OSK 1392/04

OSK 1392/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janina Antosiewicz
Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący/
Leszek Włoskiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Sygn. powiązane
II SA/Lu 1502/03 - Wyrok WSA w Lublinie z 2004-04-23
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 58 poz 514
art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 37n ust. 2a pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska, Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, Leszek Włoskiewicz (spr.), Protokolant Łukasz Celiński, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Joanny F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23.04.2004 r. sygn. akt 3/II SA/Lu 1502/03 w sprawie ze skargi Joanny F. na decyzję Wojewody L. z dnia 21 października 2003 r. (...) w przedmiocie zawieszenia prawa do zasiłku przedemerytalnego, wznowienie wypłaty zasiłku przedemerytalnego i obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2004 r. 3/II SA/Lu 1502/03 oddalił skargę Joanny F. na decyzję Wojewody L. z dnia 21 października 2003 r. (...) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia 26 września 2003 r. (...), którą zawieszono skarżącej prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 1 stycznia 2001 r., wznawiając wypłatę zasiłku od dnia 1 mara 2001 r., oraz orzeczono o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia za okres od 1 stycznia 2001 r. do 28 lutego 2001 r. w kwocie 1.072,20 zł.
Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji, że - w świetle art. 37n ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 2003 nr 58 poz. 514 ze zm./, w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 stycznia 2001 r. - prawo do zasiłku przedemerytalnego podlegało zawieszeniu, gdyż w styczniu i lutym 2001 r. skarżąca otrzymała dla siebie alimenty, każdorazowo w kwocie 450 zł, osiągając tym samym dochód przekraczający połowę najniższego wynagrodzenia, tj. kwotę 380 zł.
W skardze kasacyjnej Joanna F. zarzuciła:
"1. naruszenie prawa materialnego ... to jest art. 37n ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w związku z art. 20 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przez niewłaściwą ich wykładnię i zastosowanie polegające na:
a/ bezzasadnym przyjęciu, że pojęcie "przychodu" z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tożsame z pojęciem "dochodu" w rozumieniu art. 39 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu ... podczas gdy prawidłowa wykładnia odnośnych przepisów obu ustaw prowadzi do wniosku, że przychód nie jest dochodem. Przychód /także z alimentów na rzecz podmiotów innych niż dzieci - tak jak ma to miejsce na gruncie niniejszej sprawy/ podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - co słusznie zauważa WSA, lecz z okoliczności tej nie wyprowadza prawidłowego wniosku. Tymczasem skoro ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie używa pojęcia przychód a dochód, to niewątpliwie należy przez to rozumieć przychód po opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
b/ bezzasadnym przyjęciu, że w art. 37n chodzi o rzeczywisty dochód w danym miesiącu podczas gdy w istocie chodzi o miesięczny dochód z innego źródła /alimentów/, co nie jest równoznaczne.
2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez pominięcie przez WSA w Lublinie przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy kwestii konieczności pomniejszenia przychodu uzyskanego przez skarżącą o należny od tego przychodu podatek dochodowy a tym samym błędne ustalenie wysokości rzeczywistego dochodu".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że doszło do błędnego zrównania pojęcia dochodu z przychodem, podczas gdy "odjęcie ... należnej kwoty podatku dochodowego /zaliczki na ten podatek/ zmniejsza uzyskany przychód do kwoty pozwalającej na wypłatę zasiłku" i dlatego "należy pojęcie dochodu definiować według ustawy o podatku dochodowym, która za dochód uważa przychód pomniejszony o koszty uzyskania /podatki/".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono ponadto, że - w świetle art. 37n ust. 2a pkt 2 - termin "miesięcznie" należy rozumieć jako "w rozbiciu na miesiące", i jeżeli skarżąca otrzymała za okres 3 miesięcy alimenty w łącznej kwocie 950 zł /450 zł + 450 zł + 50 zł/, "miesięcznie" jej przychody nie przekroczyły ustalonego limitu /380 zł/.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Druga z przytoczonych podstaw, dotyczących przepisów postępowania, nawet nie wskazuje przepisu, o którego naruszenie chodzi, jest więc niepełna i dlatego nie może być przedmiotem oceny, natomiast pierwsza, dotycząca prawa materialnego, nie tylko nieprecyzyjnie, czy też wręcz błędnie powołuje naruszone przepisy /art. 37n ust. 2 zamiast art. 37n ust. 2a pkt 2 oraz art. 39 zamiast art. 37n/, lecz podnosi nietrafne zarzuty.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ilekroć mowa o dochodach oznacza to dochody z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak stanowi zaś art. 37n ust. 2a pkt 2 tej ustawy, zawieszenie prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego powoduje osiąganie dochodów ze szczególnych źródeł podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - do których należą właśnie alimenty, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci /art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ - jeżeli dochody z tych źródeł przekraczają miesięcznie połowę najniższego wynagrodzenia.
Wyraźne brzmienie ustawy, zawarte w określeniu "dochody podlegające opodatkowaniu", nie pozostawia wątpliwości, że chodzi o wyróżnienie dochodów ze względu na charakter opodatkowania, a nie ze względu na wynik opodatkowania, jak utrzymuje się w skardze kasacyjnej.
Z kolei określenia "miesięcznie" nie można rozumieć inaczej, jak tylko "w danym miesiącu", w którym uprawniony do zasiłku przedemerytalnego osiągnął dochód przekraczający połowę najniższego wynagrodzenia, i nie znajduje uzasadnienia prawnego prezentowane w skardze kasacyjnej stanowisko, że chodzi o rozliczenie na miesiące skapitalizowanego dochodu z okresu dłuższego niż miesiąc.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.