkazu personalnego (...), ani nie wyjaśnia dlaczego nie uwzględniono odwołania od tego rozkazu.
Jeżeli nawet przyjąć, że - w świetle art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji - decyzja odwoławcza nie mogła być inna, do czego zmierza skarga kasacyjna, w żadnym razie nie zwalnia to organu odwoławczego od obowiązku należytego uzasadnienia swego stanowiska.
Jak trafnie podaje się w uzasadnieniu decyzji (...) /odpowiednio decyzji (...)/, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, lecz dwuinstancyjność oznacza, że sprawa jest dwukrotnie rozpatrywana i rozstrzygana, ponownego zaś rozpatrzenia sprawy dowodzi właśnie uzasadnienie decyzji odwoławczej, które powinno wyjaśniać, jak doszło do rozstrzygnięcia odwoławczego.
Uzasadnienie decyzji (...) wprawdzie wyjaśnia, jak doszło do rozstrzygnięcia, lecz objętego nie tą decyzją tylko decyzją (...).
Nie można zatem podzielić zarzutu, aby - w okolicznościach tej sprawy - nie znajdował zastosowania art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarazem w postępowaniu sądowym oczywiście nie znajdował zastosowania art. 107 Kpa, którego naruszenie przez Sąd również zarzuca się w skardze kasacyjnej.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.