OSK 1433/04

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną małżonków Marii i Henryka P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który utrzymał w mocy decyzję odmawiającą przekształcenia prawa współużytkowania wieczystego we własność działki gruntu o powierzchni 1479 m2, zabudowanej zespołem garaży. Podstawą odmowy było niespełnienie przez wszystkich współużytkowników wieczystych wymogu złożenia stosownego wniosku do właściwego organu administracyjnego w ustawowym terminie do dnia 31 grudnia 2002 r. Sąd pierwszej instancji oraz NSA uznali, że termin ten ma charakter prekluzyjny, a w przypadku braku zgody wszystkich współużytkowników, konieczne było również złożenie wniosku do sądu powszechnego o wydanie orzeczenia zastępującego zgodę na podstawie art. 199 Kodeksu cywilnego, i to również w tym samym terminie. Małżonkowie P. złożyli wniosek do sądu cywilnego dopiero w marcu 2003 r., co było po terminie. Skarżący zarzucali błędną wykładnię i dowolną interpretację przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego, pominięcie intencji ustawodawcy oraz naruszenie przepisów KPA poprzez nie wezwanie do uzupełnienia wniosku. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są nieuzasadnione. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że ustawa wymagała łącznego spełnienia warunków: złożenia wniosku przez wszystkich współużytkowników do 31.12.2002 r. oraz, w razie braku zgody, złożenia wniosku do sądu cywilnego w tym samym terminie. NSA podkreślił, że celem ustawy było uregulowanie stanu prawnego w określonym czasie, a nie jego nieograniczone przedłużanie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający