OSK 1454/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w sprawie samowoli budowlanej, uznając, że sfałszowanie zgłoszenia robót budowlanych uniemożliwia zastosowanie procedury legalizacyjnej.
Sprawa dotyczyła samowoli budowlanej w postaci dobudowania zadaszeń bez pozwolenia. Po uchyleniu pierwotnego nakazu rozbiórki przez NSA z powodu rzekomego zgłoszenia robót, okazało się, że zgłoszenie zostało sfałszowane, a inwestorzy skazani. WSA uchylił decyzję organu nadzoru budowlanego, uznając, że samowola powinna być oceniana według surowszych przepisów. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że sfałszowanie zgłoszenia uniemożliwia zastosowanie procedury legalizacyjnej.
Sprawa wywodzi się z nakazu rozbiórki zadaszeń murowanych, dobudowanych do budynku mieszkalnego bez pozwolenia w 2001 roku. Po uchyleniu przez NSA wyroku WSA z 2003 r. z powodu dysponowania przez stronę skarżącą urzędowym potwierdzeniem zgłoszenia robót, sprawa wróciła do organu nadzoru budowlanego. Następnie WSA w Białymstoku uchylił decyzję Podlaskiego WINB, ponieważ okazało się, że zgłoszenie robót budowlanych zostało sfałszowane, a inwestorzy I. i I. C. zostali za to skazani wyrokiem karnym. Sąd pierwszej instancji uznał, że w tej sytuacji samowola budowlana powinna być oceniana według art. 48 i 49b Prawa budowlanego, a nie art. 50 i 51. Inwestorzy wnieśli skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że zarzuty nie mają podstaw, a stanowisko WSA jest prawnie uzasadnione w świetle wydanego wyroku karnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sfałszowanie zgłoszenia robót budowlanych uniemożliwia zastosowanie procedury legalizacyjnej i nakazuje ocenę samowoli według surowszych przepisów (art. 48 i 49b Prawa budowlanego).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustalenie faktu sfałszowania zgłoszenia robót budowlanych, potwierdzone wyrokiem karnym, powoduje konieczność odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy. W takiej sytuacji ocena prawna zawarta w poprzednim wyroku NSA, oparta na błędnym założeniu o prawidłowości zgłoszenia, traci moc wiążącą, a samowola budowlana musi być oceniona według przepisów dotyczących budowy bez wymaganego pozwolenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.b. art. 51 § 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4
Prawo budowlane
Procedura legalizacyjna, która okazała się nieadekwatna z powodu sfałszowania zgłoszenia.
P.b. art. 48
Prawo budowlane
Przepis dotyczący samowoli budowlanej, zastosowany po ustaleniu sfałszowania zgłoszenia.
P.b. art. 49b
Prawo budowlane
Przepis dotyczący samowoli budowlanej, zastosowany po ustaleniu sfałszowania zgłoszenia.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa skargi kasacyjnej dotycząca naruszenia prawa materialnego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 48 i 49b Prawa budowlanego) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
Ustalenie tego faktu, wiążące inne sądy i inne organy, powoduje konieczność odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy. Skoro bowiem inwestorzy nie zgłosili wykonanych robót, ani nie uzyskali na nie wymaganego pozwolenia na budowę, to nieaktualna stała się ocena prawna, zawarta w wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 2003 r., a dokonana samowola budowlana winna być oceniona według art. 48 i 49b Prawa budowlanego, a nie art. 50 i 51 tej ustawy.
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
sprawozdawca
Barbara Gorczycka-Muszyńska
członek
Eugeniusz Mzyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wiążący charakter wyroku karnego dla postępowań administracyjnych i sądowych; konsekwencje prawne sfałszowania dokumentów w postępowaniu budowlanym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sfałszowania zgłoszenia robót budowlanych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak oszustwo i sfałszowanie dokumentów może odwrócić bieg postępowania i prowadzić do surowszych konsekwencji prawnych, nawet po wcześniejszych korzystnych dla strony rozstrzygnięciach.
“Sfałszował zgłoszenie budowy i myślał, że wygrał. Sąd Najwyższy pokazał mu, że oszustwo ma swoje konsekwencje.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 1454/04 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2005-03-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /sprawozdawca/ Barbara Gorczycka -Muszyńska Eugeniusz Mzyk /przewodniczący/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Budowlane prawo Sygn. powiązane SA/Bk 1447/03 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2004-06-17 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk, Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki (spr.), Barbara Gorczycka-Muszyńska, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej rozpoznawał sprawę ze skargi kasacyjnej I.i I. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt SA/Bk 1447/03 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 14 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie inwentaryzacji powykonawczej oddala skargę kasacyjną Uzasadnienie OSK 1454/04 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu skargi J. C. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 14 października 2003 r. ([...]), utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bielsku-Podlaskim z dnia 20 sierpnia 2003 r. ([...]), uchylił zaskarżoną decyzję wyrokiem z dnia 17 czerwca 2004 r. Sygn. akt [...]. Powyższą decyzją z dnia 20 sierpnia 2003 r. zobowiązano I. i I. C. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, do przedłożenia w terminie do 31 października 2003 r.: - " inwentaryzacji geodezyjnej usytuowania 2-ch zadaszeń murowanych wybudowanych przy części wejściowej budynku mieszkalnego, - dokumentacji projektowej powykonawczej wymienionych zadaszeń z opinią osoby uprawnionej o ich budowie zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, normami i przepisami". Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia 19 września 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nakazał I. i I. C. rozbiórkę zadaszeń murowanych krytych blachą, dobudowanych do budynku mieszkalnego bez pozwolenia w roku 2001 . Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20 listopada 2002 r. utrzymał w mocy orzeczony nakaz rozbiórki. Powyższą decyzję I. i I. C. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2003 r. Sygn. akt SA/Bk 1643/02 uchylił zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia wyroku wynika, że strona skarżąca dysponuje urzędowym potwierdzeniem dokonania zgłoszenia robót budowlanych objętych nakazem rozbiórki. W tej sytuacji zgodnie z wskazaniami Sądu, sprawa wymaga ponownej oceny przez organ nadzoru budowlanego przy zastosowaniu procedury przewidzianej w art. 50-51 Prawa budowlanego. Następstwem powyższego wyroku było uchylenie decyzji pierwszej instancji z dnia 19 września 2002 r. decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2003 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, w wyniku czego, została wydana decyzja z dnia 20 sierpnia 2003 r., wymieniona na wstępie. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 czerwca 2004 r., powodem uchylenia decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 października 2003 r. było to, że jak się okazało w wyniku przeprowadzonego postępowania karnego "zgłoszenie" robót budowlanych, które wziął pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w/w wyroku z dnia 23 kwietnia 2003 r., zostało sfałszowane. Za powyższy czyn I. C. i jego żona I. C., zostali uznani winnymi popełnienia zarzucanego czynu i skazani wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Podlaskim Wydział Grodzki z dnia 12 lutego 2004 r. sygn . akt IV k 20/04. Ustalenie tego faktu, wiążące inne sądy i inne organy, powoduje konieczność odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy. Skoro bowiem inwestorzy nie zgłosili wykonanych robót, ani nie uzyskali na nie wymaganego pozwolenia na budowę, to nieaktualna stała się ocena prawna, zawarta w wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 2003 r., a dokonana samowola budowlana winna być oceniona według art. 48 i 49b Prawa budowlanego, a nie art. 50 i 51 tej ustawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. I. i I. C. reprezentowani przez adwokata L. C., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 czerwca 2004 r. Sygn. akt SA/Bk 1447/03, wnieśli skargę kasacyjną, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi: - naruszenie prawa materialnego tj. art. 48 i 49b Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżących informuje, że skarżący wykonali obowiązki nałożone na nich decyzją z dnia 20 sierpnia 2003 r. w wyznaczonym terminie, doprowadzając w ten sposób wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem. Ponieśli również określone koszty z tym związane. Zaskarżony wyrok przyniesie rezultaty wyłącznie w sferze formalnej, spowoduje przewlekłość postępowania administracyjnego, co prawdopodobnie zakończy się zalegalizowaniem budowy poprzez uiszczenie przez skarżących opłaty legalizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego – art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako ppsa. W ocenie Sądu, zarzut skargi kasacyjnej nie ma usprawiedliwionych podstaw. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, poza elementami polemicznymi, nie zawiera żadnych elementów natury prawnej, zmierzających do uzasadnienia postawionego zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego. Stanowisko sądu pierwszej instancji w świetle wydanego wyroku karnego, nie budzi żądnych wątpliwości. Oczywistym i prawnie uzasadnionymi jest, że ocena prawna i wskazania Sądu zawarte w wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 2003 r., po skazaniu skarżących za sfałszowanie "zgłoszenia", nie mogą być wiążące dla organów administracji publicznej i Sądu. Zaś skarga kasacyjna, nie zawiera żadnych takich zarzutów, które by mogły podważyć to stanowisko. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.