OSK 1444/04

OSK 1444/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ludwik Żukowski
Małgorzata Stahl
Zygmunt Niewiadomski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
SA/Rz 2539/01 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2004-06-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski (spr.), Sędziowie NSA Małgorzata Stahl, Ludwik Żukowski, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2005 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "[...]" sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2004 r. sygn. akt SA/Rz 2539/01 w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 11 września 2001 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
OSK 1444/04
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2004 r. (sygn. akt SA/Rz 2539/01) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 11 września 2001 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla stacji bazowej telefonii komórkowej GSM na działkach oznaczonych numerami geodezyjnymi 2104 i 2100 w Nisku.
Z materiałów sprawy wynika, iż orzekające w sprawie organy administracji publicznej uznały, że zamierzona inwestycja jest zgodna z prawem tj. ustaleniami obowiązującego w dacie orzekania Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Nisko, zatwierdzonego uchwałą Nr VI/43/90 Rady Miejskiej w Nisku z dnia 25 października 1990 r. oraz innymi przepisami prawa powszechnie obowiązującego, czyniąc zadość wymogom tam przewidzianym.
Przeciwnego zdania był natomiast T. D. właściciel działki oznaczonej numerem [...], położonej w pobliżu (sąsiedztwie) działki inwestora, który wychodząc z założenia, że jego działka znajdując się w zasięgu oddziaływania ponadnormatywnego promieniowania elektromagnetycznego, spowoduje obniżenie wartości rynkowej działki, wniósł skargę do sądu administracyjnego. Ten zaś rozpoznając sprawę dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. podjęcia czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy na podstawie wniosku o ustalenie przedmiotowych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, przedłożonego w brzmieniu przywołanym na wstępie, wyrażając jednocześnie pogląd, że przedłożenie niewadliwego pełnomocnictwa do złożenia w/w wniosku dopiero na etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie konwaliduje braków wniosku rozpoznanego w postępowaniu administracyjnym.
Skargę kasacyjną na w/w wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosła S-ka z o.o. [...], reprezentowana przez radcę prawnego R. U.. Żądając uchylenia zaskarżonego wyroku w całości oraz utrzymania w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu zakwestionowanej przez sąd pierwszej instancji, strona skarżąca zarzuciła w/w wyrokowi naruszenie art. 145 § 1 kpa, poprzez błędne jego zastosowanie w sprawie uznając, że zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania z uwagi na to, iż strona nie była w sposób prawidłowy reprezentowana w postępowaniu administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie okoliczności przesądzające o nieważności postępowania, określone w art. 183 § 2 tej ustawy. Stwierdziwszy, iż w niniejszej sprawie okoliczności takie nie występują, Sąd przeszedł do oceny zarzutu skargi kasacyjnej, uznając zgłoszony zarzut naruszenia przez sąd pierwszej instancji przepisów art. 145 § 1 kpa, za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw w sytuacji, gdy sąd przepisów tych w sprawie nie stosował. Sąd pierwszej instancji orzekał na podstawie przepisów w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i kontrolował jedynie, czy przepisy kpa zostały właściwie zinterpretowane i zastosowane w sprawie. To zaś oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny może kwestionować uchybienia przepisów postępowania administracyjnego, ale żeby do tego doprowadzić trzeba zarzucić sądowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1, ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia tych przepisów przez organy w toku postępowania administracyjnego lub odwrotnie przez uwzględnienie skargi – jak w niniejszej sprawie – mimo, iż zdaniem strony skarżącej – brak było ku temu podstaw.
Takiego zarzutu jednak w skardze kasacyjnej nie sformułowano, a Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając szczególny charakter tej skargi, nie może jej zarzutów domniemywać.
Mając to na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 wielokrotnie przywoływanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.