OSK 1383/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA odrzucające skargę Andrzeja H. z powodu wadliwego doręczenia decyzji niepełnoletniemu domownikowi, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Andrzeja H. i Krzysztofa H. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, uznając ją za spóźnioną. Skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji. Andrzej H. wniósł skargę kasacyjną, argumentując, że doręczenie decyzji jego niepełnoletniemu synowi było nieskuteczne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał argumentację Andrzeja H. za zasadną, uchylając postanowienie WSA w jego części i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Andrzeja H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę jego i Krzysztofa H. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej. WSA uznał skargę za spóźnioną, ponieważ została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji, które nastąpiło 14 października 2002 r. Andrzej H. zarzucił w skardze kasacyjnej, że doręczenie decyzji pod jego nieobecność jego niepełnoletniemu synowi było nieskuteczne. Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do tego argumentu, wskazując, że zgodnie z art. 72 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doręczenie pisma dorosłemu domownikowi jest dopuszczalne, jednak Rafał H. w momencie odbioru decyzji był osobą niepełnoletnią, co czyniło doręczenie wadliwym. Sąd jednocześnie potwierdził, że doręczenie Krzysztofowi H. było skuteczne i jego skarga była spóźniona. W konsekwencji NSA uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej Andrzeja H. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA, a w pozostałym zakresie oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, doręczenie decyzji administracyjnej osobie niepełnoletniej, która nie jest domownikiem w rozumieniu przepisów, nie jest skuteczne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że doręczenie decyzji administracyjnej niepełnoletniemu synowi skarżącego, który nie był pełnoletnim domownikiem, było wadliwe, ponieważ doręczający nie miał prawa pozostawić przesyłki tej osobie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 72
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi jest dopuszczalne, jednak osoba ta musi być pełnoletnia. Doręczenie osobie niepełnoletniej jest wadliwe.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu, między innymi, gdy jej wniesienie nastąpiło po upływie terminu.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 185 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 197 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie decyzji administracyjnej niepełnoletniemu synowi skarżącego było nieskuteczne, ponieważ nie był on pełnoletnim domownikiem.
Odrzucone argumenty
Skarga została wniesiona po terminie, co uzasadnia jej odrzucenie.
Godne uwagi sformułowania
doręczenie takie nie mogło być uznane za skuteczne w świetle art. 72 wskazanej ustawy doręczyciel nie miał więc prawa pozostawić przesyłki tej osobie doręczenie tej decyzji skarżącemu było obciążone wadami
Skład orzekający
Jan Paweł Tarno
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skuteczności doręczeń w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w kontekście doręczenia osobie niepełnoletniej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji doręczenia decyzji administracyjnej niepełnoletniemu synowi skarżącego. Konieczność analizy konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego z punktu widzenia praktyki administracyjnej zagadnienia skuteczności doręczeń, co ma bezpośrednie przełożenie na terminy procesowe i możliwość zaskarżenia decyzji.
“Niepełnoletni syn odebrał pismo. Czy to oznacza, że doręczenie było skuteczne?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 1383/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-04-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-22 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę Hasła tematyczne Wywłaszczanie nieruchomości Sygn. powiązane I SA 2838/02 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2004-06-02 Skarżony organ Minister Infrastruktury Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie w części i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 72, art. 184, art. 185 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Sygn. akt OSK 1383/04 Dnia 14 kwietnia 2005 r. P O S T A N O W I E N I E Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Andrzeja H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt I SA 2838-2839/02 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Krzysztofa H. i Andrzeja H. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 3 października 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wywłaszczenia postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym Andrzeja H. i w tym zakresie przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, 2. w pozostałym zakresie zażalenie oddalić. Uzasadnienie OSK 1383/04 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004 r. odrzucił skargę Krzysztofa H. i Andrzeja H. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wywłaszczenia. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż skarga ta /zgodnie z datą stempla pocztowego/ wniesiona została w dniu 14 listopada 2002 r. Z akt wynika, iż skarżący osobiście potwierdzili odbiór decyzji ostatecznej Prezesa w dniu 14 października 2002 r. Termin do wniesienia skargi na tą decyzję upływał, zgodnie z art. 111 Kodeksu cywilnego, wynosił 30 dni i upływał w dniu 13 listopada 2002 r. Dlatego też skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Andrzej H., reprezentowany przez radcę prawnego Leona F., domagając się uchylenia tego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż decyzja ostateczna Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast doręczona została pod jego nieobecność, a jej odbioru dokonał jego syn, Rafał H., będący osobą niepełnoletnią. Dlatego, zdaniem skarżącego, doręczenie takie nie mogło być uznane za skuteczne w świetle art. 72 wskazanej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu - a więc pełnoletniemu - domownikowi. Jak wynika z akt sprawy potwierdzenie odbioru decyzji ostatecznej Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia z dnia 3 października 2002 r. (...), doręczonej Andrzejowi H., podpisał Rafał H., który, zgodnie ze zgromadzonymi dokumentami, w momencie doręczania tej decyzji był osobą niepełnoletnią. Doręczający nie miał więc prawa pozostawić przesyłki tej osobie. Należało więc uznać, iż doręczenie tej decyzji skarżącemu było obciążone wadami. Jednocześnie uznać należy, iż doręczenie odpisu decyzji Krzysztofowi H. nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami w dniu 14 października 2002 r. Słusznie więc Sąd I instancji uznał, iż złożenie przez niego skargi w dniu 14 listopada 2002 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 i 185 par. 1 w zw. z art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI