OSK 1470/04

OSK 1470/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Edward Janeczko /przewodniczący/
Krystyna Borkowska
Wojciech Chróścielewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA 991/03 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-06-23
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Janeczko, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, Wojciech Chróścielewski (spr), Protokolant Maria Połowniak, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...]Spółki z o.o. w Piotrkowie Trybunalskim od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 991/03 w sprawie ze skargi [...] Sp.z.o.o. w Piotrkowie Trybunalskim na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia 11 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie ze skargi kasacyjnej
Uzasadnienie
OSK 1470/04
Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 czerwca 2004 r., 6 II SA 991/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...]" Sp. z. o.o. w Piotrkowie Trybunalskim na postanowienie z dnia 11 lutego 2003 r. nr [...] Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach sprawy. W dniu 30 grudnia 2002 r. wszczęte zostało przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Łodzi postępowanie wobec [...]Sp. z o.o. w Łodzi, mające na celu wydanie decyzji sankcyjnej za wprowadzenie do obrotu materiału siewnego nieznanego pochodzenia. Wcześniej, bo 24 października 2002 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Łodzi cofnął tej Spółce zezwolenie na prowadzenie obrotu materiałami siewnymi. Decyzja ta została w dniu 7 stycznia 2003 r. utrzymana mocy przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa. Następnie Spółka w dniu 15 stycznia 2003 r. wystąpiła do organu I instancji z wnioskiem o zawieszenie postępowania sankcyjnego prowadzonego wobec Spółki, a organ ten postanowieniem z 21 stycznia 2003 r. odmówił zawieszenia postępowania, uznając, że nie została spełniona przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. bowiem cofnięcie zezwolenia nie ma wpływu na postępowanie sankcyjne. Nie ma także podstaw do zastosowania art. 98 § 1 k.p.a., gdyż postępowanie zostało wszczęte z urzędu, a nie na wniosek. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa postanowieniem z dnia 11 lutego 2003 r. W skardze do Sądu Spółka "[...] zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w swoim wyroku uznał skargę za niezasadną. Jego zdaniem organy administracji obu instancji zasadnie uznały, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania. W myśl art. 72a ustawy z 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz.U. z 2001 r. nr 53, poz. 563 z późn. zm.) opłatę sankcyjną nakłada się na tego, kto wprowadził do obrotu materiał siewny niezgodnie z warunkami określonymi w art. 66 tej ustawy. Przepis ten nie uzależnia nałożenia opłaty sankcyjnej od uprzedniego cofnięcia zezwolenia na obrót materiałami siewnymi. Wystarczający jest sam fakt wprowadzenia do obrotu materiału siewnego niezgodnie z warunkami określonymi w art. 66 ustawy, a okoliczność ta została ustalona w toku kontroli przeprowadzonej w Spółce w 2002 r.
W skardze kasacyjnej [...] Sp. z o.o. w Piotrkowie Trybunalskim zaskarżyła wyrok Sądu I instancji w całości zarzucając mu:
1. naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy:
– art. 134 § 1 i art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez przekroczenie granic kognicji sadu, polegającej na ocenie zebranego w innej sprawie materiału dowodowego, podczas, gdy organ administracji w ogóle nie badał podstawowej przesłanki wszczęcia postępowania sankcyjnego – legalności wprowadzenia do obrotu materiału siewnego;
- naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nieuwzględnienie skargi, mimo, że zasługiwała na uwzględnienie, nawet w przypadku, gdyby uznać, że kwestia legalności wprowadzonego do obrotu materiału siewnego nie stanowiła w sprawie zagadnienia wstępnego, to i tak organy administracji naruszyły w sprawie przepisy art. 7, art. 77 oraz 10 k.p.a. Nie ustalono bowiem czy wprowadzanie do obrotu materiału siewnego było zgodne bądź nie – z warunkami określonymi w art. 66 ustawy Legalność zaś wprowadzenia do obrotu materiału siewnego jest przedmiotem sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 6 II SA 475/03;
- naruszenie art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – przez niewyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia i przyjęciu poglądu organu, iż w sprawie nie zachodzi konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, a także przyjęciu przez Sąd za organem, że w sprawie miało miejsce wprowadzenie do obrotu materiału siewnego nieznanego pochodzenia, podczas, gdy kwestia ta nie była badana w postępowaniu sankcyjnym;
2. naruszenie przez Sąd prawa materialnego – art. 72a ustawy o nasiennictwie przez jego niewłaściwe zastosowanie – polegające na przyjęciu, że nałożenie opłaty sankcyjnej nie jest determinowane wcześniejszym ustaleniem przesłanki bezprawności działania;
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, a także o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W obszernym uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę na to, że powołana w wyroku kontrola miała miejsce w 2001 r., a nie w 2002 r. Podniesiono także, że skarżąca została pozbawiono możliwości "czynnego udziału w czynnościach organu stwierdzającego naruszenie prawa, warunkującego możliwość nałożenia opłat". Zdaniem skarżącej postępowanie w sprawie nałożenia opłat sakacyjnych pozostaje w związku z postępowaniem w sprawie dotyczącej cofnięcia zezwolenia na obrót materiałem siewnym, a gdyby Sąd uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie dotyczącej cofnięcia zezwolenia na obrót materiałem siewnym odpadła by jednocześnie podstawa do wszczęcia postępowania sankcyjnego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa uznał, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Podniósł on, że oba postępowania, o których mowa w skardze – postępowanie sankcyjne i postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia były prowadzone przez ten sam organ administracji. Skarżąca myli, jego zdaniem, sądowa kontrolę decyzji administracyjnych z koniecznością rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd lub inny organ administracji.
W dniu 10 maja 2005 r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa wystąpił do Sądu o umorzenie postępowania przed Sądem. Otrzymał bowiem informacje od organu I instancji o wykreśleniu z Spółki [...] z Krajowego Rejestru Sądowego. Nastąpiło to postanowieniem Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 22 lutego 2005 r. sygn. akt LD.XX Nc-Rej.KRS 2422/05/05, którym wykreślono Spółkę z Krajowego Rejestru Sądowego. Pismem z dnia 13 maja 2005 r. była likwidator Spółki M. Ż. nadesłała do Sądu odpis wskazanego postanowienia z 22 lutego 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 84 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037) z chwilą wykreślenia z rejestru następuje rozwiązanie spółki. Skoro Spółka, która złożyła skargę kasacyjną została rozwiązana, a jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia XX Wydział Krajowego Rejestru Sadowego z dnia 22 lutego 2005 r. sygn. akt LD.XX Nc-Rej.KRS 2422/05/05 likwidacja tej Spółki została ukończona to uznać należy, iż spełniona została przesłanka z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofniecie skargi, bądź śmierć strony w sytuacji, gdy postępowanie dotyczy praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Skoro skarżąca Spółka przestała istnieć rozpoznanie złożonej przez nią skargi kasacyjnej jest bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy orzeczono jak w postanowieniu